Arno Neessen overleden

Arno Neessen overleden

Op vrijdag 17 maart is de sympathieke springruitercoach en voormalig springruiter Arno Neessen in zijn woonplaats Herten (Limburg) onverwachts overleden. Hij mocht 69 jaar worden.

Arno Neessen reed op 17-jarige leeftijd al bij Stoeterij Zangersheide. daar kreeg hij gelegenheid om te trainen bij Herman Schridde in Duitsland. Met het paard Jumping Amsterdam won hij in 1974 de Grote Prijs van Wiesbaden en werd hij als jongste deelnemer 12e op het WK in Hickstead. Daarna was Arno nog anderhalf jaar in opleiding bij Alwin Schockemöhle.

Arno bracht paarden op alle niveaus uit voor verschillende springstallen. Als coach had de Limburger wereldwijde ervaring. Hij coachte in de jaren ’80 het nationale team van Irak en hij was ‘worldwide trainer’ in een lange samenwerking met Paul Schockemöhle en Ulrich Kasselman. Bij het Westfaalse stamboek was hij verantwoordelijk voor de fokkerij- en klantenservice voor Nederland en België.

Arno was nog steeds actief als trainer en coach. Het was zijn persoonlijke missie om de klassieke rijstijl, zijn kennis en jarenlange ervaring over te dragen aan de jongere generaties en trainers.

Kunnen paarden tegen alleen zijn?

Kunnen paarden tegen alleen zijn?

‘Gewone’ amazone Maria Verspek schrijft zo nu en dan een column voor Nieuws.horse. Zoals deze, met een eigenzinnige blik op ……eenzaamheid. ‘Ik zit op de grond bij mijn merrie te wachten op de veearts.  Tranen stromen over mijn wangen. “Meisje, meisje, het spijt me zo…”. Ja, dames en heren, het was mijn eigen schuld én die van een hardnekkig dogma, dat wordt gevoed door Dier & Recht.

Deze dierenwelzijnsorganisatie voert namelijk een campagne onder de noemer: misstanden bij paarden met de titel “Eenzaamheid”.   Veel paarden in Nederland zijn eenzaam doordat ze solitair worden gehouden in een weide of stal. Dat veroorzaakt stress en depressies bij deze sociale kuddedieren. Sociaal contact met soortgenoten is een van de belangrijkste factoren voor het welzijn van zoogdieren. Het is niet voor niets dat eenzame opsluiting de zwaarste straf is in een gevangenis.

Natuurlijk zit er een kern van waarheid in dit betoog en is een paard een kuddedier.  Een paard hoort bij andere paarden te zijn.  Maar vraagje: zou het niet beter zijn als een paardeneigenaar dat zélf bepaalt?

Niet alle paarden zijn namelijk gericht op soortgenoten en sommige vinden het leven alleen zelfs prima. Deze onzin-campagne is nergens goed voor.  De gemiddelde paardenmens is GOED bezig met het welzijn van zijn of haar geliefde dier.  En bepaalt zélf wat voor het specifieke dier het beste is. Het ene paard staat graag in een kudde, het andere kun je beter in een paddock ernaast zetten en weer een ander paard vindt het uitzicht op een paard van de buren in de verte al meer dan genoeg.  En die eenzame pony in een weilandje vlak voorbij het dorp?  Tja, dat zijn gelukkig uitzonderingen die paardenmensen en buurtgenoten allemaal proberen te voorkomen door de eigenaar erop aan te spreken. Nietwaar?

Eens per jaar gaan bij ons de merries naar de hengst.  Het paard dat achterblijft, vindt het allemaal wel okay.  Verdriet, stress, depressie?  Nooit iets van gemerkt.  De dierenactivisten kunnen hun pijlen beter richten op belangrijkere zaken.  Op die van de bio-industrie bijvoorbeeld of extreem volgepropte ganzen voor lekkere leverpaté.

De veearts is gearriveerd en spoedig zal hij mijn merrie uit haar lijden verlossen. Ze kreeg een fatale klap van een ander paard die haar terecht corrigeerde en ze brak haar voorbeen.  Ze zal straks een kadaver zijn en onder een stuk zeil aan de weg liggen in de hoop dat Rendac het snel komt ophalen.

Dàg lieve, opdringerige en sociaal-onhandige merrie van me.  Had ik maar nooit naar beterweters geluisterd. Dan was je alleen geweest maar had je nu nog wel geleefd…‘

Roel Boersma: nieuw product voor mok en eczeem

Roel Boersma: nieuw product voor mok en eczeem

Roel Boersma, eerder in Nederland voor een aantal bedrijven al commercieel verantwoordelijk, heeft sinds oktober zijn tanden gezet in het nieuwe Doderm. Daarbij gaat het over de behandeling van huidinfecties zoals mok en eczeem met antistoffen uit biest. Wellicht wordt het in de toekomst wel een nieuw verdienmodel voor boeren. In elk geval kan het sterk gaan bijdragen aan het terugdringen van het antibioticagebruik.

Colostrum is de moeilijke naam voor biest, de eerste melk, in dit geval van een koe. ‘In Nederland is de biest van de eerste twee melkingen na de geboorte voor het kalf, de eerste vijf dagen mag het niet aan de melkfabriek geleverd worden. In Duitsland zelfs de eerste zeven dagen. Maar de derde of vierde melking daarna, daar zitten nog zoveel antistoffen in dat we dat goed kunnen gebruiken voor Doderm,’ zegt Boersma.

Bij het nieuwe Doderm gaat het namelijk om het herstel van het natuurlijk evenwicht via bacteriën die van nature op de huid aanwezig zijn, het microbioom. De antistoffen uit biest zijn daarvoor belangrijk. Doderm produceert in feite met natuurlijke grondstoffen ontstekingsremmers die antibiotica op veel plaatsen overbodig maken. Antibiotica werken immers anders: ze doden bacteriën in hun hele gamma en verstoren zo massaal de samenstelling van het microbioom op de huid. Ongeneeslijke infecties ontstaan dan bij ziektes met resistente bacteriën.

‘Ik hoor van dierenartsen dat ze tot nu toe weinig tot geen middelen hebben om geïnfecteerde huid te behandelen, anders dan met antibiotica of corticosteroïden. Daarom is dit een fantastisch product dat de afgelopen 10 jaar is ontwikkeld door de Duitse wetenschapper Beatrix Förster. Er wordt nu een toepassing ontwikkeld voor dierenartsen. Binnenkort gaan we de markt op met Doderm Hydro RepairGel Pet en Doderm Hydro RepairGel Horse.’

Duitsers zijn geen slapers

Duitsers zijn geen slapers

In Duitsland slapen ze allesbehalve. Waar in Nederland mensen al een hele tijd bezig zijn om de unieke band met het paard op de werelderfgoedlijst te krijgen, hebben ze het in Duitsland gewoon voor elkaar. De ‘Duitse Klassieke Rij-instructie’ is opgenomen in de nationale lijst van immaterieel erfgoed van UNESCO. In die erkenning krijgt het dierenwelzijn nadrukkelijk een plek.

Comité van deskundigen inzake immaterieel cultureel erfgoed erkent dat de klassieke rijmethode in Duitsland een trainingsmethode is die door vele generaties is doorgegeven. De speciaal opgeleide en getrainde vakmensen, de Duitse Berufsreiter, brengen de kennis en vaardigheden van de “cultuurvorm” tegenwoordig over, stelt het comité van deskundigen. Maar dat is niet alles: clubs, verenigingen, bedrijven, staatsstoeterijen of zelfs gespecialiseerde publicaties en lezingen zijn plaatsen en mogelijkheden om kennis over de beoefening van de klassieke rij-instructie door te geven of te verwerven.

Bijzondere nadruk wordt gelegd op het feit dat het voorstel de dierethiek weerspiegelt, aldus het comité. Het distantieert zich van trainingsmethoden die in strijd zijn met het dierenwelzijn, doordat het systeem voorziet in sancties in de vorm van rijverboden of boetes in geval van wangedrag.

Nu de klassieke rijkunst in Duitsland is opgenomen in het nationale register van immaterieel cultureel erfgoed, kan het nog een stap verder gaan. Als de traditie aan alle gestelde criteria voldoet, kan zij worden genomineerd voor de representatieve lijst van het immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid. De ceremoniële toekenning en uitreiking van het certificaat zal eind juni in Potsdam plaatsvinden.

IICH definitief van Zuidbroek naar Groningen

IICH definitief van Zuidbroek naar Groningen

Het Internationaal Indoor Concours Hippique Groningen (IICH) verhuist van Zuidbroek naar Martiniplaza in de stad Groningen. Van 22 december 2023 t/m 6 januari 2024 vindt het Concours Hippique voor de eerste keer daar plaats.

Het paardensportevenement vond door de corona-uitbraak voor het laatst plaats in 2019 in de Eurohal te Zuidbroek. Het lag in de bedoeling van de organisatie om de editie van 23 december 2022 tot en met 7 januari 2023 ook daar te laten plaatsvinden. Omdat de hal toen voor andere doeleinden werd gebruikt en het nog steeds niet duidelijk is of de hal voor de 60e editie wel beschikbaar is, moest de organisatie van het IICH Groningen uitkijken naar een andere locatie. Om die reden is Stichting Ruitersport Noord- Nederland een samenwerkingsovereenkomst aangegaan met Martiniplaza te Groningen.

Stichting Ruitersport Noord-Nederland is met haar voorzitter Aaldert de Vrieze verantwoordelijk voor de organisatie. Drijvende kracht achter het concours zijn daarnaast meer dan 100 vrijwilligers die samen met het bestuur zorgen voor een organisatie van hoge kwaliteit in een gemoedelijke sfeer. Stichting Ruitersport Noord-Nederland hoopt met deze stap het evenement verder uit te kunnen bouwen maar vooral dit unieke paardensportevenement in Noord-Nederland voor de komende decennia rond de kerstdagen te kunnen blijven organiseren.

Voorzitter Aaldert de Vrieze: “Ik ben blij met de keuze voor de stad Groningen en Martiniplaza. Deze accommodatie leent zich bij uitstek voor paardensport. De hoofdpiste heeft een bijzonder ambiance en brengt de sport aantrekkelijk dichtbij het publiek. De hallen waar de paarden gestald worden en waar de inrijpiste en dressuurpiste gesitueerd worden, zijn ”. Bijzonder is dat bestuur en organisatie met Martiniplaza een samenwerkingsovereenkomst aangaan. Directie en management van Martiniplaza brengen veel expertise in op het gebied van de organisatie van topsportevents.