Menner Bram Chardon overweegt dit jaar om niet mee te doen aan het WK vierspannen. Het WK wordt in oktober gehouden op het terrein van titelverdediger Boyd Exell in Valkenswaard. Volgens Chardon is dit niet eerlijk.
“Boyd is een paar jaar geleden in Nederland komen wonen. Hij heeft daar een mooi terrein en er is al een paar keer een internationale wedstrijd gehouden. Daar is niets mis mee”, aldus Chardon. “Maar dit is de belangrijkste titel binnen de mensport en dat hoort onder geen omstandigheid verreden te worden bij een deelnemer thuis. En al helemaal niet bij de titelverdediger.”
Ook de coronacrisis, waardoor veel evenementen werden afgelast, speelt een rol. De paarden missen hierdoor het wedstrijdritme. “Dat ontbreken van ritme zal zichtbaar zijn in het resultaat. Dat je paarden dan op je eigen terrein rijden, heeft een flink voordeel.”
Ho is ho, naar voren is naar voren en stilstaan is stilstaan. Dat typeert Cynthia Overbeeke. De 27-jarige amazone uit Capelle aan den IJssel leidt jonge paarden op en dat doet ze goed. En dat terwijl ze niet tussen de paarden geboren is en ze het Z nog steeds heel spannend vindt.
Cynthia ging ‘Deurne’ doen toen ze een jaar of vijftien was. Met het paard dat haar ouders op de Capelse manege hadden staan, Z1-geklasseerd: ‘Toen ben ik pas op dat paard een wedstrijd gaan rijden, een Iroko x Zuidhorn, alleen hij kon niet springen, we kregen hem niet eens over een meter heen.’
Op die manege kwam Cynthia in aanraking met paarden: ‘Ik was elke dag wel op de manege, ja, toen wilde ik ook wel paardrijden. Ik geloof dat ik een jaar of zes was toen ik begon met ponylessen. Tja, en toen ben ik steeds verder doorgestroomd, een eigen pony heb ik nooit gehad. Die Iroko was thuis ons eerste eigen paard maar die kende nog niks toen hij bij ons kwam. Ik was een jaar of acht, toen ben ik hem ook voor de eerste keer gaan rijden. Maar weet je, ik vond het eigenlijk nooit leuk. Ik wilde veel liever paarden van andere mensen rijden, dat was veel interessanter.’
Cynthia Overbeeke met Oscar (Iroko x Zuidhoorn)
Deurne leek de ideale leerschool voor Cynthia omdat ze instructrice wilde worden: ‘Ja, dat dacht ik. Het was de best aangeschreven instructeursopleiding, maar toen ik daar was, kwam ik erachter dat ik dat toch niet wilde. In het 2e tot en met het 4e jaar mocht ik daar de eptm-testen rijden en dat vond ik veel leuker dan lesgeven.
Het was de periode dat Cor Loeffen er nog lesgaf: ’Een gouden man, recht voor z’n raap maar je leerde zo ongelofelijk veel van hem. Herhalen, structuur, consequent zijn, ik ben die man ontzettend dankbaar. Je moet openstaan voor kritiek, je zit er om iets te leren en die meneer is oud en wijs genoeg, dus hij praat geen onzin, zo heb ik zijn lessen gevolgd. Die mentaliteit heb ik van huis uit ook wel meegekregen. In het eerste jaar heb ik stagegelopen en ik had ontzettend veel last van heimwee, wilde het liefst naar huis. Geen sprake van, zei m’n moeder, je hoort daar te zijn, je wilde er zelf naar toe, gewoon gaan.’
Cynthia was klaar met Deurne, had haar diploma op zak en toen gaf weer Cor Loeffen het zetje: ‘Meneer Loeffen liet mij Ad Valk bellen, omdat die een baan zou hebben. In Gorkum heb ik een half jaartje bij hem gewerkt. Toen ik daar zat, kwam ik erachter dat het rijden van dressuurpaarden niet helemaal mijn ding was. Ik wilde gewoon echt graag springen. Maar ja, ik had maximaal 1.10 m met een schoolpaard gesprongen in Deurne, één keer denk ik, op een schoolwedstrijd. Toen heeft Ad Valk me aanbevolen om bij Jan Vink te gaan solliciteren, een half uurtje rijden, dus dat viel wel mee. Tot op de dag van vandaag ben ik er nog steeds heel blij mee.’
Cynthia op Cytadôr (Acolord x Calando I) tijdens haar periode in Deurne.
‘Ik moest solliciteren bij Kees Lips, moest een aantal paarden voorrijden. Ik ben die dag meteen begonnen, in september 2013 was dat. Jan Vink zag ik pas een paar maanden later voor het eerst, ik had ook nog nooit van hem gehoord. Ik heb gewoon ontzettend veel naar iedereen gekeken daar, veel vragen gesteld, ontzettend veel les gehad; van Kees Lips, Carlo van Kaathoven. Achteraf bekeken heb ik ook best veel geleerd in Deurne, ook omdat ik die eptm-merries mocht rijden. Plus het dressuur rijden, dat heeft ook genoeg geholpen.’
‘Ik denk dat ik jonge paarden best wel oké kan opleiden nu. En omdat ze zo zijn opgeleid, kan ik ze denk ik ook wel best oké door het parcours sturen. Maar ik blijf bijleren. Bij Black Horses heb ik ook wel les gehad van Joep Raijmakers. Je kan van iedereen iets leren in je rijden. En nu staat Kevin Jochems bij ons, daar kan ik ook veel van leren. Hoe vaak werken we samen? De hele week is hij bij Black Horses, meestal vanaf donderdag is hij op concours. Aan het begin van de week kan ik best wel bij hem terecht, maar ik kijk vooral naar hem, wat hij allemaal aan het doen is. En als het past in zijn schema, dan krijg ik een uurtje les.’
‘Het leuke aan mijn baan is dat je de paarden vanaf het begin ziet veranderen. Ik leid ze op naar een niveau en meestal als ik ze Z heb gereden, dan gaan ze naar een andere ruiter. Naar Johnny Pals, Kevin Jochems; Siebe Kramer. En dan ben ik trots als ik zie dat ze er zo op weg kunnen rijden. Dan heb ik mijn werk goed gedaan, want dat is mijn baan, de paarden opleiden.’
Cynthia Overbeeke op de KWPN-goedgekeurde hengst L’Extreme BH (Canturo x Calvaro Z) uit de lichting van 2019 die 83,5 punten behaalde tijdens het verrichtingsonderzoek.
Cynthia vindt het de normaalste zaak van de wereld dat consequent zijn bij de opleiding hoort: ‘Het zijn paarden die voor jou moeten willen werken, die moet je wel een soort van blij houden. Daarbij vind ik het belangrijk om consequent te zijn. Hoe consequenter, hoe beter. Ho is ho, naar voren is naar voren en stilstaan is stilstaan. Op een gegeven moment zijn ze zo goed gefocust op jou dat ze alles doen.’
Het planmatige komt ook terug in de wedstrijden: ‘Ik moet zeggen dat ik nooit zo op anderen let als ik op wedstrijd ben, dat komt omdat voor mezelf alles volgens mijn planning moet verlopen. Ik ben stipt op tijd, wil op m’n gemak kunnen losrijden, goed getimed, dan het parcours, dan uitstappen en dan de volgende, en dan gaat alles weer precies hetzelfde. Ik probeer er toch zeker wel zes mee te nemen als dat lukt. Meestal is Carlo erbij voor het losspringen, heel af en toe Nelleke Schumer, maar vaak doe ik het werk alleen. Ik doe dat soort dingen graag zelf. Misschien ben ik wel een beetje autistisch in die zin, haha, mensen die me kennen zullen wel weten wat ik bedoel. Alles strak plannen, alles op dezelfde manier doen. Hoe ik mijn paard opzadel? Dat moet helemaal zoals ik vind dat het moet. Het moet perfect liggen. En als iemand anders het erop legt, moet ik het wel even checken, controleren, ook als ik eigenlijk weet dat het goed ligt.’
Het is nog maar een jaar of vijf geleden dat Cynthia Overbeeke voor de eerste keer Z reed. ‘Of dat spannend was? Ik vind het nog stééds spannend, ik blijf het toch een hele hoogte vinden waar ik overheen moet. Gelukkig krijg ik nu steeds wat meer paarden in het Z, zodat ik meer ervaring op kan doen, daarmee wordt het voor mij ook gemakkelijker. Internationaal? Oh nee, zeker niet. Ik ben heel blij om de jonge paarden op te kunnen leiden, ik denk dat ik dat nog jaren ga blijven doen. Paarden een goede basis meegeven, zodat andere ruiters ermee verder kunnen.’
Cynthia Overbeeke is gewoon super tevreden met haar werk: ‘Voor mezelf beginnen? Nee, dat kan ik niet financieren. Plus: ik ben gewoon ontzettend blij met waar ik nu zit, ik ga daar voorlopig niet weg. Ik heb echt mijn plekje gevonden, kan altijd bezig zijn met de paarden. Ik rijd gewoon, ik ben bezig met mijn paarden op te leiden, en ik ga naar wedstrijd toe om te kijken of ze al wat geleerd hebben.’
Blijft er dan niks te wensen over? ‘In de paardenwereld? Tja, dat is een lastige. Nou, dan denk ik toch: het zou heel gaaf zijn om een paard te hebben waar ik ZZ mee kan rijden. Dat heb ik één keer gedaan, dat vond ik zó spannend. En dan het liefst een vast paard, een paard dat wat meer kent, zodat ik ervaring op kan doen en het voor de rest van de paarden ook weer wat gemakkelijker wordt.’
‘Ik wil leren om iets makkelijker hogere hoogtes te springen, daar heb ik nog best veel moeite mee. Als ik een Z-parcours in ga, dan moet dat over een tijd vlekkeloos gaan. Dat het voor mij geen ding meer is om binnen te rijden, zeg maar hetzelfde als een B-parcours.
Maar ja, in mijn hoofd gaat dat toch anders. Dan denk ik: dit is hoog hoor, dit is hoog! En dát moet eruit. Als ik dénk dat het hoog is, dan ís het hoog. Dan kan Carlo hoog en laag springen, maar ik ervaar dat dan toch anders. Maar ja, vroeger vond ik het L al hoog, en nu het Z, dus ik denk dat het een kwestie is van veel doen.’
Cynthia Overbeek zit op haar plek: ‘Ik woon nu 4 jaar op mezelf, in Capelle aan den IJssel. Als ik ’s avonds bij Black Horses klaar ben, dan ga ik nog even de paarden van mijn ouders en zusje doen op de manege. Er is hier in de buurt nauwelijks een andere mogelijkheid om een paard te stallen. Zo ben ik met paarden bezig.
‘Ik bemoei me ook niet met andere zaken zoals fokkerij: nee, het gaat bij mij echt om het opleiden van de paarden. Fokkerij, daar zijn andere mensen voor en die zijn heel goed in wat ze doen. En dat moeten ze maar blijven doen.’
Cynthia met haar huidige eigen paarden Oscar (Iroko x Zuidhorn) en Illusion (Biscayo x Indoctro) inclusief hond Kinaya.
Afgelopen voorjaar zijn in de Brabantse Kempen de eerste ruiter- en men- knooppuntennetwerken aangelegd, is de eerste Brabantse Ruiterkaart gelanceerd in samenwerking met Visit Brabant en is de webiste www.paardrijdenindekempen.nl online gegaan. Op deze website zijn onder andere een online routeplanner, leuke thema routes en bedrijven te vinden waar je met je paard van harte welkom bent! Een aantal enthousiaste ondernemers in de gemeente Reusel de Mierden zijn hier al op te vinden, alleen het knooppunten netwerk ontbreekt nog in deze gemeente, hier komt nu verandering in. Het college van B&W heeft onlangs besloten om het proces in gaan te zetten om aan te sluiten op het ruiterknooppunten netwerk in de Kempen. Hiermee wordt het Kempische netwerk met mooi gebied uitgebreid en ontstaan er weer meer nieuwe aansluitingen op het Belgische netwerk.
Aanstaande dinsdag wordt er een online startbijeenkomst georganiseerd door de gemeente , in samenwerking met het routebureau van Visit Brabant die voor de aanleg van het netwerk gaan zorgen in deze mooie gemeente waar o.a. een aantal mooie start, overnachtingslocaties en horecagelegenheden zijn gelegen waar je met je paard welkom bent.
Na de overige Kempengemeenten wil de gemeente Reusel de Mierden middels het aanleggen van goede ruiter en men routes een positieve impuls kunnen geven aan het al levendige toerisme en de lokale economie. Niet lokale ruiters en menners zijn niet bekend met de mooiste en veilige routes welke geschikt zijn om over te rijden. Door deze routes aan te leggen met behulp van de lokale gebruikers, ondernemers en terreineigenaren kom je langs de mooiste plekjes. Ze worden zowel digitaal middels online routeplanner als fysiek doormiddel van paaltjes aangegeven waardoor er zorgeloos te paard gereden kan worden door de gemeente. Door de huidige aanpak in samenwerking met het routebureau wordt zoals bij fietsen en wandelen na de aanleg ook geborgd dat het netwerk onderhouden wordt.
Het traject begint met een ontwerpfase waarvoor het route bureau van Visit Brabant de opdracht heeft gekregen van de gemeente Reusel de Mierden. Door de samenwerking met het routebureau sluit het netwerk ook naadloos aan op de netwerken in Brabant en België. .
Op dit moment zijn er in de gemeente Reusel de Mierden een aantal ommetjes welke veel gebruikt worden door de lokale ruiters, er zijn ruiterpaden in de bos en natuurgebieden en landgoederen. Er ligt ook nog een gedeelte van de Taxandria route welke door destijds door de Euregio grens overschrijdend is aangelegd, en de een klein netwerk bij natuurpoort de Weeldseheide en Academy Bartels. Natuurlijk wordt er gekeken hoever er gebruik gemaakt kan worden van deze “oude” routes en bestaande ommetjes over bestaande wegen en paden om een up to date netwerk te realiseren waar de ruiters en menners weer jaren plezier van hebben.
De allereerste 1.45m Grote Prijs op Paardensportcentrum Lichtenvoorde kreeg dit weekend een spectaculaire uitslag: Dennis van den Brink uit Nijkerkerveen werd eerste en tweede met El Greco en Frasiér. Op slechts 0,12 seconde afstand volgde de Limburgse jeugdruiter Mans Thijssen op Charlie als derde, voor zijn oudere zus Sanne Thijssen op Con Quidam BB en Bas Moerings uit Brabant met Fosther. Kortom, het publiek werd op mooie sport getrakteerd.
Parcoursbouwster Caroline Verhoeve zette in de Grote Prijzen uitdagend parcoursen neer. Van de 35 deelnemers in het 1.45m drongen er toch nog twaalf door tot de barrage. Dennis van den Brink zette al snel met El Greco (v. Diarado) een zeer snelle ronde neer onder toeziend oog van honderden toeschouwers. Niemand kon het sneller. Dennis had Frasier (v. Carambole) ook nog achter de hand, maar gewonnen had hij al. Toch reed hij er opnieuw voor en pakte hij ook nog eens een tweede prijs mee.
“Ik had eigenlijk mijn zinnen gezet op Frasiér”, lacht Dennis van den Brink, terwijl hij zijn vrachtwagen aan het inpakken is om de reis terug naar Nijkerk te maken. “Ik heb gisteren met Frasiér wat rustiger gereden in de 1.40 kleine Grote Prijs omdat ik graag vandaag voor de overwinning wilde gaan. Ik kreeg Frasiér onder het zadel toen ik 17 jaar was. Hij was eerst in eigendom van een goede vriend van ons. Hij kocht Frasiér destijds op de Sales of the Rising Stars, een veiling die wij zelf organiseren. Ik heb hem vervolgens helemaal zelf opgeleid. Met El Greco waren mijn plannen dit weekend juist omgekeerd. Met hem hoopte ik de 1.40m kleine Grote Prijs op vrijdag te winnen en daar werd ik tweede. In het 1.45m reed ik hem dan ook bewust als eerste. Uiteindelijk wist hij mij te verrassen en liet hij ook op zaterdag een geweldig parcours zien. Hij is zo ontzettend snel!”
De ruiter beleefde een zeer succesvol weekend op PSC Lichtenvoorde. Op vrijdag won Dennis van den Brink met My Lord de klasse M en werd hij vierde met Jappeloup. Helaas gooide Sanne (Thijssen) roet in het eten in de 1.40m Grote Prijs en werd de ruiter, die vrijdag zijn verjaardag vierde, tweede met slechts 0,31 seconde achterstand. Naast de eerste en tweede plaats in de 1.45m Grote Prijs werd hij op de zaterdag ook nog vijfde met Ivar (v. Harley VDL) in de klasse ZZ. “Dit was in elk geval een goede voorbereiding op de internationale wedstrijd die wij volgende week hebben op Equestrian Centre De Peelbergen”, vertelt hij.
Het team van PSC Lichtenvoorde werd afgelopen weekend overladen met complimenten. Door de ruiters en bezoekers. Sinds de Covid-19 lockdown zijn al wat kleinere wedstrijden georganiseerd, maar was dit het eerste publieksevenement. Er was volop gelegenheid om de 1,5-meter regelgeving te waarborgen door heel veel zitplaatsen verspreid langs de ring te creëren. De piste werd flink in de bloemen gezet, de hindernissen schitterden in de zon en de vlaggen wapperden stevig in de lucht. Er is volop motivatie om in het outdoorseizoen van 2021 nog eens flink uit te pakken met paardensport op hoog niveau.
Er staan een hoop topcombinaties op de startlijst van het Nederlands Kampioenschap Dressuur in de Zware Tour. Zo stonden Edward Gal met GLOCK’s Toto JR. (KWPN-goedgekeurd, Totilas uit Desperada van Desperados, fokker Schmidt uit Naumburg) en GLOCK’s Zonik N.O.P. (KWPN-erkend, Blue Hors Zack uit Romanik v.Romanov Blue Hors, fokker Straight Horse APS uit Alleroed) en Hans Peter Minderhoud met GLOCK’s Dream Boy N.O.P. (Vivaldi uit Resia elite prest PROK v.Ferro, fokker T.J.M. Coomans uit Oud-Beijerland) al op de voorlopige lijst, maar op de definitieve lijst zijn nog een aantal grote namen toegevoegd.
Zo staan onder andere Emmelie Scholtens met Desperado N.O.P. (Vivaldi uit Sarita elite pref prest D-OC v.Havidoff, fokker fam. Andeweg uit Randwyk), Adelinde Cornelissen met Fleau de Baian (Jazz uit Fidora ster pref prest van Ulft, fokker fam. Beyer uit Boven-Leeuwen), Zephyr (Jazz uit Liagonda vb van Farmer, fokker W.P.J. Cornelissen uit Beilen) en Aqiedo (Undigo uit Ranirma keur van Metall, fokker A.H. van Baalen-Roebers uit Gellicum) en Madeleine Witte-Vrees met Cennin (KWPN-erkend, Vivaldi uit Vitana V. elite sport-dres PROK van Donnerhall, fokker J.E.J. Cuppen uit Someren) ook op de startlijst.
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue to use this site we will assume that you are happy with it.
