by Redactie | 26 February 2019, 14:24
Acht maanden na de lancering van de datingsite voor paardenliefhebbers Paard & Partner lanceert ondernemer Ilse Jespers vandaag een nieuw initiatief: Love Flavour. Omdat het niet iedereen past om via een datingsite op zoek te gaan naar de ware.
Love Flavour is vanaf nu online: “Ik merkte dat mensen graag geholpen willen worden met het vinden van een partner. De datingsite Paard & Partner heeft nu ruim 1700 profielen en er komen er nog steeds iedere dag nieuwe vrijgezellen bij. Maar een datingsite past niet voor iedereen. Zoveel mensen hebben mij gevraagd om ze buiten de datingsite om te helpen dat Love Flavour een logisch vervolg was. Eigenlijk is het offline dating.”
Voor wie is Love Flavour? “Voor de een omdat hij bekend is, voor de ander omdat een datingsite niet past bij de persoon. Er is ook al een date geweest: twee dames hebben een hele leuke middag gehad bij een strandtent. Juist in de hippische wereld past het vaak om van deze manier van daten gebruik te maken. Het is een kleine wereld. Ons kent ons….”
Geïnteresseerden hebben eerst met Love Flavour een telefonische afspraak: “Hierbij kijken we of en hoe Love Flavour kan helpen bij het vinden van een partner. Bij de één mag het profiel openbaar worden gemaakt, bij de ander juist niet, om maar een voorbeeld te noemen. Vervolgens maken we een afspraak voor een kop koffie, en dan stellen we samen een profiel op: wie ben je, wat interesseert je in een ander, wat wil je wel of juist niet? Wij gaan dan op zoek binnen het netwerk en we regelen eventueel ook de afspraak, zelfs de locatie als de mensen dat willen. En na de date vertellen ze ons hoe het was. En als mensen zich bij voorbeeld onzeker voelen, dan hebben we een goede samenwerking met Klazien Schaap, een professionele datingcoach, die erg goed is in het persoonlijk bijstaan van mensen.”
Kijk hier naar Love Flavour
by Redactie | 26 February 2019, 14:10
Van woensdag 27 februari tot en met zaterdag 2 maart wordt Jumping Indoor Nijkerk gehouden in Manege Luxool. Arjan van Gorp van Balance4Animals is een van de sponsors.
Tijdens Jumping Indoor Nijkerk worden op woensdag en donderdag de BB-, B- en L-rubrieken verreden. Op vrijdag 1 maart staat het hogere werk gepland, met op zaterdagavond vanaf 19.30 uur het 1m40 met barrage en aansluitend de grote finale voor de klasse Z en ZZ. Op zaterdagavond staan de finales voor de L- en M-rubrieken op het programma, afgesloten met de finale klasse B.
Jumping Indoor Nijkerk kent vele sponsors, onder wie Balance4Animals, het bedrijf van Brabander Arjan van Gorp. Met een achtergrond van meer dan 20 jaar in de diervoedersector startte hij Balance4Animals: “Sinds de afgelopen jaren werk ik bij Van den Eerenbeemt Fourage, dus ik kan de kennis over het krachtvoer en het ruwvoer goed combineren. Ik sponsor Jumping Indoor Nijkerk om als jong bedrijf naamsbekendheid te krijgen, want dat is met de vele aanbieders in onze markt niet zo gemakkelijk.”
Alle deelnemers krijgen van Arjan van Gorp een waardebon voor interessante aanbiedingen: “Zo bied ik een ruwvoer-check aan omdat dat belangrijk is, tegen de kosten die het laboratorium daarvoor vraagt. Weet wat je eet. Ik doe daar dan gratis 5 kilogram Agri Yeast Booster Horse gefermenteerde gisten bij ter waarde van € 35,-, een toevoeging die bijdraagt bij aan een goede vertering en opname van voedingsstoffen. In de rundveewereld is het niet meer dan normaal dat het ruwvoer geanalyseerd wordt en dat de krachtvoer-voorziening daarop wordt aangepast, inclusief een mogelijke aanvulling van bij voorbeeld vitamines, omdat je het met krachtvoer alleen vaak niet oplost. Daarom geef ik ook als sponsor van Jumping Indoor Nijkerk 25% korting op alle producten van Horse Master, de supplementenlijn uit Frankrijk die ik voer en die in Nederland nog relatief onbekend is.”
Klik hier voor informatie over Jumping Indoor Nijkerk
Klik hiervoor Balance4Animals op Universal Horse Data
by Redactie | 26 February 2019, 11:11
Op 25 februari is op 79-jarige leeftijd paardenman pur sang en mensport icoon Tjeerd Velstra overleden.
Na een succesvolle carrière als springruiter maakte Velstra in 1976 de overstap naar de vierspansport. In 1982 en 1986 werd hij individueel Wereldkampioen en leverde hij, samen met onder meer IJsbrand Chardon, een belangrijke bijdrage aan het behalen van het Nederlandse teamgoud. Velstra legde hiermee de basis voor Nederland als vooraanstaand menland.
Velstra werd zeven keer Nederlands kampioen en won talloze nationale en internationale wedstrijden, waaronder het CAIO Aken in 1983 en 1984. Van 1974 tot 1995 was Velstra directeur van het NHB in Deurne. Na beëindiging van zijn actieve mencarrière in 1996 bleef hij actief in de internationale mensport als trainer, instructeur, internationaal jurylid en official. Velstra speelde meerdere malen als voorzitter van de jury of FEI official een belangrijke rol op een groot aantal hoog aangeschreven internationale menwedstrijden en Wereldkampioenschappen. Velstra was van 2007 tot en met 2010 KNHS bondscoach mennen en onder zijn leiding behaalden de menners een groot aantal team-en individuele WK-medailles.
Tjeerd Velstra stond bekend als een echte paardenman. Zijn vakkundigheid, stuurmanskunst en enorme kennis van paarden die hij met de paplepel ingegoten had gekregen droegen bij aan zijn succesvolle carrière. Velstra was niet alleen een gerespecteerd menner, trainer en official in eigen land, ook in het buitenland genoot hij enorm aanzien. Hij was een van de eersten die gevraagd werd in het buitenland, waaronder Zuid-Afrika en de Verenigde Staten van Amerika, om zijn kennis te delen.
Tjeerd Velstra was al enige tijd ziek, maar kon nog enorm genieten van bezoek en verhalen over de mensport toen en nu.
by Redactie | 26 February 2019, 07:31
De zogenaamde HiLo-score die twee jaar geleden door de FEI werd voorgesteld, is terug in de ijskast. Dat maakte Bettina De Rham, FEI-dressuurdirecteur, volgens ingewijden bekend tijdens een vergadering van 5 * juryleden in Moskou eerder deze maand. De FEI heeft niet gereageerd op een verzoek om commentaar.
Het voorstel van de FEI Dressage Judges Working Group wilde de hoogste en laagste score voor elk onderdeel laten vallen. Het werd in 2017 voorgelegd aan de algemene vergadering maar werd verworpen. De FEI zette het voorstel in 2018 opnieuw op de agenda als onderdeel van experimenten om wijzigingen aan te brengen in dressuurproeven, jurering en andere aspecten van de Olympische sport in het streven om wereldwijd meer aandacht te krijgen.
De analyses van proeven bleken slechts minuscule veranderingen in de resultaten op te leveren, waardoor de noodzaak van verandering breed ter discussie werd gesteld, ook omdat het HiLo-scoresysteem minder begrijpelijk zou zijn voor het potentiële bredere publiek.
by Redactie | 26 February 2019, 07:03
Dit jaar gaat het KWPN verschillende cursussen organiseren op het KWPN-centrum. Vorige week openden wij de inschrijving voor de eerste cursus ‘Paard beoordelen’. Omdat deze al binnen één dag vol zat, hebben we besloten een extra cursus te organiseren op zaterdagochtend 23 maart.
Een functioneel, goed gebouwd paard heeft een streepje voor op het gebied van gezondheid, duurzaamheid én plezier in de sport. Want hoe beter het paardenlichaam is afgestemd op dat wat ervan wordt gevraagd, des te makkelijker het paard het gevraagde kan uitvoeren. Wil jij leren wat een correct en functioneel exterieur is? Wil je jouw paard binnenkort laten deelnemen aan een stamboek- of thuiskeuring? Of wil je weten hoe KWPN-inspecteurs een paard beoordelen? Meld je dan aan voor de cursus: ‘Paard beoordelen door de ogen van een KWPN-inspecteur’!
KWPN-inspecteurs Henk Dirksen en Floor Dröge laten jullie tijdens deze cursus zien hoe zij een paard beoordelen, waarop je let als je naar het exterieur van een paard kijkt en uiteraard ga je ook zelf aan de slag.
De cursus wordt gehouden op zaterdag 23 maart op het KWPN-centrum in Ermelo van 09.00 uur tot circa 12.30 uur. Iedereen kan zich hiervoor aanmelden, zowel leden als niet-leden. Uiteraard geldt voor leden een speciale korting.
Meer informatie, kosten en aanmelden
by Redactie | 26 February 2019, 06:51
De jaarvergadering van fokvereniging Friese Zuidzijde en Ooststellingwerf werd vrijdagavond in een nieuw jasje gestoken. Dinja van Liere en Ernesto Canseco verzorgden aansluitend aan de korte vergadering een interessant programma. Rode draad in hun verhaal: voorwaarts blijven rijden en veel schakelen.
De opkomst was vrijdagavond erg groot te noemen. Er werden natuurlijk nog ereprijzen uitgereikt voor de beste driejarige merrie’s in het springen en de dressuur. Bij de dressuurmerrie’s was het Kybrona ( v. Governor x Amsterdam) (fokker Kim Jacobi) die de ereprijs op mocht halen. Voor de springmerrie’s was het Karitosca HBC (v. Charisma x Cantos) die de prijs voor de beste springmerrie in de wacht sleepte.
Dinja van Liere, die in de middag al diverse lessen had gegeven, mocht van start met twee 4-jarige paarden. Ze legde uit dat je ook al met een jong paard gehoorzaamheid mag verwachten en er ook meteen al gewerkt kan worden om aan het been te zijn.
En al ben je de verbinding met de mond kwijt en doet je paard zijn hoofd even omhoog dat maakt niet uit en daar zeker geen probleem van maken maar wel naar voren blijven rijden. En daarnaast als je remt moet het paard daar ook op reageren en niet remmen en aandrijven tegelijk, dan snapt je paard je niet.
Het tweede groepje bestond uit twee 5-jarige paarden en daar was al te zien dat die nog meer balans hadden. Dinja vertelde ook dat je door veel te schakelen het paard meer op de achterhand krijgt en daardoor ook kracht ontwikkelt. Ook het stukje achter de kaak losmaken was een aandachtspunt, als dat op twee kanten los is dan kan je een paard makkelijker een oefening laten doen.
Zelf traint ze met haar jonge paarden geen uren per dag maar wel altijd consequent en neemt ze ook wel eens spelenderwijs een wisseltje mee. ,,Een veulen in de wei wisselt immers ook al”, aldus Dinja. Ze is er ook een voorstander van om de paarden van jongs af aan al wat mee te laten maken in hun leven zodat ze niet als bijvoorbeeld zesjarige niet de baan door te rijden zijn omdat alles spannend is.
Het laatste groepje waren twee 6-jarigen en de ene begon wat gespannen, maar door doelgericht aan het werk te gaan werd dat omgezet in ontspannen aanspanning. Het andere paard wilde absoluut niet langs de tribune en het advies was om hem toch in beweging te houden en dan maar korte wendingen naar links en rechts te maken. Maar hier kwam toch wel naar voren dat de gehoorzaamheid in de basis nog niet helemaal goed voor elkaar was.
Twee groepjes van drie springpaarden kwamen vervolgens in de baan en Ernesto Canseco wist op eenzeer prettige manier de verbeterpunten goed te vinden. Zoals o.a. anders aanrijden op de sprong, en met je zit kan je ook veel regelen en je paard daardoor verbeteren. Ernesto vond dat hij kwalitatief goede paarden in de baan had. ,,Voor de verkoop moet een paard naar de hindernis toe willen, makkelijk na te rijden zijn en werkwilligheid vertonen”, aldus Ernesto. Vooral Amerikanen zoeken dit soort paarden.
by Redactie | 26 February 2019, 06:43
De teamspirit aanwakkeren in de dressuursport in Noord-Nederland. Dat is de achterliggende gedachte van de organisatie van de ‘Data B Teamchallenge Noord-Nederland’. In het komende buitenseizoen zijn er diverse wedstrijden in Tolbert.
,,We hebben niet de illusie dat iedereen weer, net als vroeger, gezamenlijk in één vrachtwagen komt”, zo laat de organisatie weten. ,,Maar vroeger ging je wel als vereniging naar een concours. Toen keek iedereen naar elkaars proefje. Dit teamgevoel willen wij terug brengen op de wedstrijden met de Data B Teamchallenge Noord-Nederland.”
,,Het rijden van vier- en zestallen draagt ook bij aan het groepsgevoel, maar vergt veel gezamenlijke training. De Data B Teamchallenge Noord-Nederland is hier een laagdrempelige variant van.”, laat de enthousiaste organisatie weten, die bestaat uit vijf dressuuramazones.
Er zijn drie selectiewedstrijden voor de Data B Teamchallenge Noord-Nederland. Deze zijn op 27 april, 26 mei en 7 juli. Een team bestaat uit vier leden, die uitkomen in klasse variërende tussen de B en de ZZ-licht. De beste twee resultaten van elk teamlid telt mee voor het teamresultaat.
De ruiters kunnen net als op elke ‘gewone’ outdoorwedstrijd twee proefjes rijden, waarvan de eerste proef mee telt voor het teamresultaat, voor winstpunten. De beste teams kwalificeren zich voor de finale, waarin de strijd tussen de teams wordt beslist door een kür op muziek. Waarbij de leden van het beste team o.a. een statiedeken winnen.
Naast dat de selectiewedstrijden mee tellen voor de Data B Teamchallenge Noord-Nederland probeert de organisatie er ook een mooie outdoorwedstrijd van te maken. Zo worden de wedstrijden verreden op de prachtige zandbodems van de HJC manege in Tolbert. Deze bodems zijn onder elke weersomstandigheid goed te rijden. Daarnaast valt er ook goed prijzengeld te verdienen. De wedstrijden zijn tevens open voor individuele deelnemers, maar als team mee rijden is natuurlijk altijd leuker.
by Redactie | 25 February 2019, 20:15
Ze was al vroeg bezeten van pony’s en paarden en worstelde zich een weg door het leven om met paarden te kunnen werken. Toch heeft Jolanda Brugman een job buiten de paardenwereld. Met partner Herman Reilink runt ze daarnaast de hengstenhouderij in Raalte en heeft ze als relatieve buitenstaander een eigen kijk op de fokkerij gekregen: “Er zijn steeds minder mensen die investeren in het opbouwen van een stam, het gaat te snel over verkoop.”
Jolanda Brugman raakte betrokken bij de traditionele hengstenhouderij van de familie Reilink vanuit de ‘koude kant’: “En dan net in een tijd met allerlei veranderingen in de hengstenhouderij. Kom je daar aan als iemand die vooruitstrevend is, in een bedrijf dat gerund wordt door vader en zoon. Herman was heel erg voor verandering, maar zijn vader vond dat moeilijk. Je moest ineens aan allerlei regels voldoen, wat een onzin. KI was niks. Vader heeft zich langzamerhand eruit teruggetrokken, dat was beter. Ik ben erin gerold, mee gaan helpen in het bedrijf. Een cursus paarden-KI gaan doen, mee met hengsten naar klanten toe, een stuk of acht per dag wel. Vooral met de hengst Epilot is de verandering bij ons gekomen: we hadden zoveel klanten per dag te bedienen, dat kon helemaal niet meer natuurlijk. Maar die ouderwetse service-instelling is gebleven: toen we overgingen op KI, hebben we besloten om zelf zoveel mogelijk bij klanten aan huis te insemineren.”
Jolanda kwam in het midden van de jaren ’70 als 4-jarig meisje al in aanraking met paarden: “Thuis hadden we totaal niks met paarden. Mijn moeder vond paarden wel leuk, zoals heel veel mensen dat vinden. En onze buurvrouw had een paard. Ging ik kijken als de rijvereniging les kreeg van Roelie Bril. Om te kijken, om te leren, en dan maar hopen dat ik een paard mocht afstappen van iemand in de les. Op m’n 12e kreeg ik eindelijk les, in manege Voorst. Zitles van Wilma van Es: blijf eens van die teugels af, voorwaarts drijven, dan gaat ie vanzelf neerwaarts, dat soort werk. Als 12–jarige keek ik enorm op tegen de mensen die zo goed waren. Als Jos van de Wal lesgaf aan Wilma van Es, zat ik langs de kant als een spons alles op te nemen. Of als de vrijdagavond-cognac-club les kreeg van dat kleine vrouwtje dat les had gegeven aan de Spaanse rijschool. Dan moest je wel heel goed zijn. In elk geval zeer gedisciplineerd, dat zag je terug. Mijn moeder ging werken in de manege, daardoor kon ik rijden. Daar ben ik haar eeuwig dankbaar voor.”
De fokmerries van hengstenhouderij Reilink
Naast de school volgde al snel een periode bij Janet Steinvoorte, van oorsprong Engels, die een ponyclub had in Klarenbeek: “Ze vroeg of ik bij haar kwam rijden. Ik was 13, een klein opdondertje, ideaal om de pony’s zadelmak te maken, ook de A-welshjes. En dan mee naar de keuringen, rubrieken bestgaande rijpony rijden. Rondeel’s Careless, Rondeel’s Profelia, dat soort namen. Maar op een gegeven moment word je toch te groot daarvoor. Ik ben wedstrijden gaan rijden op een New Forest-pony van Janet, die was wat lastig, daar moest ik maar op. Ik had altijd gelezen dat ook een pony zijn eigen hoogte kon springen. De pony was 1m43, dus vond ik dat ie ook 1m40 kon springen. Ik denk: dat wil ik weten, eigenlijk geloofde ik het niet. En als je jong bent, durf je dat ook. Uiteindelijk mocht ik met die pony Z starten.”
Het was een periode waarin het niet aan kwam waaien: “Toen ik in Klarenbeek bij Janet reed, fietste ik in de weekenden en vrije dagen elke dag 30 kilometer heen en 30 kilometer terug om pony te kunnen rijden. En dan 16 stallen uitmesten, 14 paarden en pony’s rijden. Maar ja, mevrouw Steinvoorte betaalde ook alles voor me: wedstrijden, vervoer en zo. Daarom heb ik nou nog een broertje dood aan van die meisjes die nog geen 10 minuten willen fietsen om paard te rijden, terwijl ze zeggen dat ze het zooo graag willen. Op m’n 16e ben ik gestopt met paardrijden. Thuis ging het niet zo lekker en ik ben uit huis gegaan. Ik heb de MEAO bestuurlijk gedaan en ben in de administratie begonnen bij Stegeman. Op een gegeven moment begon het toch weer te kriebelen.”
Met Herman op een van de vele keuringen
Jolanda ging weer terug naar manege Voorst: “ik ben er weer gaan kijken, kijken of Wilma daar nog lesgaf. Omdat zij dat naar mijn gevoel zo goed deed. En ik ben weer gaan lessen, op een heel grote vosmerrie, staatsgevaarlijk volgens iedereen, een lastpak, een pismerrie. Ken je zo’n badmeesterhaak? Daar haalden ze ‘m mee uit de stal. Iedereen vond dat ie weg moest. Maar zo voelde het niet. Ik heb de slachtprijs geboden, en toen had ik haar. Ze had eerder een veulen gehad van Columbus, dat heeft Kees van den Oetelaar nog gekocht. Ik heb haar twee jaar gehad en met dat paard ben ik samengesteld gaan rijden. Vroeger vond ik het maar dierenbeulerij. De eerste keer dat ik in Boekelo was, brak een paard zijn nek, dat vond ik zo zielig. Totdat je het zelf doet, en het paard het ook leuk vindt. Ik vind het nou helemaal geweldig.”
Na een paardloze periode moest er toch weer een komen: “Kom ik daar met een vriendin bij die handelaar, kocht ik een paard dat alles had wat ik niet wou: merrie, vos, niet zadelmak, groot. Ze was 6 jaar en had alleen voor de kar gelopen. In de tussentijd had ik Herman Reilink leren kennen, en die vond dat ik de merrie moest laten dekken. Ik had Epilot al gezien onder Jos Lansink en Franke Sloothaak, hoe mooi is het dan om een veulen van Epilot te fokken. En dan heb je een veulen en je staat bij Reilink op stal. Dan rol je er vanzelf in. Epilot hebben we in moeten laten slapen. We kochten voor veel geld Jimtown maar niet lang daarna kregen we het advies om de hengst terug te trekken. We hebben hem verkocht naar Letland, en daar krijgt hij wel KWPN-licenties. Een beetje zuur is dat, maar zo is het wereldje. Ik ben altijd buiten de hengstenhouderij bij een bedrijf blijven werken, in onze kleine hengstenhouderij zaten gewoon onvoldoende inkomsten. Maar daardoor kijk je wel anders tegen ontwikkelingen aan. We hadden 60 merries, dat was belachelijk, veel te veel. Nou hebben we vier fokmerries, een New Forest-merrie en wat jong spul. De hele opzet hebben we wat economischer gemaakt. In de paardensector vergeten heel veel mensen te rekenen.”
Afgelopen oktober: Jolanda in de oefencross
“Het tweede jaar dat Hamlet bij ons op stal stond, werd Hickstead wereldkampioen bij de jonge paarden. Kijk dat maakt wel een verschil. Hetzelfde gebeurde met Epilot: NoTime met Peter Geerink en Nashville met Carolein Lankester werden eerste en tweede in Lanaken. Ik heb altijd gedacht dat dat wel herkend en erkend zou worden maar we hebben echt moeten vechten om aandacht voor die prestaties. Dat was ook zo voor Marlon, de Zeus x Ramiro, een hengst met prachtig veel sport in de merrielijn. Plus dat het een Zeus was: Duitsland had er een, Frankrijk had er een, en wij hadden Marlon. De laatste jaren wordt er toch steeds meer gedekt met hengsten die zelf op het hoogste niveau lopen. Wij geloven in elk geval in Marlon, een hengst hoeft zelf geen 1.60m te hebben gesprongen om 1.60m paarden te geven. En dat doet Marlon. We hebben er ook flink veel van ingevroren. Hij staat er nog steeds, en we fokken er zelf ook mee, met een Highline-merrie en een Hamlet-merrie.”
“En als we het daarover hebben: een kennis van me vond dat haar merrie meer bloed kon gebruiken, ze had op een show een mooie volbloed gezien. Dan denk ik: daar gaan we weer. Ik zie echt een ontwikkeling dat mensen steeds minder kennis hebben van een paard, ook van hun eigen paard. Ze zouden niet alleen moeten kijken of een hengst goed is, ze zouden moeten kijken of de hengst kan verbeteren. De fokkerij gaat in het algemeen steeds meer de kant op van de verkoop, niet om een stam te fokken. Natuurlijk, die fokkers zijn er nog wel, maar dat wordt steeds minder. Er wordt gefokt voor de veiling, en dan moet ie als jong paard goed kunnen springen. Maar we raken zo de stammen kwijt, ik ken weinig mensen die echt merriestammen willen doorontwikkelen. Niet dat we geen goede hengsten hebben, absoluut niet. En we hebben ook heel goede merries. Maar we willen vooral verkopen, daardoor weten we van te veel merries niet meer hoe ze fokken, we raken informatie kwijt. En het is noodzakelijk dat we een goed sportpaard blijven fokken. Vroeger had de hengstenhouder daar een rol in, die besprak dat met de fokker. Nu gaat ’s ochtends de telefoon: we willen sperma bestellen, en dan wordt het verstuurd. Daarom nodigen wij mensen uit om de hengst te komen bekijken bij ons. En we adviseren gerust een hengst van een andere hengstenhouder, geen probleem. Maar de trend is dat we naar de tv kijken, we zien een hengst springen en we willen daar een veulen van. Maar dat wil niet zeggen dat die hengst op die merrie past.”
De hengst Sirius moet goed op de foto
Jolanda Brugman is opgegroeid met pony’s en dat is bij hengstenhouderij Reilink ook een belangrijke tak: “Onze ponyhengsten hebben lang op natuurlijke dekking gestaan maar uiteindelijk zijn we ook met de pony’s overgestapt op KI. Ook met onze toppers als Carlo en Lex, die de afgelopen jaren best meer hadden kunnen doen. In het algemeen dekken de New Forest-pony’s de laatste jaren heel weinig. Nu krijgen we weer meer aanvragen, met name uit Frankrijk. Waar ik me zorgen over maak is dat we een schrikbarend tekort aan goede sportpony’s krijgen, dat wordt alleen maar erger. Het is een relatief klein groepje dat nog pony’s fokt. De sport wil graag een goede, brave, goed aangereden driejarige of vierjarige pony, die zijn niet aan te slepen. Ze gaan allemaal voor veel geld weg, maar er is niet aan te komen. Daarom verwacht ik wel dat de fokkerij weer gaat aantrekken.”
Inmiddels was het alweer zes jaar geleden dat Jolanda zelf gereden had: “Sinds een half jaar heb ik het weer opgepakt. Komen die zitlessen van Wilma van Es weer heel mooi van pas! We zijn te druk en we hebben de fokmerries thuis. Wij moeten het zelf doen hè. Een eigen hengstenshow houden we niet. We zijn wel goed aanwezig op de show van Erik Braat, collega-hengstenhouder uit Wenum-Wiesel. Daar laten we Lex zien, Marlon. En we zijn erg blij met de nieuwe AES-hengsten Icarius, de Olivi x Neostan, en Gabri, de Gentleman x Darius, de kampioen dressuur van de hengstenkeuring.”
