Vanaf vandaag kan er gestemd worden op de negen kandidaten voor de titel Talent van het Jaar 2022. De uitslag van de verkiezing is een optelsom van de publieksstemmen (1/3), de stemmen van de hippische pers (1/3) en leden van het KNHS Trainersplatform (1/3). De scores van deze drie klassementen worden bij elkaar opgeteld. In geval van ex aequo geven de stemmen van het Trainersplatform de doorslag. Op zaterdagmiddag 28 januari 2023 wordt op Jumping Amsterdam bekend gemaakt wie de titel heeft gewonnen.
In het talententeam zitten alleen de Olympische disciplines en Para-dressuur, daar gaat de verkiezing over. Dit zijn de disciplines die bij NOC*NSF de zgn. status-sporters zijn. Het talentenplan van de KNHS heeft de focus op de Olympische disciplines en de para-dressuur.
Wie waren ooit KNHS Talent van het Jaar? 2021: Marten Luiten (dressuur) 2020: Geen titel toegekend i.v.m. Corona 2019: Jeanine Nieuwenhuis (dressuur) 2018: Kevin Jochems (springen) 2017: Anne Meulendijks (dressuur) 2016: Sanne Thijssen (springen) 2015: Lisa Nooren (springen) 2014: Rixt van der Horst (paradressuur) 2013: Frank Schuttert (springen) 2012: Hendrik-Jan Schuttert (springen) 2011: Elaine Pen (eventing) 2010: Maikel van der Vleuten (springen) 2009: Lotje Schoots (dressuur) 2008: Tim Lips (eventing) 2007: Lotje Schoots (dressuur) 2006: Maikel van der Vleuten (springen) 2005: Laurens van Lieren (dressuur) 2004: Angela van den Berg (dressuur) 2003: Willem Greve (springen) 2002: Gert-Jan Bruggink (springen) 2001: Annemiek van der Vorm (dressuur) 2000: Gerco Schröder (springen) 1999: Marlies van Baalen (dressuur)
Van 25 t/m 28 mei (pinksterweekend) worden in Ermelo de dressuurkampioenschappen gehouden. Met zes Nederlandse kampioenschappen en twee KNHS Kampioenschappen is het programma van het NK Dressuur goed gevuld. Voor de Zware Tour en de Para Dressuur is het NK Dressuur een observatiewedstrijd voor het EK in Riesenbeck, wat betekent dat alle toppers aan start zullen verschijnen.
Hoefnet, het populaire online magazine voor de mensport, is per 1 december overgenomen door MP Horses, de uitgever van Hoefslag, Hoefslag Dressuur, Bit & CAP, Manegeruiter, MenSport en Showpaard. Meike Paridaans (foto), voormalig eigenaresse van Hoefnet, treedt in dienst bij MP Horses als communityredacteur Mensport & Hoefnet.
Hoefnet werd in 1996 gestart door Cindy Timmer and Rick Velstra. Pas anderhalf jaar geleden, In maart 2021 gaf Cindy Timmer de leidsels over aan Meike Paridaans.
Tom Schellekens heeft Jumping De Achterhoek gewonnen. De 22-jarige zoon van Wil en Monique Schellekens was met Fiarabo (v. Diarado) de beste in de Grote Prijs van de Provincie Gelderland over 1m45. Bertram Allen ging met Caprisco v. Cole Porter) lang aan kop van de 11 barrage kandidaten maar hij moest uiteindelijk genoegen nemen met de tweede plaats. Eric ten Cate pakte met Incredible (v. Clinton) de derde plaats.
De 22-jarige Britse amazone Jodie Hall McAteer won met Kimosa van het Kritrahof (v. Chatman) zaterdagavond 3 december de 1m45 finale van de CSI2* Medium Tour tijdens Jumping De Achterhoek. De amazone is een leerling van Ben Schröder, reed mee in de Global Champion League en startte ook tijdens de Global Champions Tour finale in Praag. Dan weet je het wel. De Duitser Lars Volmer werd tweede met Luna Lovegood (v. Lord Pezi Junior), derde werd Hessel Hoekstra met Cagaro (v. Stolzenberg) en ook Remco Been zat er op de vierde plaats goed bij met zijn Holland van de Bisschop (v. Heartbreaker).
In deze als een basisomloop met winning round uitgeschreven finale plaatsten de beste veertien ruiters zich sowieso voor de tweede omloop, ongeacht hun resultaat in het basisparcours. Dat betekende bijvoorbeeld dat ook Hessel Hoekstra, op het WK in Herning nog reserve ruiter van het Nederlandse springteam, zich ondanks een balkje plaatste voor de tweede ronde op fouten en tijd. En aangezien alle veertien ruiters daarin weer met een schone lei startten, waren de kaarten nog lang niet geschud.
Mooie sport zo
Hoekstra bleef als eerste starter in de winning round foutloos en met zijn pas zevenjarige paard Cagaro (Stolzenberg) zette hij direct een hele scherpe tijd neer. Lange tijd beet de concurrentie zich erop stuk totdat de Duitser Lars Volmer met Luna Lovegood (Lord Pezi Junior) en Hall McAteer nóg sneller wisten te rijden. Hoekstra bleef er nuchter onder. “Tja, dit hoort erbij. Voor het publiek was het mooi dat er op het eind nog twee sneller gingen. Het was mooie sport zo.”
Over het feit dat hij als vierfouter toch nog kans had op de hoofdprijs, was hij duidelijk: “Als je nul bent in de basisomloop en je wordt er in de winning round afgereden door een vierfouter, dan is het minder mooi. Maar als je er één af hebt in de eerste ronde, dan is het wel ideaal dat je nog een keer de kans krijgt om voor de winst te kunnen rijden,” lacht Hoekstra.
Van het WK naar Jumping de Achterhoek
De ruiter uit Wierden heeft met zijn recent verkochte toppaard Icoon VDL een fantastische zomer op het allerhoogste niveau van de internationale springsport mogen beleven. Maar ook zonder Icoon blijft de talentvolle ruiter enorm gemotiveerd. “Ik heb heel veel mogen zien, heel veel ervaring op mogen doen en heel veel mogen leren tussen de grote mannen in,” blikt Hoekstra terug. “Maar de verkoop van Icoon zat er toch een keer aan te komen. Op een gegeven moment kun je geen nee meer zeggen. Het is misschien jammer dat ik niet een keer een wereldbekerwedstrijd kon rijden, maar dat hoort erbij. We hebben nieuwe paarden gekocht en dat geeft weer motivatie. Nu moet ik ervoor zorgen dat ik deze paarden weer richting dat niveau krijg.”
Een concours als Jumping de Achterhoek past dan ook precies in het schema van Hoekstra en zijn nieuwe paarden. “Ik rijd hier bijna altijd op de tweesterren ’s winters en ik vind het een heel mooi concours. Het is heel sfeervol en het is echt een internationaal concours met die lichten, de VIP-tribune en het publiek. Die volle tribunes is toch wel iets aparts. Daar krijg je motivatie van. De paarden leren hier ook veel. Het is voor hun ontwikkeling belangrijk dat ze zo’n soort entourage niet alleen op drie-, vier- en vijfsterrenniveau zien, maar ook nu al eens een keer.”
Makkelijker oplossen
Dat Hoekstra en zijn nieuwe viervoeters al goed op elkaar ingespeeld zijn, bewees hij door niet alleen derde te worden in de medium tour finale, maar ook de éénsterren Grote Prijs om de Horse Power Factory Prijs te winnen met Kalie S (Carrera VDL x Hinault). Hoekstra beaamt dat alle ervaring die hij dit jaar heeft opgedaan waarschijnlijk bijdraagt aan zijn huidige successen. “Door de hoogte en de moeilijkheid van de parcoursen die je gereden hebt, kijk je nu toch anders naar een parcours,” legt hij uit. “Het ligt natuurlijk ook echt wel aan wat voor paarden je hebt. Als je een groepje heel fijne paarden hebt, dan ga je ook beter rijden. Afgelopen zomer zat ik echt in een flow en dan lukt alles. Ik denk dat ik daar nu nog van profiteer. Door de hoge en moeilijke rondjes die ik gereden heb en door de dingen die ik gezien heb, kan ik nu toch dingen makkelijker oplossen, denk ik.”
Je leert van herhaling
Jodie Hall McAteer heeft eenzelfde soort ervaring als haar leeftijdsgenoot Hoekstra. De amazone, die getraind wordt door Ben Schröder, heeft de afgelopen twee seizoenen meegereden in de Global Champions Tour en op de vijfsterrenwedstrijden in Rotterdam, Falsterbö, Hickstead en Barcelona en heeft daar volgens eigen zeggen heel veel van geleerd. “Ik heb het gevoel dat ik nu competitief kan zijn.”
Hall McAteer reed onlangs nog de Super Finale van de Global Champions Tour in Praag, één van de grootste internationale springwedstrijden van het jaar, maar benadert Jumping de Achterhoek niet anders. “De manier waarop ik een concours beleef, is altijd hetzelfde. Dat is iets waar ik aan gewerkt heb. Je leert van herhaling. Elke keer dat ik de ring in ga, gebruik ik om te oefenen wat ik geleerd heb. Het maakt niet uit of het een tweesterren of een vijfsterren is. Ik probeer elke keer hetzelfde te rijden ook al is het een andere gelegenheid of is er meer prijzengeld. In de ring is mijn taak steeds hetzelfde. Aan het eind van de dag moet je gewoon naar binnen rijden en de hindernissen foutloos springen.”
Deze concoursen zijn erg belangrijk
Op Jumping de Achterhoek komt Hall McAteer graag. “De laatste keer dat ik hier reed, was in 2016. In 2014, 2015 en 2016 heb ik hier meegedaan aan het jeugdconcours. De atmosfeer is altijd geweldig en het is een prachtige concours om te rijden. Deze concoursen, de gezellige indoors met de fijne sfeer, zijn erg belangrijk, zeker voor ruiters die eraan zitten te komen. Er is een goed publiek en je wordt aangemoedigd. Dat motiveert je enorm als ruiter.”
Vanmiddag staat om 15.15u de tweesterren Grote Prijs op het programma. Het vormt de spectaculaire afsluiting van twee prachtige springweken tijdens Jumping de Achterhoek. Kijk voor meer informatie op www.jumpingdeachterhoek.nl.
Minder stoer praten en meer overleggen, dat had een heleboel gedoe gescheeld. Nu er nieuwe directeuren zijn bij KWPN en KNHS wordt er tenminste constructief overlegd, zo lijkt het: er komt een ontheffing voor tuigpaardrijders op het centrum in Ermelo. Jammer dat de stoere bestuursleden en de eerdere directeuren niet eerder tot inzicht kwamen want intussen is de aangespannen sport wel een eigen weg gegaan. Maar wellicht valt daarover in de toekomst ook wel te praten. Dan zal begrip voor elkaar hard nodig zijn. En overleg, want van deze richting was de VERT niet op de hoogte.
Het KWPN meldt over de aanstaande hengstenkeuring: op het Nationaal Hippisch Centrum wordt gereden binnen de regels van de Stichting Veilige Paardensport, waarbij een capverplichting geldt. Echter voor de aangespannen tuigpaardrubrieken is ook de klassieke uitrusting met bolhoed toegestaan. De KNHS en het KWPN zijn voornemens om te onderzoeken of er gezamenlijk een gewapende bolhoed ontwikkeld kan worden, bij voorkeur in samenspraak met de gebruikers zelf. Het streven is om met het oog op de veiligheid van de rijders in 2025 een pilot te starten waarin bij de aangespannen sport gebruik wordt gemaakt van deze gewapende bolhoed.
Voorbrengers bij de KWPN hengstenkeuring moeten in het vervolg een cap dragen. Daartoe heeft het KWPN besloten. Voor de eerste bezichtiging die nu gaande is, geldt alleen een advies.
In steeds meer Europese landen dragen ook voorbrengers – degenen die de paarden aan de hand presenteren tijdens het selectieproces – hoofdbescherming. Voor de eerste bezichtiging van de hengsten eind 2022 is daarom gewerkt met een advies vanuit het KWPN dat voorbrengers tijdens het voorbrengen van de hengsten een cap dragen uit oogpunt van veiligheid. Het Algemeen Bestuur van het KWPN is van mening dat het dragen van een cap inderdaad een toegevoegde waarde biedt qua veiligheid en stelt daarom de cap verplicht per 1 januari 2023 voor voorbrengers tijdens de hengstenselectie.
Maar liefst 43% van de manegehouders werkt onder de kostprijs. Daarmee bekostigen ze de hobby van hun klanten, zo schrijft een van de ondernemers die een kostprijscalculatie lieten doen door de FNRS. Daarmee wordt de kostprijs per paard, de opbrengsten en de beschikbare marge inzichtelijk gemaakt om een gezonde prijs te kunnen bepalen. Momenteel hebben 110 ondernemers een kostprijscalculatie gedaan. Van deze bedrijven vraagt 57% voldoende voor een pensionstalling om break-even te draaien. Dat betekent dat iets minder dan de helft onder de kostprijs werkt.
Hippisch journalist Jacob Melissen uit Pesse heeft op de grote zolder boven zijn werkruimte een indrukwekkend archief. Een levenswerk. Omdat hij per 1 maart 2023 verhuist, zoekt hij iemand die de verantwoordelijkheid voor en het fysieke bezit van zijn collectie op zich willen nemen.
Jacob Melissen schrijft in zijn pagina Heel Holland Hinnikt: De reden was lang geleden simpel: ik heb de nadagen van de transitie van boerenpaard naar sportpaard meegemaakt en heb kennis van de verandering en omvorming van het paard als karossiers naar werkpaard op de boerderij. Ik las in paardenbladen over de vergelijkingen tussen echte paardenkrachten en mechanische, die zonder mankeren altijd in het voordeel van het paard uitvielen.
Mijn zolder puilt inmiddels uit met alle jaargangen van In de Strengen (vanaf het nul-nummer in 1938), De Hoefslag (vanaf 1949) en het officieel bulletin van het C.C. (van de jaren ’45 tot ’49). Zo ook Het Paard en Paard en Paardenwereld en alle jaargangen vanaf 1943 van L’Annee Hippique.
Het zijn vele strekkende meters tijdschriften en boeken (de vloeroppervlakte is 96 m² ). Er wordt daarin verhaald over alle denkbare hippische onderwerpen. Van het eerste begin van K.I. aan het begin van de vorige eeuw tot aan de diverse Olympische zeges van Anky.
Ik dacht en had gehoopt een goede bestemming te hebben gevonden in een museum in Friesland, maar door bezuinigingen en stijgende bouwkosten van de geplande uitbreiding moest deze bestemming helaas van mijn aanbod afzien.
Nu ben ik dus op zoek naar een nieuwe bestemming, en wel voor 1 maart 2023! Een persoon of een organisatie die de ruimte en de bereidheid heeft om niet alleen de collectie in stand te houden, maar ook bij te houden, en als het kan zou het zelfs prachtig zijn het (deels) digitaal toegankelijk te maken, waardoor geheel hippisch Nederland kennis kan nemen van het kleurrijke verleden van onze paardenwereld.
Men zal mij niet horen zeggen dat mijn collectie compleet, is maar het zou wel de basis kunnen vormen voor het begin van een degelijke en toegankelijke hippische bibliotheek. Met mijn vrienden Martien van den Heuvel en Jaap Werners hebben we indertijd gepoogd hippische organisaties daarvoor te interesseren, maar het resultaat was helaas nul komma nul.
Kent u dat gevoel iets op zolder te hebben staan waarvan je zelf vindt dat het van belang is voor de gehele (Nederlandse hippische) wereld, maar je weet niet aan wie je het kunt overdragen?
Deze vraag is voor mij prangend, want we hebben ons huis verkocht en gaan kleiner wonen. Daarom de vraag: wie zou de verantwoordelijkheid voor en het fysieke bezit van mijn collectie op zich willen nemen? Dus niet alleen om haar te behouden, maar ook om haar bij te houden.
Alternatief zou kunnen zijn iemand te vinden die mij zou willen helpen om daadwerkelijk een hippisch documentatie centrum in de benen te helpen.
Steeds vaker om mij heen wordt de vraag opgeworpen: mogen wij over 20 of 30 jaar nog wel op een paard zitten? De juiste antwoorden zouden wel eens te vinden kunnen zijn in zo’n hippisch documentatiecentrum, waarin een antwoord gevonden kan worden op in de toekomst levende vragen.
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue to use this site we will assume that you are happy with it.
