Sentower Park in het Belgische Oudsbergen kan uitbreiden. Het centrum wil een extra hal en een hotel bouwen en nieuwe parkeerplaatsen aanleggen. De provincieraad heeft het voorontwerp van een aangepast ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) goedgekeurd. Het ‘openbaar onderzoek’ daarover loopt van 13 februari tot en met 13 april.
“Het voorontwerp is een belangrijke stap om de verdere ontwikkeling van het paardencentrum te verankeren in Limburg”, vertelt gedeputeerde voor Ruimtelijke Ontwikkeling en Landbouw Inge Moors. Twee jaar geleden leverde de provincieraad al een voorwaardelijk gunstig planologisch attest voor Sentower Park af. “Via dit attest gaf de provincie aan dat het bedrijf op de bestaande locatie kon behouden blijven en werden de ontwikkelingsmogelijkheden op korte en lange termijn duidelijk gemaakt. Vandaag ligt een Ruimtelijk Plan voor dat het planologisch attest vertaalt naar duidelijke stedenbouwkundige regels. Ook de door de provincieraad opgelegde voorwaarden worden hierbij juridisch verankerd.”
‘Als de paardensector kritiek krijgt, dan zien we vaak dat men massaal in de verdediging schiet. Want wij weten toch zelf het beste hoe we onze paarden moeten verzorgen? Dat kan zo zijn, maar wij gaan er niet over of wij over tien of twintig jaar nog topsport met paarden kunnen bedrijven. Dat doet de maatschappij. En als de publieke opinie zich tegen de paardensport keert, en sponsors zich terugtrekken van de Olympische Spelen als daar nog paardensport op het programma staat, en de topsport krimpt of zelfs verdwijnt, dan hoeven de Nederlandse fokkers ook geen sportpaarden meer te fokken. Dat is de harde realiteit.’ Woorden in het verhaal dat KWPN publiceert maar dat vooral gaat over de mening van paardenmensen zelf. KNHS, KWPN, FNRS en LTO hebben namelijk 3000 mensen (ongetwijfeld een representatief aantal) bereid gevonden antwoord te geven op de vraag ‘Wat doet u als paardenliefhebber eigenlijk aan paardenwelzijn?‘
Dressuuramazone Leida Collins-Strijk is een samenwerking aangegaan met Helgstrand Dressage. De Nederlandse runt samen met haar echtgenoot, eventingruiter Tim Collins, een succesvolle verkoopstal in zowel Nederland als in het Spaanse Sotogrande bij Malaga.
“Veel mensen associëren Spanje met de PRE-paarden die wereldwijd bekend en gerespecteerd zijn. Maar er is steeds meer behoefte aan goede paarden. Spanje biedt een enorm potentieel en door nauw samen te werken met Andreas kunnen we verschillende goede dressuurpaarden binnenhalen die belangrijk zijn om nog meer ruiters te helpen succesvol te worden in de sport,” legt Linda uit.
Paardensport in Spanje groeit
“Naast een groeiende belangstelling voor dressuur in het algemeen, trekt Spanje jaarlijks veel mensen die zich definitief in het land vestigen. Om aan de behoefte te kunnen voldoen, worden er elk jaar paarden geïmporteerd, vooral uit landen als Denemarken en Duitsland. Het aantal stallen is flink toegenomen, de populariteit van de concoursen groeit en er staan elk jaar meer Spaanse CDI’s op de agenda. In combinatie met het mooie weer maakt dat van Spanje het hele jaar door een perfecte plek om te vertoeven.”
Zo gemakkelijk mogelijk maken
Andreas Helgstrand kijkt uit naar de samenwerking. “Spanje heeft door de jaren heen een indrukwekkende toestroom van mensen gekend. We krijgen ook steeds meer aanvragen voor paarden Dat heeft ons ertoe gebracht samen te gaan werken met Leida en Tim die een verkoopstal in de buurt van Malaga runnen. De prachtige stal biedt volgens ons een enorm potentieel. Het idee is dat we klanten kunnen ontmoeten waar ze zich bevinden, om het ze zo gemakkelijk mogelijk te maken. Leida heeft niet alleen een enorm netwerk maar is ook een bekend en gerespecteerd persoon. Ik denk dat zij de perfecte persoon is om deze taak op zich te nemen,” aldus Helgstrand.
Het is ons leven
Collins-Strijk reed bekende hengsten als Lancet, Welcome, Welt Hit II, Kennedy en Floret As. Naast haar eigen carrière trainde ze ruiters die medailles wonnen op de Pan American en de Asian Games en trainde ze junioren, jonge ruiters en U25 ruiters van het Nederlands team. “Het is ons leven, we leven en ademen paarden. En we willen de sport nog meer helpen ontwikkelen. De eerste paarden van Helgstrand zijn gearriveerd en we zijn klaar om klanten te verwelkomen,” besluit Collins-Strijk.
Hij heeft niks met de paardenwereld maar ziet donders goed wat er aan het gebeuren is. Klaas Dijkstra hield laatst een lezing voor de leden van de VSN, de verenigde sportpaardenhandel Nederland. Al snel bleek de zaal gegrepen door zijn verhaal. Omdat het gepassioneerd gaat over onze paardentoekomst. ‘Als je het niet zelf regelt, dan wordt het straks voor je geregeld,’ zegt hij. En dan gaat het over goed georganiseerde èn goed gefinancierde clubs als Dier & Recht, Bont voor Dieren, Wakker Dier en Animal Rights, èn de politiek en de pers ….
In zijn lezing vroeg Klaas Dijkstra de paardenhandelaren of ze wisten wie die mevrouw op de foto was: ‘Het is belangrijk om te weten met wie je te maken hebt! Laatst in de vleessector liet ik de foto van Sjoerd van der Wouw zien. Wie is die man met dat kale hoofd? De hele zaal kijken maar er gebeurde niks. Ze kenden hem niet. Dan denk ik: besef je nou echt niet wie dat is? Dan zeg ik: dit is nou de meneer die in 2012 een belangrijke communicatieprijs heeft gewonnen. Als de bedenker van het woord ‘plofkip’, van Wakker Dier. Ik was verbijsterd, had het niet zien aankomen. Bij de VSN liet ik Sarah Pesie zien, ze hadden geen idee. Al vier jaar is ze met Dier & Recht bezig om elk jaar acties op te zetten tegen de paardensport. Goed opgeleid, door opleidingsinstituten, gedrild, voorzien van geld. Joh, we verliezen het in de paardenwereld op alle fronten: geld, kennis en capaciteit.’
Sarah Pesie van Dier & Recht
Jumping Amsterdam ‘Ik vond het een kwalijke zaak dat Dier & Recht rond Jumping Amsterdam in het Parool beweerde dat 82% van de paarden verwondingen in de mond heeft. Dat vraag ik dan na bij de dierenarts van Jumping Amsterdam: Hoe kom je daarbij? Geen enkel paard! Dan vind ik het de moeite waard om in verweer te komen. Bij Jumping Amsterdam zaten ze intussen met de handen omhoog: niemand wist wat er moest gebeuren. Ik heb het Parool gebeld: wat doen jullie! Ooit gehoord van hoor en wederhoor? Tja, misschien hadden ze dat toch moeten doen. Ik heb gezegd: je komt maar langs, neem een dierenarts mee en je gaat zelf kijken of het klopt wat je schrijft. De zaterdageditie was dus voor ons.’
‘Goede doelen’ Klaas Dijkstra belandde in 1990 in het marketingvak en kwam in aanraking met ‘goede doelen’: ‘Ik leerde een kerel kennen, pracht vent, die vond dat dieren een goede plek moesten hebben, die vocht en streed daarvoor. Dat was een communicatie-expert, met teksten die je naar de strot grepen. Zo leerde ik de wereld kennen van Wakker Dier, Dierenbescherming, Bont voor Dieren, WSPA. Bij Natuurmonumenten kwam ik binnen met de opdracht: groei van 400.000 naar 1 miljoen leden. Dat is bijna gelukt, we zijn gestrand op 969.000. Alles via keiharde marketing. Daar had je gewoon budgetten voor. Op jaarbasis zoveel, als je alle marketingbudgetten van de agrarische sector optelt, dan kom je nog niet in de buurt. Gewoon 30 miljoen! Wakker Dier kan per jaar 3 miljoen besteden. De paardenwereld heeft een omzet van 1,5 miljard per jaar, voor dit werk hebben we in de paardenwereld maar 50.000.’
Hondenkar ‘In 1963 kwam er een verbod op de hondenkar. We vonden het niet meer acceptabel dat een hond geëxploiteerd werd. Dat ging toen trouwens niet met petities, handtekeningen of filmpjes. Maar de hondenkar is weer terug! Alleen… de hond zit nou ín dat karretje! Een hondje met een coltruitje. In zo’n karretje. Als je dat in 1963 had gedaan, dan hadden de buren de GGZ gebeld. Mijn pleegdochter heeft een Labradoodle, Dribble heet ie, met 30.000 volgers op Instagram. Hij drinkt Bar le Duc. Weet je waarom? Dan tranen zijn oogjes niet meer. En mensen geloven dat. Dat zegt alles over hoe Nederland veranderd is qua dierenwelzijn. En geloof me: zo gaat dat ook met gedachten over paarden. Dan is het de vraag: wat wordt mainstream? We moeten ons niet vergissen in de technieken die ik gezien heb.’
Schaamte en verontwaardiging ‘We moeten het mooie verhaal over de sector vertellen, hoor ik dan in de paardenwereld. Weet je, dat doen we altijd al en moeten we ook blijven doen. Maar we moeten er ook iets naast zetten. Altijd komt toch de vraag: hoe neutraliseer je dat nou? En elke zaal met paardenmensen staat bol van de emoties, terwijl ze nooit van die ‘andere’ mensen gehoord hebben. Ze hebben zich nooit gerealiseerd dat die parallelle wereld er was. Schaamte zie ik, verontwaardiging. Op bestuurlijk niveau zijn er vervolgens maar weinig mensen in de paardenwereld die zich de situatie realiseren en die ergens voor durven te gaan staan.’
‘We zijn in rap tempo terrein aan het verliezen. De paardenwereld is versnipperd en wordt geregeerd door teveel bange mensen. Een juridisch spoor ontwikkelen? Ja natuurlijk, want de anderen doen dat ook! Verliezen is niet erg voor die clubs, ze doen alleen heel veel ervaringen op. De paardenwereld durft niet te verliezen, dus doen ze ook geen ervaring op. En die clubs weten: er komt een moment, dan halen we de complete buit binnen. Want we hebben te maken met de Groene Elf: elke maandag staan ze met hun stukken bij de minister, getraind, met een giga hoeveelheid wetenschappelijk onderzoek.’
Power of minority ‘Hoe het dan kan dat de minderheid wint? Dat komt door het onvermogen van de grote meerderheid. In de jaren ’70 en ’80 toonde wetenschappelijk onderzoek aan hoe dat gaat: de power of minority. En wie gebruiken dat: clubs als Dier & Recht. Die weten precies hoe ze moeten acteren. Het creëren van een doembeeld bij voorbeeld. De paardensector komt niet verder dan: de sterke band tussen mens en paard benadrukken. Bij LTO roepen ze: we moeten het positieve verhaal over de boer vertellen. Maar dat alleen gaat niet werken. En de Partij voor de Dieren vindt dat prachtig: ga vooral zo door.’
‘We weten ook dat één persoon ervoor kan zorgen dat in de Tweede Kamer een wet op tafel komt. Mijn maatje toen filmde de paardentransporten naar Italië, in de jaren ’90. En hij stuurde dat naar de partners van de Tweede Kamerleden. Nou, dat werd thuis besproken natuurlijk! En wie was de grote tegenstander: Transport & Logistiek Nederland met 150 werknemers. En Maarten was alleen. Later hebben we voor TLN Nederland gewerkt. Zijn we 50 km/uur gaan rijden, zodat heel Nederland vaststond. Toen kwam er rap een afspraak met Maria Verhoeven, Kees de Jager, Camiel Eurlings, en twee weken later hadden we een compensatiebuget van 360 miljoen Euro. Echt: één persoon kan een belangenbehartiger aanpakken.’
Achterstand ‘Weet je, als de sector niet groter uitpakt, hebben we over een paar jaren echt een probleem. Maar die discussie wordt onvoldoende gevoerd. We weten dat we achterstand hebben maar ook onvoldoende het mentale vermogen om de geest om te draaien in een nieuwe richting. Terwijl je de kunst kunt afkijken! Kijk naar Dierenlot, tien jaar geleden begonnen, daar hebben ze nu al 300.000 leden, ze overvleugelen de dierenbescherming volledig, 75% van het geld dat ze ophalen, gaat de deur weer uit. Veel beter en slagvaardiger dan de oude Dierenbescherming met 100.000 leden. Ze zijn ook eigenaar van de vakopleiding Fondsenwerving waar ik lesgeef. Een HBO-opleiding is er ook, daar ben ik voorzitter van de examencommissie.’
Landelijk, provinciaal, gemeentelijk ‘Daar komt bij dat het landschap veranderd is. We hadden een schaakbord, konden redelijk overzien wat waar gebeurde. Dier & Recht, soms een veagan streaker. Maar wat je nu ziet: het is niet alleen meer landelijk, het gaat naar provinciaal, naar gemeentelijk, naar waterschappen. De provincie Noord-Holland bemoeit zich met sponsorgeld voor Jumping Amsterdam, net als de Gemeente Amsterdam. Haarlem wil een verbod op buitenreclame voor vlees, Noord-Holland ook. In Zwolle moet je voor een receptie vooraf een normale vleesbitterbal bestellen met de kreet: Carnivoor? Geef het door. De sportvisserij ligt nu onder de loep bij de waterschappen en gemeenten. Als ik tegen bestuurders in de paardenwereld zeg: het schaakbord ziet er nu anders uit, dan vragen ze: wat bedoel je daar dan mee? Als je dan ook nog denkt dat je met het budget van meer dan 20 jaar geleden de strijd kunt volhouden, dan heb je het verkeerd. Het vergt heel veel mens-capaciteit, en kennis. Overal waar ik kom, is onvoldoende kennis.’
Wetgeving ‘We hebben nog geen wetgeving rondom het houden, berijden van of sporten met paarden. Daar zit Dier & Recht en de Partij voor de Dieren op te hinten: dat er regelgeving moet komen op het gebruik van sporen, zweep, bitten, huisvesting en nog verder. Ze publiceren petities op internet. En als er voldoende handtekeningen zijn, gaan ze het agenderen bij de minister. Dan kun je beter zelf zorgen dat je alles reguleert, want het komt tòch als je verder niks doet.’
‘Wat je dan zou moeten doen? Nou, om te beginnen een taskforce met vaste bemanning, met een dierenarts, goede jonge communicatiemensen die je naar de vakopleiding fondsenwerving moet sturen. Daar leren ze hoe je een campagne moet voeren, hoe je legaten en giften naar binnentrekt, om mensen een deel van het vermogen na te laten aan de paardenwereld. Bij goede doelen zijn er veel mensen per organisatie die daar de hele dag mee bezig zijn. Als iemand 10 miljoen bezit en hij laat 10% na, dan schiet het tenminste een beetje op.’
Over het algemeen loopt het vaak wel goed af maar na enkele recente ongelukken heeft ook het NRPS besloten om de helm te adviseren voor de voorbrengers van jonge hengsten op de hengstenkeuring. Het is nu nog een advies.
Het gaat hierbij om diegene die de hengst vasthoudt in de keuringsbaan, niet de aanjager. Het bestuur is van mening dat ook op de NRPS hengstenkeuring (16-17 februari a.s.) veiligheid van mens en dier een belangrijk punt van aandacht is. Dit geldt niet alleen voor het dragen van een helm, maar te denken valt ook aan looplijnen, aantal hengsten in de baan etc.
Het Algemeen Bestuur heeft ervoor gekozen om deze hengstenkeuring nog het advies te geven een helm te dragen onder het motto: bescherm je schedel. Een verplichting hiervan wordt voorgelegd aan de leden, en komt in mei op de agenda van de ledenraadsvergadering te staan.
Verschillende stamboeken o.a. in Nederland, Duitsland en Denemarken hebben al het advies gegeven of de veiligheidshelm zelfs al verplicht gesteld.
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue to use this site we will assume that you are happy with it.
