Ik ben geen schrijver. Wat ik schrijf, komt puur uit mijn hart en ik merk dat ik het makkelijkst en snelst een stukje schrijf als iets mij geraakt of verbaasd heeft. Eén van de dingen die mij na 15 jaar trainingen geven regelmatig opvalt, is dat hoger opgeleide vrouwen zich over het algemeen het moeilijkst laten coachen…..

OMG! Zorg ik nu voor spontane ‘Mijn-haren-gaan-hier-acuut-van-overeind-staan-reacties’? Ook al zou het zo zijn, dan kan ik daar nu niets veranderen, sorry! Maar voor mij is het een feit waar ik op locatie live mee moet dealen. Er is namelijk een afspraak gemaakt om naar een adres te rijden om aldaar een paard dat niet in de trailer wil te leren trailerladen. Ik ben gebeld om een probleem op te komen lossen…

Het begint vaak met een zeer uitgebreide toelichting waarom het betreffende paard de trailer niet in wil, gevolgd door allerhande randvoorwaarden, omgangsvormen, do’s en dont’s die van toepassing zijn op het paard. Het geheel wordt afgesloten met een sausje van deskundigheid over wat er geprobeerd is en waarom dit niet werkte (als het wél gewerkt had dan stond ik daar namelijk niet). Met alle respect…, maar het grootste deel interesseert mij niet. Het enige wat mij wél interesseert is: Wat gebeurd er? (Steigeren, wegrennen, stang niet dicht krijgen?) Én, hoe heeft men geprobeerd dit op te lossen? (Sterke mannen, longeerlijnen, hekken, hulp van derden, etc.).

Zodra ik deze informatie heb, doe ik waarvoor ik ben gekomen: ik los het probleem op. Zodra het probleem is opgelost en het paard is zover getraind dat hij zich in circa 17 seconden laat laden (aanlopen, trailer inlopen en stang sluiten), dan begint het opleiden of coachen van de eigenaresse… En dat gaat vaak een stuk minder vlot.

Ik denk er veel over na hoe dit toch komt, maar ik heb niet echt een verklaring. Bij deze dames moet alles tot in detail geanalyseerd en begrepen worden en vanaf het eerste moment tot in perfectie uitgevoerd worden. En dát kan nou net niet. Het gaat niet om een scheikundige formule. De oplossing is niet voor ieder paard of mens hetzelfde.

Het gaat om puur gevoel: loslaten, luisteren, actie-reactie, vertrouwen, het een kans geven, gevoel ontwikkelen, fouten maken en op het juiste moment met de juiste oplossing komen, en dat kan ik ze alleen leren door ze intensief te coachen. Intensief, van seconde op seconde, want als je bij je paard (dat mega intelligente, slimme, stoute, gevoelige, bange, brutale wezen) het moment mist, dan heb je het moment serieus gemist. En daar wordt écht niemand beter van.

En dat is níet persoonlijk bedoeld. Dat is géén kritiek. Dat is pure effectieve coaching en conditionering zodat iedereen zijn paard vlot, veilig en makkelijk leert laden zodat je altijd goed voor de dag komt, met een fantastisch paard die jíj zonder gedoe en bemoeienissen altijd makkelijk in de trailer krijgt!

Esther de Vries weet als geen ander paarden en mensen te leren trailerladen. Lees hier haar levensverhaal. Esther schrijft onregelmatig regelmatig over haar belevenissen in Nieuws.horse.

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz