In de ideale wereld ben je gezond, heb je geen geldzorgen of ruzie. Je hebt voldoende te eten en te drinken, een dak boven je hoofd, je bent niet te dik of te dun, je kan elke maand aan je financiële verplichtingen voldoen, je hebt een baan waar je voldoening in vindt, een baas die je begrijpt, waardeert en goed betaalt, je rijdt zonder files naar je werk, hebt tijd voor vrienden, sport en ontspanning, hebt een fijne en liefdevolle relatie, je kinderen luisteren naar je en geven je geen grote mond, iedereen van wie je houdt is nog in leven en er komen in jouw omgeving geen nare en enge ziektes voor.

In deze ideale wereld heb je een paard dat altijd alles doet wat jij wilt… Hij bokt je er niet af, bijt niet, schopt niet, hangt niet, weigert niet, gedraagt zich op concours, laat zich gewillig pakken in de wei, is lief bij de dierenarts of hoefsmid, slaat niet op hol, gaat makkelijk in de trailer en begrijpt en accepteert jouw hulpen zonder mokken of bokken…

Helaas, die ideale wereld bestaat niet. De meeste mensen moeten minimaal 40 uren per week werken om aan hun financiële verplichtingen van huis, auto, boodschappen en verzekeringen te kunnen voldoen. Ze moeten op tijd komen en ze mogen lunchen als het daarvoor tijd is, en niet wanneer het ze uitkomt. Is je paard je hobby, dan weet je zeker dat je vrijwel het maximale aantal uren moet werken om de eindjes aan elkaar te knopen. Regelmatig moet je omgaan met het commentaar van je baas die je aanspreekt op je functioneren, of met een partner die niet genoeg aandacht krijgt, of met kinderen die je een grote mond geven of zeuren over het eten dat op tafel staat. 

En dat is normaal. Dat hoort erbij. Het is een uitdaging en je leert ervan. Als je je werk niet goed doet, dan word je daar op aangesproken en krijg je de kans om het anders of beter te doen. Zo niet, dan is daar het gat van de deur. Datzelfde geldt voor je relaties: voor partners, kinderen, vrienden, familie en kennissen.

Dus waarom mag jouw paard doen wat hij wil? Waarom wordt hij verleid met voer en wortelen om iets voor je te doen? Wat is het probleem of de discussie van correct opvoeden? Als jij geen zin hebt om te gaan werken… dan maak je maar zin! Dan moet je gaan; anders komt er letterlijk en figuurlijk geen brood op de plank. Het is toch normaal dat jij met twee woorden spreekt, fatsoenlijk bent, ‘alsjeblieft en dank je wel’ zegt en je werk naar behoren doet? Dus waarom zou het niet normaal zijn dat jouw paard aan een touw vast kan staan zonder dat hij gaat hangen? Dit betekent niet dat hij dit allemaal ‘moet kunnen omdat hij zo geboren is’… Nee, hij kan dit omdat hij netjes en rechtlijnig is opgevoed. En dat hij, net als jij, zijn grenzen kent. Opgevoed door jou met misschien een beetje hulp van je instructeur, hoefsmid of andere pro. Maar wel op zo’n manier dat hij het begrijpt, accepteert, zich erin settelt en het bovenal graag voor je doet. 

Hoezo is het zielig dat je paard op jou staat te wachten terwijl jij met een stalgenootje staat te kletsen? Hij heeft toch niets anders te doen? Hij kan toch even op jou wachten? Hij, en zeker niet jij, kan verreweg het grootste deel van de dag doen waar hij zin in heeft. Dat ene uurtje mag de wereld dan ook écht wel even om jou draaien…

Esther de Vries weet als geen ander paarden en mensen te leren trailerladen. Lees hier haar levensverhaal. Esther schrijft onregelmatig regelmatig over haar belevenissen in Nieuws.horse.

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz