De NVWA heeft de regels rond paardenvervoer zo uitgelegd dat gewone sporters, recreatieve ruiters, verzorgers en gezinnen in de problemen kunnen komen. Een Europese transportverordening die bedoeld is voor economisch diertransport, beroepshandel en slachtvervoer, wordt nu zo breed uitgelegd dat ook normale particuliere hulp geraakt wordt. Carlo Kuijer uit Dongen heeft er via Facebook aandacht voor gevraagd: Wij paardenliefhebbers willen dit niet, besluit hij.
“Dat is onredelijk.
Want wat gebeurt er in de praktijk?
Niet iedereen heeft een rijbewijs.
iet iedere ruiter is meerderjarig.
Niet iedereen heeft een eigen auto, trailer of vrachtwagen.
Niet iedereen kan professioneel transport betalen.
Veel mensen zijn afhankelijk van een ouder, partner, vriend, stalgenoot, verzorger of familielid.
Als een eigenaar zelf zijn of haar paard naar een wedstrijd, training of buitenrit rijdt, wordt dat gezien als particulier vervoer. Maar zodra iemand anders helpt en achter het stuur zit, kan diezelfde rit ineens onder zwaardere transportregels vallen.
Dat slaat nergens op.
Het paard is hetzelfde.
Het doel is hetzelfde.
Er is geen handel.
Er is geen verkoop.
Er is geen slacht.
Er is geen beroepsmatig transport.
Er is gewoon iemand die helpt.
Een minderjarige ruiter die door een ouder naar een wedstrijd wordt gebracht, hoort niet behandeld te worden alsof er sprake is van professioneel diertransport. Een verzorger die een pony naar een training brengt, hoort niet in dezelfde hoek te worden gezet als beroepshandel of vleesverwerking. Een vriend die met een gehuurde auto en trailer helpt, is geen transportbedrijf.
Deze uitleg raakt juist de mensen die met liefde en zorg met hun paarden omgaan.
De gevolgen zijn groot. Meer kosten. Meer administratie. Meer onzekerheid. Meer angst voor boetes. Minder vrijheid om naar wedstrijden, trainingen, buitenritten, lessen of evenementen te gaan. Vooral gewone paardenhouders, kleine sporters, recreatieve ruiters en jonge ruiters worden hierdoor geraakt.
Dit is niet goed voor de paardensport.
Dit is niet goed voor recreatieve paardenhouders.
Dit is niet goed voor verenigingen.
Dit is niet goed voor vrijwilligers.
En uiteindelijk is dit ook niet goed voor dierenwelzijn.
Want goede zorg betekent ook dat je je paard veilig en praktisch kunt vervoeren. Naar training. Naar een wedstrijd. Naar een dierenarts. Naar een buitenrit. Naar een andere stal. Naar een plek waar het paard goed verzorgd wordt.
Wat hier gebeurt, is typisch doorgeslagen controlezucht. Een regel die bedoeld is voor economisch transport wordt zo breed getrokken dat normale burgers erdoor worden geraakt. Dat is geen redelijke handhaving meer. Dat is bemoeizucht.
Den Haag moet hier ingrijpen. De NVWA moet deze uitleg terugdraaien of minimaal duidelijk aanpassen.
Particulier paardenvervoer zonder commercieel doel moet buiten deze zware transportregels blijven. Ook wanneer een ouder, familielid, vriend, kennis, verzorger of stalgenoot rijdt.
Wij paardenliefhebbers willen geen vrijbrief om slecht met dieren om te gaan. Integendeel. Wij willen juist regels die logisch zijn, uitvoerbaar zijn en echt bijdragen aan dierenwelzijn.
Maar deze uitleg doet dat niet.
Deze uitleg straft gewone paardenmensen.
Deze uitleg maakt de sport onnodig moeilijker.
Deze uitleg jaagt mensen op kosten.
Deze uitleg zorgt voor onzekerheid.
Deze uitleg moet van tafel.
Paardensport en recreatief rijden zijn geen beroepshandel.
Een vriendendienst is geen transportbedrijf.
Een ouder die zijn kind naar wedstrijd brengt is geen commerciële vervoerder.
Een verzorger die helpt is geen veetransporteur.
Den Haag, draai deze onredelijke uitleg terug.
Wij paardenliefhebbers willen dit niet.”