In de nieuwsbrief van de dressuurjuryledenclub IDOC (International Dressage Officials Club) houdt 5*-jurylid Hans-Christian Matthiesen opnieuw een pleidooi voor verandering. In de afgelopen decennia zou er volgens hem teveel focus zijn geweest op consensus onder juryleden terwijl afwijkingen als ‘fout’ werden gezien. Alle officials zijn volgens Matthiesen verantwoordelijk voor het welzijn van het paard
Volgens Matthiesen is het tijd is om die focus te verleggen.:”Misschien moeten we oproepen tot meer ‘rechttoe rechtaan’-beoordelingen, vooral als het gaat om de evaluatie van stresssymptomen en negatieve spanning in de dressuur. Ik denk dat ik voor veel juryleden kan spreken als ik zeg dat de huidige tijd “een beetje lastig” is. Op dit moment ligt onze sport onder een vergrootglas, en helaas om een aantal negatieve redenen die met paardenwelzijn te maken hebben.”
Verantwoordelijkheid
“Welzijn vormt de kern van onze sport en als juryleden hebben we een grote verantwoordelijkheid. Wanneer we worden geconfronteerd met issues die daarmee te maken hebben, moeten we reageren. We moeten beter worden en meer opkomen voor het paard. We moeten vooruitkijken naar de toekomst en veranderingen beginnen te omarmen. De perceptie dat we symptomen van stress en negatieve spanning in de dressuur negeren, heerst zowel binnen de topsport als daarbuiten. Wat moet het meeste wegen? De technisch correcte of de expressieve, misschien indrukwekkende rit?”
“Alle officials zijn verantwoordelijk voor het welzijn van het paard. Sommigen zouden zelfs zeggen dat wij – als officials – een belangrijke rol spelen en misschien wel de sleutel in handen hebben.”
Moment of trend
“Opmerkingen als ‘kort in de hals’, ‘strak in de rug’, ‘spanning’, ‘open mond/zichtbare tong’ zijn in de dressuur niet ongebruikelijk. Als jury moet je uiteraard beoordelen of zoiets een moment gebeurt is of dat het een trend is in de hele proef. Je moet naar het totaalbeeld kijken en als dat door spanning en weerstand niet fraai is, dan moet er een duidelijke neerwaartse richting in je beoordeling zitten. We kunnen onze ‘positie’ niet langer als excuus gebruiken, noch dat het exterieur van een paard niet optimaal is.”
Lagere scores
“We moeten het totaalbeeld en de harmonie meer laten meewegen. Tekenen van stress en ongemak (hoofd- en halspositie, kort en strak in de hals, open mond, zichtbare tong (kleur), strak in de rug, taktproblemen, ongelijke passen enz.) moeten zwaarder wegen in de beoordeling. Telkens wanneer je het als jury ziet, moeten er punten afgetrokken worden en moet er een duidelijke opmerking over gemaakt worden. Dus ja, misschien zijn de scores nu lager. Om een goede reden. Houd de focus… en ga zo door.”

