In 2020 is Eigenaar Zoekt Ruiter opgericht om eigenaren/fokkers gemakkelijker in contact te brengen met ambitieuze, jonge ruiters. In Nederland zijn immers zo’n 450.000 paarden en circa 500.000 ruiters, waarvan er bijna 50.000 actief zijn in de wedstrijdsport. Keuze genoeg zou je zeggen. Maar toch….. Nieuws.horse besteedt aandacht aan succesvolle matches. Deze keer: Conny Brederoo en Laura de Koning.

Conny Brederoo uit Loosbroek, actief in de thuiszorg, zit samen met haar man Rien van Beusekom al meer dan 40 jaar in de paarden. Met die ervaring weet ze ook wat ze wel en wat ze niet wil, ook toen Eigenaar Zoekt Ruiter kwam omdat ze een ruiter zocht voor het paard van haar dochter Ayla. Omdat zij naar de politie-academie ging en geen tijd voor de paarden meer kon vrijmaken, moest er een oplossing gevonden worden. ‘We hebben geen jonge paarden, ik wil dat een ruiter ons systeem van rijden overneemt. Met de juiste aanleuning, je handen goed van de hals houden, goed voor de benen, dat soort principes, onze paarden reageren daar sterk op.’

Wat past bij dit paard
‘Ik ben altijd bezig geweest met de vraag hoe je nou goed kunt leren paardrijden. De reden van een fout ligt meestal bij de ruiter, de feedback heb ik altijd bij mezelf neergelegd. Je hebt natuurlijk ook mensen die dat niet zo makkelijk kunnen doen, ik ben er in het verleden vaak tegenaan gelopen. Dan moet het paard zich omvormen naar de wijze waarop de ruiter rijdt. Wij zijn meer van: wat past bij dit paard? Dan gaan we dat toepassen.’

‘Het is niet altijd gezegd dat een hoog geklasseerde ruiter in jouw systeem past hoor. Ik heb hier ook mensen gehad die lichte tour of zo reden, dat ik dacht: hoe kan het toch zijn dat ze dat zo hebben aangeleerd…? Of iemand die kwam viavia, met veel ervaring, een leuke meid, ik dacht echt: dit gaat het worden, maar dan klikte het toch niet. Onze paarden hebben over het algemeen veel zelfvertrouwen, tot op zekere hoogte worden ze in hun waarde gelaten. Dat betekent ook een beetje overmoed, een eigen wil, zonder dat ze verwend zijn trouwens. Als ik een keer een conflict heb: dan is er iets aan de hand. Dan denk ik: ik ben fout geweest, opnieuw beginnen, en dan lukt het weer. Ik evalueer mijn trainingen altijd, ook als het een keer wat minder is geweest.’

Roeien met de riemen die je hebt
‘Kijk, je hebt met je tweede helft vijftig een berg ervaring, maar ik heb ook beginnersfouten gemaakt, leergeld noemen ze dat. We hebben in onze bloedlijnen best kijkerige paarden gefokt, daar kom je door de ervaring achter, dat weet je van tevoren niet. Ze zijn niet bang maar ze kunnen sterk reageren op de spanning van de ruiter. Dat kan zich uiten in van de wand lopen of niet een hoek door willen. Dat mag nou eenmaal niet in de proef dus trainen we van tevoren op een locatie. Dat kost natuurlijk meer inspanning en tijd. Er zijn genoeg mensen die sneller zeggen: hij moet er maar uit. Dat kunnen we niet, daar hebben we trouwens niet het geld voor, simpel. We hebben geleerd om te roeien met de riemen die we hebben.’

Conny begon op haar zesde met rijden: ‘Eigenlijk wilde ik boerin worden, we woonden midden in de stad Vlaardingen op een flat, mijn moeder liet me uit met een tuigje, zo’n spring-in-het-veld was ik.  Op m’n zesde zijn we naar Oss verhuisd, ben ik begonnen met Shetlanders en IJslanders, en later bij de ponyclub De Robbers in Heesch.’ Conny lest nu bij Dimphy van Os in Berghem naar daarvoor leste ze maar liefst 25 jaar bij Patricia Callaghan: ‘Patricia heeft bij ons een veulen gekocht, Joy, daar heeft ze de Grand Prix mee gehaald. Een Ulft x Doruto, onze paarden zijn de nazaten uit die lijn, niet de meest makkelijke paarden. Doruto’s zijn natuurlijk wel karakters, daar moet je toch op een bepaalde manier mee omgaan.’

Een aantal jaren geleden: Rien en Conny bij hun fokproduct Joy die met Patricia Callaghan de ring in gaat.

Om de dag rijden
Conny reed Z1 met haar inmiddels 15-jarige Carlos Santana, een Painted Black x Elcaro x Doruto: ‘Hij was altijd veel te sterk, ik had daar een stang en trens bij nodig maar dat mocht ik niet omdat ik geen twee paarden in het Z1 had gestart. De zwarte van ons, zo heet ie hier. Hij kan sterk reageren op andere ruiters, vooral als er kopers komen. Dan loopt hij die dag wat minder. Ik weet zeker dat hij passend kan zijn voor een ruiter die de juiste technische vaardigheden en natuurlijk het geduld bezit om hem wat langer uit te proberen. Het is eigenlijk nog veel te leuk met hem, zelfs mijn werk is afgestemd op de paarden: ik werk om de dag, zodat ik ook om de dag kan rijden. Ach ja, werken is natuurlijk belangrijk maar liever was ik altijd bij de paarden geweest.’

Niet kijkerig
Het leek erop dat de hobby bescheidener werd van omvang toen een halfzus van Joy, de Elcaro x Doruto-merrie aan haar eind kwam. ‘Maar ja, mijn man was bij een vriend terecht gekomen, die had een oudere fokmerrie staan, en toen heeft ie dat toch zo bekokstoofd dat hij die mocht kopen. Zieomein heet ze, een Rodium x Deniro, ze heeft al drie prachtige veulens gehad, een jonge Jameson hebben we gehouden. We hebben het idee dat we nu een niet-kijkerige stam te pakken hebben, met een zachter karakter, niet zo dominant. Marlou Verkleij rijdt haar.’

Zieomein (Rhodium x De Niro) met haar veulen van Jameson RS2

Match voor Heavy
En dan hebben we het paard waar het bij Eigenaar Zoekt Ruiter om draait in dit verhaal: ‘Ja, Heavy, een Sambuca x Elcaro x Doruto, 10 jaar, het paard van mijn dochter Ayla. Toen ze ermee stopte, liep hij M1 met 9 winstpunten. Eigenaar Zoekt Ruiter heeft de match gevonden met Laura de Koning, we werden voorgesteld, ik heb mijn dingen verteld en gezegd: kijk maar of je er iets mee kan. Best spannend natuurlijk, en dan gaat ook nog iemand je beoordelen. Ik heb geprobeerd haar gerust te stellen en ze is aan de slag gegaan, ik zag er wel potentie in. Ze zei: ik heb eigenlijk niks vreemds gehoord, eigenlijk zijn dat uitgangspunten die iedereen zou moeten hanteren.’

Conny reed Z-dressuur met de moeder van Heavy, de prok-elitemerrie Lucky Lass (Elcaro x Doruto)

Wederzijds vertrouwen
‘Heavy’s gedrag moet je continu managen. Je moet immers een ontspannen lopend paard in de baan kunnen laten zien. Het gaat heel goed: er is wederzijds vertrouwen, we benutten elkaars kwaliteiten, en we spreken uit wat we van elkaar verwachten. Samen met Laura werken we aan subdoelen, dan blijft het leuk. Als tegenprestatie mogen we haar trailer gebruiken, dat staat ook in het contract. En Laura is paardensportmasseur, ze heeft professionele tips waar ik ook mee verder kan. Ik heb zelf ervaren dat het beter is om in een team te werken, dan bereik je zoveel meer dan wanneer je alleen aanmoddert. Ik denk heel belangrijk voor de paardensport. Het is klein bij ons, maar ik voel wel dat we daardoor ook beter stappen kunnen maken.’

Laura de Koning
Inmiddels is de 38-jarige Laura de Koning uit St.-Michielsgestel dus de vaste amazone van Heavy: ‘Heel leuk dat ik deze mogelijkheid heb, heel erg dankbaar voor wat ik met Heavy kan doen. Alles gebeurt in overleg, zodat we van elkaar begrijpen waarom we bepaalde keuzes maken. We nemen allebei geen blad voor de mond, open en eerlijk maar simpel: het zijn niet mijn paarden, uiteindelijk bepaalt Conny wat er gebeurt met de paarden. En ik heb de situatie dat ik me geen zorgen hoef te maken over mijn paard als ik een keer op vakantie ben,’

Laura aan het werk als paardenmasseur

Carrière
‘Ik ben mijn hele leven lang al een paardenmeisje. Eerst mijn eigen pony, daarna vanaf m’n 13e mijn eigen paard, in Tilburg. Op m’n 18e ben ik gaan studeren aan de HAS in ’s-Hertogenbosch, heb ik gezegd: verkoop ze maar, ik ga van het studentenleven genieten.  Zoals velen dacht ik toen: ik stop ermee. Maar ja, dat gaat een heel aantal jaren goed. Totdat je weer een keer met een vriendin meegaat naar stal en je denkt: het is toch wel weer leuk. Ik was 23, toen begon het toch weer te kriebelen, paardgereden in de Vughtse Manege. Maar een manege is dan toch niet de beste plek als je een eigen paard hebt gehad. Ik ben gaan werken bij een agrarisch accountantskantoor, heb op de HAS gewerkt, bij ABN*Amro op de Zuidas, bij SNS Bank. In de coronaperiode ben ik gaan denken: wat wil ik nu eigenlijk? Ik ben zo’n 15 jaar op zoek geweest naar mijn passie. Meer met paarden, was het antwoord, daar ligt toch mijn hart. Tja, soms ga je het heel ver zoeken terwijl het voor je neus ligt.’

Dressuurmuts
‘Ik ben een beetje rond gaan kijken naar mogelijkheden voor een verzorgpaard. Inmiddels was ik projectcontroller en paardensportmasseur, na een opleiding bij Gisella Bartels bij wie ik nu ook praktijkbegeleider ben. Super leerzaam omdat je constant met de materie bezig bent, bij Karen Nijvelt in Hoeven. Vorig jaar heb ik een jaar een merrie geleased, bij Pascalle van Boxtel in Vlijmen. Ik ben echt een dressuurmuts maar bij zo’n eventingamazone ga je dan toch een sprongetje maken. Ik sprong zelfs over boomstammetjes en zo, waarvan ik altijd dacht: wáárom doen mensen dat…’

Laura de Koning aan het werk

Mijn god, anderen zien dat ook
‘Maar goed, ik heb de merrie gekocht maar gaandeweg raakte ik de connectie kwijt. Ik was maar wat aan het aanmodderen in het BB in een parcoursje maar ik had geen ambitie om verder te komen. Terwijl ik ook dacht: ik kan het gewoon niet. Plus dat ik mezelf terugzag en dacht: mijn god, anderen zien dat ook…. …. Ik ben bij mezelf te rade gegaan waar ik nu echt energie van krijg met de paarden en heb uiteindelijk besloten om niet met dit paard verder te gaan. Ik heb uiteindelijk de merrie terugverkocht aan de oude eigenaar.’

Zoveel mensen met paarden
‘Toen dacht ik: zo, nou stop ik ermee. Drie weken duurde dat gevoel van ‘ff niks’. Na drie weken dacht ik: ik moet wel gaan sporten. En na vier weken: maar wat dan? En na zes weken: wil ik een eigen paard?  Nee. In combinatie met een eigen bedrijf opbouwen, terwijl ik ook heel erg verantwoordelijk voel voor zo’n paard, dat is heel intensief. Ik dacht: er zijn zoveel mensen met paarden, er zijn vast mensen die een ruiter zoeken., en toen zag ik de advertentie van Eigenaar Zoekt Ruiter. En na een paar weken weer. Ik heb een mail gestuurd: ik ben Laura, 38, sportmasseur, dit is wat ik kan en dit is wat ik zoek. En toen werd ik vrij snel gebeld: de eigenaar wilde kennismaken.’

Laura met Heavy

Andermans paard
‘Ik zat vrij vlot bij Conny aan tafel, een klein half jaar geleden. Ze was heel stellig: fijn als iemand het paard rijdt volgens mijn visie. Ik dacht: ik kan daar van tevoren iets van vinden maar er is maar één manier om erachter te komen: gewoon proberen. Voor het eerst zat ik weer op andermans paard. Toch had ik heel snel het gevoel: dit zou wel eens kunnen werken. In het begin was het wel wennen hoor, maar al snel voelde het fijn dat er iemand bij staat die je attendeert op de kleine dingen. En Heavy is een paard met pit. Maar wel betrouwbaar. Met dat andere paard reed ik met een bodyprotector omdat ik het vertrouwen kwijt was, maar bij deze dacht ik vanaf moment 1: wauw, dit past. Ik heb wel een paar keer aan Conny gevraagd: weet je het wel zeker?’

Samen oplossen
‘We zijn heel snel gegroeid naar een fijne samenwerking. Soms komt het voor de een of de ander niet goed uit om een stal uit te doen en te voeren, dan los je dat samen op. We zijn al begonnen met wedstrijden: op een ander terrein is Heavy wel een beetje kijkerig, maar zeker niet gemeen. We zijn nu bijna L1, in een jaar moeten we terug zijn op het niveau waarop Conny’s dochter Ayla gestopt is. En dan kijken we wel hoever we kunnen komen.’

Klik hier voor de link naar Eigenaar Zoekt Ruiter Brabant

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz