Ze heet Maaike maar iedereen noemt haar Bo: ‘Behalve mijn moeder dan. Bo is de afkorting van mijn achternaam De Boer, zo ging dat toen bij ons in Heemskerk.’ Bo dus, die nogal veelzijdig met paarden begaan is. ZZ-licht gereden, ZZ-licht-jurylid, carrousel-fan, manegelessen en privélessen geven, samen met dochter Floor eventingwedstrijden rijden, examens afnemen voor het SRR-ruiterbewijs èn internationaal chauffeur bij World Horse Transport.

Die veelzijdigheid tekent Bo de Boer, die vanuit een pony- en paardenjeugd in Heemskerk naar de hippische opleiding in Deurne ging. Patrick Mensink was de bedrijfsleider van de manege in Heemskerk en hij kreeg de kans om in Zeewolde een manege te starten. Bo blikt terug: ‘De gemeente Zeewolde wilde medio jaren ’80 een manege, daar kon je op inschrijven en Patrick is dat toen geworden. Ik ben eigenlijk meegegaan, in het begin vanuit de stage van Deurne, later ben ik daar gaan werken. Ik heb het 28 jaar gedaan, eerst 40 uur, later met de kinderen zo’n 20 uur. Tot het moment dat zijn dochter het overnam, dat was een logisch moment om andere dingen te gaan doen.’

Veelzijdig
‘Ik heb heel veel paarden naar de Z-dressuur gereden, met een paard ZZ-licht gereden, jureer tot en met ZZ-licht.  Op het moment is het weer eventing, wat ik vroeger best wel veel deed, en nu weer opnieuw. Geen topsport op hoog niveau, gewoon heerlijk ontspannen met mijn paard omgaan, beetje dressuur, beetje springen, beetje eventing. Met mijn dochter Floor van 16 gaan we samen op eventing, ze is best wel fanatiek. We hebben een samengesteld gezin, met Floor, mijn zoon Tjade en Jelle die niet meer thuis woont, en Kennard’s zoon Laurens. Samen hebben we vier paarden bij Manege Kraaij in Nijkerkerveen, van jong tot ouder, en we fokken wat.’

Met dochter Floor tijdens een eventing-training

Chauffeur
Kennard is sinds 2016 Bo’s partner en dan is de link naar het internationale paardenvervoer snel gelegd via zijn World Horse Transport: ‘Dat doe ik nu fulltime. Op de vrachtwagen, dat is superleuk, elke keer weer een avontuur. We rijden natuurlijk geen rondje om de kerk, we gaan naar plekken waar een normale vrachtwagen niet komt. En we rijden met heel veel emotie, bij vertrek, bij aankomst. Vorige week was ik in Noorwegen, van daaruit naar Italië, of met de boot naar Finland, dat soort ritten. In het begin wel eens samen met Kennard, nu zit hij vooral op kantoor omdat het zo druk is. Je kunt ook niet alles samen doen, je moet ook je eigen ding houden. En dan geef ik ook her en der wat privé-lessen, en vrijdagavond bij Manege Kraaij.’

Met Kennard in de stand in Stockholm

Carrousel
De carrousel-hobby werd flink aangewakkerd bij Manege Hillegersberg, waar Bo na Zeewolde een jaar werkte: ‘Voor een stichting onder leiding van Rob en Antoinette Diks, daar had ik twee carrousel-groepen, ze waren al tien jaar Nederlands kampioen. Ik ben ook carrousel-jurylid van de VCN, de Vereniging van Carrouselclubs Nederland. De manege is in september 2021 overgenomen door een horeca-ondernemer die het anders aanpakte waardoor we allemaal bedankt waren. Het viel ook steeds moeilijker te combineren met het werk op de vrachtwagen. En de carrousellessen doe ik nu weer bij Manege Kraaij.’

Ruiterbewijs
Bo de Boer is ook een van de examinatoren van de SRR (Stichting Rijvaardigheidsbewijzen Recreatieruiter) voor het ruiterbewijs: ‘Dat is niet een papiertje dat je zomaar haalt. In het begin in de jaren ’80 was dat wel anders maar nu stelt het echt wat voor. De verkeersrit, de obstakels, een sprongetje. Niet dat het voor veel ruiters zo vaak voorkomt dat ze in het verkeer rijden maar het is wel enorm nuttig in de opleiding. Voor zo’n examendag heb ik eerst contact gehad met Patricia van het SRR-kantoor, en heb ik van tevoren al met de opleider gebeld, even doornemen of er bijzonderheden te verwachten zijn. Je bespreekt de dagindeling, hoeveel paarden er zijn, hoeveel groepjes, hoe ligt het buitenterrein erbij, is het materiaal in orde, dat soort zaken. Omdat je door de jaren heen op veel plekken bent geweest, weet je vaak wel hoe de situatie is, maar toch.’

Bij het 25-jarig jubileum van sponsor van de VCN Harry’s Horse: met 16 commandanten en juryleden een manoeuvre gereden onder luid applaus 

‘Op de dag zelf doe ik eerst even een woordje, vertel ik hoe de dagindeling is. Normaal doen we eerst de theorie, 50 minuten, maar dat wordt nu langzamerhand steeds meer omgebogen naar een digitaal examen vooraf. Daarna gaan de ruiters rustig aan opzadelen, daar moet je ook even bij zijn, dan volgt het rijden op het buitenterrein, zo’n drie kwartier. Ze moeten kunnen wegrijden van de groep, lichtrijden, doorzitten, even zonder beugels doorzitten, een klein sprongetje maken. En ja, het komt voor dat dat niet voldoende is waardoor ik mensen moet vertellen dat ze niet de weg op mogen.’

Bo de Boer als examinator voor het Ruiterbewijs van de SRR

‘De meeste mensen snappen het wel en reageren met: jammer, maar het ging ook wel slecht. Ik vind het leuk om te doen en wil het liefst dat iedereen slaagt, maar je moet wel een bepaald niveau hebben. Je hebt ook mensen die het niet snappen en emotioneel reageren maar dat komt gelukkig niet zo vaak voor. Op de weg rijden ze volgens een plattegrondje in het verkeer. Ik heb niet superveel verkeer nodig om te zien of iemand dat kan handelen. Door Schoorl heen rijden, da’s soms heel druk, met auto’s motoren, fietsers, noem maar op. Echt heel anders dan op een zondag in Raalte, om maar een voorbeeld te noemen. Ik blijf het mooi vinden om die examens af te nemen, laatst bij het opruimen vond ik papieren uit 2003, zo lang doe ik het al.’

Dierenwelzijn
‘Bij Manege Kraaij geef ik vooral kinderen les, bij de volwassenen heb ik de recreatieruiters in de les. Ze willen allemaal vooral op een goede manier met hun paarden omgaan, en dat is ook wat je probeert te brengen in je lessen. Welzijn is een belangrijk woord, maar is ook wel een opgave. Tegelijkertijd moeten we niet doorslaan. Zo’n Dier & Recht: het is goed dat mensen opletten maar ze veroordelen meteen. Op welke manier het dan wel moet? We hebben de boxen al vergroot ten opzichte van vroeger, paarden hebben sociaal contact, ze lopen meer in de wei, dat is allemaal al heel veel veranderd.’

Carrousel rijden bij RSC Kraaij in Nijkerkerveen

‘Bij Kraaij hebben ze gelukkig heel veel weiland en de paarden lopen heel veel buiten. Je ziet dat ze in de lessen echt geweldig zijn: sociaal, niet kribbig naar elkaar, relaxed. Niet iedereen heeft zoveel weiland maar het is wel waar we meer naartoe moeten. Ook qua rijden: bij Rob en Antoinette Diks ging het echt bijzonder diervriendelijk, dat stond op nummer 1, dat zag je ook in het lesgeven. Eerlijk tegenover het paard. Niks zweverig maar zeker geen geruk en gepluk. Lastig is dat de beste stuurlui in ons wereldje vaak aan wal staan. Topruiters moeten het goede voorbeeld zijn, tegelijkertijd doe ik het ze niet na. Ze moeten zelf goed opletten omdat ze een voorbeeldfunctie hebben. Als zij dat niet doen, kunnen wij onze ruiters moeilijk overtuigen dat het beter moet.’

De toekomst
Bo is niet meer van plan om zich fulltime aan een manege te binden, zoals ze zo lang gedaan heeft: ‘Maar het is ook niet de bedoeling dat ik eeuwig op de vrachtwagen blijf. We hebben met ons bedrijf grote plannen. Rob Diks is nou bij ons de bedrijfsleider, hij heeft natuurlijk bijna dertig jaar Manege Hillegersberg gedaan. Op de nieuwe locatie waar we mee bezig zijn willen we ook meer services aanbieden. We kunnen meer quarantainepaarden kwijt die uit de hele wereld komen. Ze hebben beweging nodig, sommige paarden komen met een groom. Verblijf en gelegenheid om te rijden kunnen we bieden, maar ook onze mensen kunnen dat verzorgen. Er komt een aquatrainer die ook ingezet kan worden voor revalidatie. In de quarantaineperiode willen klanten de paarden zo goed mogelijk doortrainen en als je die faciliteiten hebt, kun je ze ook als extra service voor andere klanten inzetten. Stel je gaat verhuizen, je moet je huis uit maar je nieuwe huis is nog niet klaar: dan zorgen wij dat je paard gereden wordt. Dat soort diensten. Plannen genoeg, vandaar dat ik me niet meer wil committeren aan een andere manege. Ik blijf wel steeds het ruiterbewijs afnemen hoor, want dat is echt leuk!’

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz