Paarden hebben tot nu toe haar leven beheerst. Is het niet om te rijden en te verzorgen, dan is het om te zoeken naar mogelijkheden om de hippische wereld beter, serieuzer te maken. Ruth van der Beek uit het Gelderse Laren heeft ervaren dat dat niet altijd gemakkelijk is. Of je nou ondernemer bent, directeur van de Vereniging Eigen Paard of tegenwoordig als directeur onderwijs bij Hogeschool Van Hall Larenstein. Want ook in die rol zoekt ze naar verbindingen om de paardenwereld sterker te maken.

Een paardenliefhebber in hart en nieren maar ook ambitieus, zo kwalificeert Ruth van der Beek zichzelf: ‘Ik vind het leuk om nieuwe dingen op te zetten, bezig te zijn met innovaties. Hard werken hoort erbij, mijn ontspanning vind ik in de twee paarden thuis. Als je paarden hebt, betekent dat ook een bepaalde levensstijl, zeker als je ze bij huis hebt. En een bijkomend voordeel: ze geven mij structuur hoe ik mijn dag indeel.’

Tegenwoordig is Ruth directeur bij Hogeschool Van Hall Larenstein in Velp waar ze verantwoordelijk is voor de onderwijsprogramma’s: ‘Welke opleidingen bieden we aan, hoe borgen we de kwaliteit, het mooie is dat we verschillende opleidingen in de agrarische keten aanbieden, van dier & veehouderij tot voedingsmiddelentechnologie, maar ook Bos & Natuurbeheer, Land & Watermanagement en Tuin & Landschapsinrichting. Voor de paardensport bijvoorbeeld Equine sports and business, een internationale opleiding waarin ik steeds bevestigd word dat we het in Nederland heel goed doen in de hippische sector. En de koppelingen met andere agrarische sectoren zijn gemakkelijk te leggen. Als je die kennis over en weer kunt delen, dan voeg je in je opleiding heel veel waarde toe. Bij voorbeeld over bos- en natuurbeheer, of over duurzaamheid. De agrarische sectoren zijn daar vaak wat verder mee, zoals met kringlooplandbouw.’

Lang geleden toen Ruth met haar New Forest pony Saskia meedeed aan het NK en 2e werd

‘De hippische sector zou daarin met de landbouwsector samen kunnen optrekken. Neem het gebruik van water: hoe zorg je ervoor dat je goed water vasthoudt op je bedrijf, of hoe zorg je dat je goed lokaal inkoopt, dat je misschien wat meer biodiversiteit op je bedrijf aanbrengt, noem maar op. Ik kijk thuis ook hoe kan ik dingen duurzamer kan doen. Niet altijd even gemakkelijk, want als ik kijk naar de commerciële kant: je moet ook financieel keuzes maken. Toevallig heb ik héél veel dekjes, je kunt je afvragen of het nodig is dat ik elk jaar de nieuwste kleuren koop? Ik heb een bak met tapijtsnippers, is dat duurzaam? Er is zeker nog winst te behalen.’

We hebben nog wat te doen
‘Als je bekijkt waar we staan als hippische sector….dan hebben we op het gebied van welzijn van onze paarden nog wat te doen. Daar hebben we als sector echt een taak om te laten zien hoe we dat doen. We zijn er met onze studenten actief mee bezig: onderzoeken, meten van dingen, gedrag bekijken, analyseren van resultaten als je aan het rijden bent. Je moet het aan kunnen tonen, dat helpt, denk ik.’

Z-dressuur met Igor (v. Pele)

Ruth van der Beek heeft haar leven lang wegen gezocht om met paarden bezig te zijn: ‘Terwijl we thuis in Ysselsteyn bij Utrecht toch geen paarden hadden. We zijn verhuisd naar Apeldoorn en daar ben ik een soort van aangestoken door het paardenvirus. Dat kwam uit mezelf, het is niet meer weggegaan. Sindsdien heb ik altijd wedstrijden gereden, tot en met Z-dressuur, M-springen, M-eventing, en jachten. Eventing vond ik het leukste, je vraagt veel van je paard omdat je alle disciplines moet laten zien. Het gaat om vertrouwen in elkaar, en het gevoel dat je hebt als je over de finish komt: fantastisch. En eerlijk gezegd: de mensen die daaraan meedoen, zijn ook de leukste. Het is welgemeend als je elkaar succes wenst. Toen ik dat een keer in de dressuur deed, keken ze je aan of ze water zagen branden.’

Vereniging Eigen Paard
Ruth startte op haar 19e in 1996 zelf op Larenstein: ‘Hans van Tartwijk zette daar de hippische opleiding op HBO niveau op: dier & veehouderij  met modules paard.. Van daaruit heb ik in Wageningen bedrijfs- en consumentenwetenschappen gestudeerd en mijn master public management heb ik aan de Universiteit in Twente gehaald.’ Veevoederbedrijf Alpuro was haar eerste werkgever en van daaruit begon ze te ondernemen: ‘We hebben een inkoopplatform voor agrarische ondernemers opgezet, Smart Farming, konden ze via internet gezamenlijk inkopen. Dat is verkocht aan LTO Bedrijven. Zo rond 2005/2006 begonnen de communities op internet te ontstaan, toen is ook het idee ontstaan voor de Vereniging Eigen Paard. Ik heb er een businessplan voor geschreven, toen zijn er financiers bij gezocht, en is de vereniging opgezet.’

Eventingwedstrijd met Mozes, de Ier waarmee Ruth ook jachten reed.

‘Ik denk dat de combinatie van crisis en tegenwerking voor een niet optimale groei heeft gezorgd. Het krachtenveld in de hippische sector is niet heel gemakkelijk, ik denk dat het een bolwerk is van traditionele partijen die elkaar de bal blijven toespelen, het old boys network. Voor de sector is het echt jammer dat het daardoor niet mogelijk is om zoiets groter te maken. We voelden ons wel iets gevleid als ieniemini startupje dat we de KNHS op scherp hebben gezet. Oud-staatssecretaris Medy van der Laan werd de eerste voorzitter, mensen als Frenk Jespers, Gert van der Hoorn, Carmen Portocarero waren erbij, namen die een tegengeluid wilden laten horen. Wij bedachten innovatieve concepten, van Horse Dating tot de Paard & Plezier dag. De KNHS ging dat soort initiatieven kopiëren. Wij waren flexibeler in onze ideeën. Helaas zocht de KNHS niet vaak de samenwerking, maar startten dan een vergelijkbaar initiatief. Het is al jaren zo, traditioneel. Er zijn wel parallelle stromen aan het ontstaan, dat was toen ook al, het is alleen de vraag hoe lang je adem is. Het is vaak tegenwerking wat je ervaart terwijl je het voor de sport goed wilt doen.’

Nederlandse Paarden Academie
Van 2007 tot 2012 was Ruth directeur van de Vereniging Eigen Paard, daarna zat ze nog even in het bestuur. De Nederlandse Paarden Academie was in die tijd een initiatief waar ze vanuit het onderwijs bij Aeres Hogeschool bij betrokken was samen met de KNHS en het KWPN: ‘We wilden een keurmerk voor de hippische opleidingen opzetten. Er wordt best veel aangeboden, maar hoe weet je nou of je bij een goede zit of niet? Kwaliteitsslagen maken, dat vond ik belangrijk. Er is wel een aftrap geweest maar uiteindelijk is het initiatief een vroege dood gestorven.

Daar is de paardensector een belangrijk aandachtsgebied: ‘Ik denk juist dat we vanuit het onderwijs een taak hebben om tot vernieuwing te komen, we leiden de professionals op voor de toekomst. De paardensector gaat me zo aan het hart, een sector waar nog heel veel innovaties plaats kunnen vinden èn waarin we van andere sectoren kunnen leren. We hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden. Als ik mensen van buiten de sector de feiten en cijfers noem, vinden ze het pas interessant.  Of als ik zeg met welke mensen ik jachten heb gereden, dat zijn niet de minsten. Het is niet de core-business van die mensen maar ze kunnen wel helpen de sector naar een hoger plan te tillen.’

Lastig om bij elkaar te krijgen
Vier jaar reed Ruth jachten bij de KNJV: ‘Tijdens mijn studie trainde ik paarden voor een jachtruiter, dan gaat het vanzelf. De wereld van het slipspoor, de honden er achteraan, dan de paarden. Weer heel andere mensen dan in de springsport, de dressuur, de voltige, de western, de eventing, noem maar op. Die verschillen maken het een intrigerende sector, maar ook lastig om bij elkaar te krijgen. Terwijl ik denk dat de omgang met paarden heel veel aan jou als persoon kan toevoegen. Niet in de zin van spiegel van de ziel of zo, wel in de ontwikkeling van leiderschapskwaliteiten. Bij mijn ene paard moet ik zelfverzekerd overkomen, het andere paard zit heel anders in elkaar.’

Buitenrit bij Landgoed Verwolde in Laren met Goliath (Querly-Elvis X Uptimes)

Je moet bepaalde kwaliteiten hebben
‘Wat voegt het aan jonge mensen toe als ze met paarden omgaan? Wat voor een kwaliteiten kun je ontwikkelen als je met paarden omgaat? Ik zie het op de hogeschool: er komt toch een bepaald type student bij ons binnen, òmdat ze paarden hebben. In de omgang moet je bepaalde kwaliteiten hebben, die je ook kunt gebruiken als je met mensen omgaat. Dat maakt paardrijden voor mij geen individuele sport. Omdat je met een dier samenwerkt, is het een soort teamsport. De drive om elke dag een dier te verzorgen, dat zegt iets over in hoeverre je bereid bent om dingen te doen of juist te laten. Mensen met passie voor paarden: die hebben iets wat hun verder kan helpen in hun ontwikkeling en hun loopbaan, daar ben ik van overtuigd. Het zou voor onze sport en onze sector hartstikke goed zijn als we dat wetenschappelijk aan kunnen tonen. Ik speel in elk geval met die gedachte.’

Ruth van der Beek heeft een passie voor paarden en voor de ontwikkeling van jonge mensen: ‘Ik zet mijn netwerk in, koppel studenten aan ontwikkelingen die ik om me heen zie. Om buiten de bestaande kaders te denken en om de paardensector serieuzer te kunnen maken. We zijn nog steeds te traditioneel. Ik zie snel nieuwe dingen en ik wil ze graag verder brengen, verbindingen tussen mensen tot stand brengen. Het kan nog veel beter, al wordt er door het buitenland wel heel goed naar ons gekeken. Op onze hogeschool hebben we internationale studenten, in totaal voor alle opleidingen uit 57 landen, en voor de paarden bijvoorbeeld uit landen als Rusland, India maar ook uit, Belgie of Frankrijk: ze willen straks in hun land een bedrijf opstarten. In Duitsland kennen ze inmiddels ook deze opleidingen, toch zien we nog steeds heel veel dat studenten uit het grensgebied maar Leeuwarden en Velp komen. Mogen we trots op zijn!’

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz