Esther de Vries: Wat gebeurt er eigenlijk tijdens een trailerlaadtraining?

Esther de Vries: Wat gebeurt er eigenlijk tijdens een trailerlaadtraining?

Veel mensen vragen me hoe dat nou eigenlijk in z’n werk gaat, zo’n trailerlaadtraining. Voor Nieuws.horse wil ik daarover graag een inkijkje geven.

Een trailerlaadtraining verloopt meestal min of meer op dezelfde manier. Tegenwoordig een aankomst zonder handenschudden, elkaar even kort maar krachtig in de ogen kijken en direct over tot de orde van de dag. Dat begint met kort doornemen wat het probleem is en het ondertekenen van een verklaring zodat iedereen weet waar hij of zij aan toe is zodat niemand tijdens of na de training met onduidelijkheden hoeft te worstelen. Vervolgens neem ik een kijkje bij de trailer en de plaats waar de trailer staat. Voor mij is een harde ondergrond belangrijk met zoveel mogelijk ruimte om de trailer heen. Ik ga er namelijk altijd vanuit dat jij, na een wedstrijd, strand- of bosrit, je paard makkelijk moet kunnen laden zonder hulp van heggen, hekken, longeerlijnen, muren of minimaal 3 assistenten.

De trailer zelf (in combinatie met paard en ruiter) is soms nog wel eens een dingetje dat mij doet verbazen. Te kleine trailers, te hoge stangen, te gladde laadkleppen of bodems, slechte bodems, te zachte banden, verroeste, slecht sluitende of kromme sluitsystemen van de stangen, gevaarlijke haken, ringen of andere uitsteeksels en geen goede vastzetpunten om maar een paar dingen te noemen. De perfecte trailer bestaat niet, zeg ik altijd. Dat betekent zeker niet dat alleen nieuw en duur goed is! Binnen ieder zijn budget de veiligste traileromgeving creëren is wat ik als tips meegeef en dat is 9 van de 10 keer mogelijk. Wat mij verbaast is vooral dat de paardeneigenaar, die eigenlijk het allerbeste met zijn paard voorheeft, zich niet bewust is van de grootte van het paard of de kleinheid van de trailer, de gladheid van de laadklep of bodem, of van het feit dat een stang zeer lastig open- en dichtgaat. Het mooie is dat iedereen direct begrijpt en ziet wat ik bedoel en ook direct openstaat voor kleine doch belangrijke aanpassingen.

Na deze intro verder naar het paard en enige uitleg over de training, die gebaseerd is op rust en respect. Met de toevoeging dat ik niet van plan ben om 8 uur te blijven en met een wortel voor zijn neus te gaan staan. De essentie van de training is 9 van de 10 keer een trainingstijd van circa 1½ á 2½ uur waarna het betreffende paard altijd binnen 17 seconden in de trailer staat inclusief aanlopen, trailer inlopen en stang sluiten. Hoe de training precies zal verlopen, kan ik nooit zeggen. Ik ken de mensen niet, ik ken het paard niet en ik heb ook geen glazen bol of koffiedik. Na het stukje over rust en respect vraag ik om een dressuurzweepje en een bezem… dit is hét moment waarop de meesten even kort van kleur verschieten. Rust, respect oké, maar uit ervaring bleek de bezem niet te werken en niet de gewenste methode te zijn… Nee, de bezem is voor de laadklep en werkomgeving zodat alles direct schoongeveegd kan worden als het paard mest en het voor niemand glad wordt.

In de meeste gevallen ben ik na circa 25-45 minuten klaar met het paard en draag ik alles over aan de eigenaar. Zodra het laden fijn en vlot gaat gaan we nog naar één of meerdere locaties om daar uit en in te laden. Tijdens de reis ben ik in sommige gevallen zo vrij om toch wat kritiek op de meestal vlotte rijstijl te geven. Vooral remmen en gasgeven in de bocht, hard optrekken of remmen en té hard rijden is funest en vraagt bewustwording. Na de training is iedereen kapot: paard èn eigenaar.  Emotioneel moe maar voldaan en vervuld van nieuwe energie om er samen weer op uit te trekken!

Esther de Vries weet als geen ander paarden en mensen te leren trailerladen. Lees hier haar levensverhaal. Esther schrijft onregelmatig regelmatig over haar belevenissen in Nieuws.horse.

Paardenpest in Maleisië

Paardenpest in Maleisië

Er heerst paardenpest in Maleisië, hierdoor is de in- en doorvoer van levende paarden door de EU stopgezet. Het vermoeden is dat de ziekte vanuit Thailand is meegekomen.

Begin april maakte de NVWA bekend dat er geen in- en doorvoer van paarden was toegestaan in Thailand door de paardenpest. De Afrikaanse paardenpest wordt overgebracht via een insectenbeet en is zeer dodelijk voor paarden, maar liefst 90% overleeft het niet.

Bram Chardon overweegt afzegging WK mennen

Bram Chardon overweegt afzegging WK mennen

Menner Bram Chardon overweegt dit jaar om niet mee te doen aan het WK vierspannen. Het WK wordt in oktober gehouden op het terrein van titelverdediger Boyd Exell in Valkenswaard. Volgens Chardon is dit niet eerlijk.

“Boyd is een paar jaar geleden in Nederland komen wonen. Hij heeft daar een mooi terrein en er is al een paar keer een internationale wedstrijd gehouden. Daar is niets mis mee”, aldus Chardon. “Maar dit is de belangrijkste titel binnen de mensport en dat hoort onder geen omstandigheid verreden te worden bij een deelnemer thuis. En al helemaal niet bij de titelverdediger.”

Ook de coronacrisis, waardoor veel evenementen werden afgelast, speelt een rol. De paarden missen hierdoor het wedstrijdritme. “Dat ontbreken van ritme zal zichtbaar zijn in het resultaat. Dat je paarden dan op je eigen terrein rijden, heeft een flink voordeel.”

Volle bak aangespannen sport in Exloo

Volle bak aangespannen sport in Exloo

Het was gisteren weer volle bak zaterdag op het Hippisch Centrum in Exloo. De tuigpaarden, hackney’s en Friezen kwamen in volle bezetting in actie alsof er bestuurlijk nooit iets gebeurd was. De ereklasse eenspannen tuigpaarden was voor Leendert Veerman met Action Quality Amadeus (v. Saffraan) in een veld met 11 deelnemers.

In de ereklasse zette de jury Niek Alting met Emmerson (v. Manno) op de tweede plaats, Hanneke van Wessel werd derde met Briljant (v. Larix).

De grote limiet kwam op naam van Lambertus Huckride met Renvyle Imondro (v. Cizandro). Grietje Naber werd als tweede opgesteld met Irona (v. Aron), derde werd Derk Jan Mekkes met Roelofsen Horse Trucks Havana (v. Bentley VDL).

Lambertus Huckriede pakte ook de tussenlimiet met Just Lucky (v. Wenthworth Ebony), de kleine limiet was voor Harrie van Middelaar met Ivar (v. Cizandro).

Anneke Borkent reed Renvyle Imondro (v. Cizandro) naar de overwinning in de damesklasse, bij de vierwielige rijtuigen won Rianne de Vries met Celony (v. Vulcano).

Friezen

Bij de Open Klasse voor de Friese tuigpaarden won Albert Minkema met Melle van de Lits (Wimer 461), tweede werd Sofi Vaïsanen met MGPNGP Mario fan Bokkum (v. Jasper 386), derde Udo de Haan met Ronse PJ (v. Thorben 466).

Sofi Vaïsanen won met Sven B (v. Wimer 461) zowel de limietklasse als de damesklasse. Albert Minkema won met Melle van de Lits (v. Wimer 461) en Zafirah van de Lits (v. Helmer 480) bij de tweespannen.

Hackney’s

Bij de hackney’s werd de Open Klasse grote maat gewonnen door Demi van Nispen met Black Benson (v. Wentworth Ebony), tweede werd Dirk-Jan Beijerinck met Plains Beau (v. Plains Black Magic), derde Goos Tijssen met Touchstone Infinity (v.Bocelli).

Bij de kleine maat was de ereklasse voor Frank Arends met May Dream (v. Fairview Emperor, als tweede mocht Anneke Borkent opstellen met Brookfield My Way (v. Aghaderg Brookfield), derde werd Lambertus Huckriede met Noddyvyse Magic Moment (v. Heartland Prophet).

Anneke Borkent won niet alleen de hoge limietklasse voor de kleine maat met Noddyvyse I am Here (v. Heartland Prophet), Ze was ook de beste in de drukbezette damesrubriek met Brookfield Olympics Dreams (v. Aghaderg Brookfield).

De kleine maat lage limiet bij de hackne’s kwam op naam van Dirk-Jan Beijerinck met Betuwe’s Magic Mystery (v. Nikie uit Laren)

Eerste wedstrijd Aangespannen Sport groot succes

Eerste wedstrijd Aangespannen Sport groot succes

Het werd een top-concours gisteren in Tolbert. Het was vooraf best een beetje spannend want het was de eerste wedstrijd voor de tuigpaardenwereld buiten de KNHS om maar die wereld toonde zich wederom buitengewoon eensgezind. Alle disciplines waren er en nog wel in grote aantallen met 19 rubrieken, zelfs zo dat rubrieken gesplitst moesten worden. ‘Iedereen super tevreden,’ blikt Lammert Tel terug.

Bij de tuigpaarden waren er mooie successen voor Stal Huckriede die met de geweldig van de vloer gaande Just Lucky (v. Wentworth Ebony) de tussenlimiet wist te winnen, Imondro (v. Cizandro) won zowel de grote limiet als het damesnummer met Anneke Borkent die ook bij hackney’s grootverdiener was en maar liefst drie rubrieken wist te winnen. Leendert Veerman won met Amadeus (v. Saffraan) zowel de ereklasse als de tweespannen met Amadeus en Eribo.

Bij de hackney’s had ook Dirk Beijerinck een goede dag door twee maal het oranje binnen te halen met Betuwe’s Magic Mistery (v. Nikie uit Laren) in de kleine limiet en Plain’s Beau (v. Plain’s Black Magic) in de ereklasse grote maat.

De Friezen kenden ook een sterk deelnemersveld waar Sven B (v. Wimer) van stal Minkema gereden door Sofie Vaisanen zowel de limietklasse als het damesnummer wist te winnen. In de ereklasse was de hoogste eer voor de sterk van de vloer gaande KFPS dekhengst Eise (v. Maurits) gereden door Jelmer Chardon.

Foto Johnny van Ingen
Meer foto’s zien van Tolbert? Klik hier.

Hackney-leden stemmen voor afsplitsing KNHS

Hackney-leden stemmen voor afsplitsing KNHS

De soap rond de aangespannen sport wordt steeds vermakelijker. Maar niet heus. KNHS-directeur Theo Fledderus heeft een brief geschreven waarin hij de hackney-vereniging VHN probeert te ‘behoeden’ voor fouten in de ledenvergadering. Dat heeft niet geholpen: de leden van de hackneyvereniging hebben massaal het besluit van het bestuur gesteund om weg te gaan bij de KNHS en een nieuwe vereniging op te richten. Adrianne van Waardenberg van de KNHS zou bij de vergadering aanwezig zijn maar meldde zich af.

Voorzitter Rijk van Vulpen heeft de ledenvergadering op zijn bekende rustige manier de complete gang van zaken sinds medio vorig jaar uit de doeken gedaan. Onder zijn aanvoering heeft het VHN-bestuur volledige medewerking van de leden gekregen: ‘Het is mooi dat de stemming zo uitviel, als je 51% voor en 49% tegen hebt, ontstaat er een ander probleem maar daar was geen sprake van.’

Het bestuur ontving een dag voor de vergadering de brief van Fledderus, die op z’n minst opmerkelijk genoemd mag worden. De KNHS en de verenigingen rond de aangespannen sport (tuigpaarden, Friezen en hackney’s) hebben immers al veel eerder besloten niet meer met elkaar verder te gaan. Vervolgens werden de concoursgevende organisaties gesommeerd om geen aangespannen sport buiten de KNHS om te organiseren. Intussen bleven de hackney’s, Friezen en tuigpaarden binnen de Stichting Aangespannen Sport eendrachtig.

De KNHS heeft zich steeds achter de eigen statuten geschaard als argument om niet meer samen te werken met de aangespannen verenigingen, in schrift overigens altijd op een andere toon dan in de gesprekken. Dierenwelzijn was daarbij een belangrijk argument. Van Vulpen: ‘Daar schermen ze dan mee maar dat hebben we in de Stichting Aangespannen Sport juist heel goed zelf verankerd. Daar komt bij dat dierenwelzijn niet in de statuten maar het discipline reglement verankerd ligt.’

Daarop werd Cees Visser door de KNHS in eerste instantie bereid gevonden om voorzitter te worden van een initiatiefgroep om te komen tot een nieuwe discipline-vereniging aangespannen sport binnen de KNHS. Er werd zelfs een bericht daarover naar buiten gebracht. Inmiddels gaat het gerucht dat Visser, van wie de vrachtwagen op het KNHS-terrein geblokkeerd tussen containers staat, geen kandidaat-voorzitter meer is.

Het is in het wereldje algemeen bekend dat inmiddels weinig succesvolle besprekingen hebben plaatsgevonden om de KNHS en de Stichting Aangespannen Sport nader tot elkaar te brengen. Nu leek Fledderus echter een gaatje te zien om een wig te drijven, ‘op basis van berichten van verontruste leden’, leden die de hackneyvereniging niet kent. Hij wijst naar de statuten van de VHN en waarschuwt de VHN dat ‘voor een statutenwijziging ….. toestemming nodig is van de leden en de KNHS…. Het komt ons voor dat u morgen nog geen voorgenomen besluiten ter stemming kunt voorleggen aan uw achterban.’ In feite zegt Fledderus dat het onmogelijk is om bij de KNHS weg te gaan.

De VHN heeft het echter anders aangepakt. In de ledenvergadering van donderdagavond hebben de aanwezige VHN-leden met 47 voor en 1 blanco besloten om de uitgezette lijn van het bestuur in gezamenlijkheid met de VERT en VFT  binnen de Stichting Aangespannen Sport te volgen, de KNHS achter zich te laten en een nieuwe vereniging op te richten voor de hackney-sport.