Plaats gratis je eigen nieuws als vereniging

Plaats gratis je eigen nieuws als vereniging

Heb jij paardensportnieuws en wil je dat delen met de rest van de wereld? Vraag een account aan, plaats zelf je bericht met foto of video en promoot het bericht via social media. Nieuws.horse, jouw paardensport nieuws site!

Bekijk de video!

Plaats gratis je eigen nieuws als vereniging

Maak je eigen nieuws als vereniging

Nieuws.horse is nieuw. De hippische nieuwssite biedt nationaal en internationaal nieuws maar ook interessante interviews en achtergronden. Nieuw is ook dat je als rijvereniging of organisatie zelf je eigen nieuws kunt publiceren!

Vroeger was het nog zo dat de regionale krant een voorbeschouwing plaatste en achteraf de uitslagen als je wat moeite deed. Dat bestaat niet meer. Voor evenementen die een regionaal of plaatselijk karakter hebben, is er nauwelijks een mogelijkheid voor publiciteit. Om bij voorbeeld de wedstrijd of een clinic aan te kondigen, bijzonderheden kwijt te kunnen, een nieuwe hoofdsponsor aan te kondigen, noem maar op.

Dat kun je nu doen in Nieuws.horse: maak je eigen nieuwsbericht met foto en link naar je website of Facebook-pagina en plaats dat automatisch in het nieuws van je eigen provincie. Klik hier voor meer informatie. Nieuws.horse ondersteunt je daarbij met raad en daad: samen maken we er een mooi platform van!

Binnenkort meer nieuws!!

Meld je aan voor het KWPN fokkerscafé

Meld je aan voor het KWPN fokkerscafé

Het KWPN is bezig met een uitgebreide evaluatie van de merrie- en hengstenselectie bij de dressuur- en springpaarden. Bekijk hieronder de locaties.

Tijdens de verschillende fokkerscafés, die in januari 2019 worden georganiseerd in het land, kunt u uw stem laten horen over tal van zaken, zoals over bijvoorbeeld het predicatenstelsel, de hengstenkeuring en het verrichtingsonderzoek. De gespreksleider op alle avonden is Ralph van Venrooij, Fokkerijraadslid rijpaarden.

Opgeven voor deze avonden kan via Mathilde Brouwer: brouwer@kwpn.nl.

De locaties zijn:

  • Noord: De Lichtmis, Hemelenweg 190 in Zwolle, op dinsdag 8 januari 2019, aanvang 19.30 uur
  • Midden: Zilfia’s Hoeve, Fortweg 13 in Houten, op dinsdag 15 januari 2019, aanvang 19.30 uur
  • Zuid: Het Lagerhuis, Beerseweg 9 in Mill, op dinsdag 22 januari 2019, aanvang 19.30 uur
Subsidieregeling vervangt BTW-aftrek voor sportaccommodaties

Subsidieregeling vervangt BTW-aftrek voor sportaccommodaties

De btw-vrijstelling voor sport wordt per 2019 verruimd. De Tweede Kamer heeft daar onlangs mee ingestemd als onderdeel van het Belastingplan 2019. Goed nieuws, zou je denken. Maar bij de btw moet je altijd even omdenken. Een btw-vrijstelling betekent namelijk ook dat je geen btw-aftrek op je inkopen hebt. Er komt echter een subsidieregeling voor terug. Hoe dit zit, leggen we je hieronder uit.

De Nederlandse sportvrijstelling wordt gewijzigd. In de huidige btw-vrijstelling gaat het vooral om een vrijstelling voor actieve sportbeoefening door leden van een sportorganisatie. De Nederlandse btw staat echter niet los van Europa. Binnen de Europese Unie geldt voor de btw een zogenaamde ‘btw-richtlijn’ die ervoor zorgt dat de btw-regels in principe in de hele EU gelijk zijn. Uit rechtspraak van het Europese Hof van Justitie blijkt echter dat onze btw-sportvrijstelling afwijkt van de richtlijn. Die richtlijn eist dat de vrijstelling ook op diensten aan niet-leden toegepast kan worden. Daarom wordt de vrijstelling nu uitgebreid.

Naast uitbreiding van de vrijstelling naar diensten aan anderen dan leden, wordt de vrijstelling ook uitgebreid naar diensten die ‘nauw samenhangen’ met de sportbeoefening. Dit betreft vooral het ter beschikking stellen van sportaccommodaties. Dat betekent dat er vanaf 2019 voor de btw anders aangekeken wordt tegen de aanleg, het onderhoud en de instandhouding van sportaccommodaties. Ook dit komt voort uit de Europese rechtspraak. Daaruit blijkt dat het ter beschikking stellen van een sportaccommodatie nauw samenhangt met de beoefening van sport en dat deze terbeschikkingstelling onontbeerlijk is voor die sportbeoefening. Dat geldt ook voor de hippische sportbeoefening.

Op dit moment is het ter beschikking stellen van een sportaccommodatie nog een btw-belaste activiteit. De btw op de bouw, de aanleg en het onderhoud is dan aftrekbaar. Vaak gebeurt dat nu via een afzonderlijke stichting die de accommodatie verhuurt aan de vereniging.  Vanaf 2019 zal het in veel gevallen niet meer mogelijk zijn om sportaccommodaties btw-belast te exploiteren.

Het kabinet draagt de sport een warm hart toe. Dat de Europese Unie dwingt tot btw-maatregelen betekent dan ook niet dat er vanaf 2019 geen stimulering van sportaccommodaties meer is. Een nieuwe subsidieregeling vervangt de mogelijkheid van btw-aftrek.

Het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft hiervoor inmiddels de Subsidieregeling stimulering bouw en onderhoud sportaccommodaties gepubliceerd. Deze subsidie treedt per 1 januari 2019 in werking en loopt door tot en met 2023. In totaal is er in 2019 een bedrag van € 87 miljoen euro beschikbaar. Toekenning gaat op volgorde van binnenkomst. De subsidie bedraagt in principe 20% van de kosten tot een maximum van € 2,5 miljoen per aanvrager per jaar.

De subsidieregeling loopt overigens niet helemaal parallel met de gevallen waar nu nog de mogelijkheid van btw-aftrek was. Een belangrijk verschil is dat er bij de subsidie verschil wordt gemaakt tussen lokale gebruikers en professionele sport. De subsidie richt zich alleen op amateursport. Daarnaast komen niet alle kosten die in aanmerking kwamen voor aftrek van btw ook in aanmerking voor subsidie. Daarbij gaat het met name om de kosten voor gas, water en licht. In plaats daarvan worden investeringen in energiebesparing en duurzame energieopwekking op grond van deze regeling extra gestimuleerd, door hier een extra subsidie voor te verstrekken. Dat sluit helemaal aan op de afspraken die in het regeerakkoord zijn gemaakt om de energiebesparing en duurzame energieopwekking in de sportsector blijvend te stimuleren.  Belangrijk om te noemen is ook nog dat er extra subsidiemogelijkheden zijn voor het toegankelijk maken van sportaccommodaties voor mensen met een beperking.

Het verruimen van de btw-aftrek en daarmee het einde van de btw-aftrek zou bij de normale btw-regels betekenen dat er nog btw terugbetaald moet worden als de accommodatie minder dan 10 jaar geleden gebouwd of aangelegd is. Maar gelukkig is in het belastingplan een ruime overgangsregeling opgenomen. Daarmee is bijvoorbeeld terugbetaling van btw niet aan de orde voor accommodaties die voor 2019 in gebruik zijn genomen. Ook is geregeld dat er alsnog btw-aftrek mogelijk is als de bouw al voor 2019 is begonnen en er in 2019 nog resterende termijnen betaald moeten worden.

Kijk hier voor meer informatie over de regeling.

Paulien Alberts: ‘Wie weet wat er op mijn pad komt….’

Paulien Alberts: ‘Wie weet wat er op mijn pad komt….’

Bijzonder vindt ze zichzelf niet. Met een behoorlijke dosis relativeringsvermogen kijkt Paulien Alberts naar de wereld om zich heen. Als dressuuramazone, lerares aan de NHL Stenden Hogeschool, commissionair, jurylid, instructrice, begeleider van para-dressuurleerlingen, eigenaresse van een prachtige accommodatie in Emmen, met een eigen verzendlijst om paarden voor klanten te vinden en een eigen app om collega’s in de buurt te waarschuwen. Paulien combineert het allemaal met een lichtelijk ironische vorm van nuchterheid.

Haar ouders hadden in de opsomming hierboven ook een plaats kunnen hebben. Ze runden meer dan dertig jaar succesvol een parfumerie/drogisterij in Emmen, opgezet door Paulien’s moeder toen ze 19 was. De mooie accommodatie van Paulien wordt daar wel aan gelinkt: “Ach, als je je hoofd iets boven het maaiveld uitsteekt, proberen ze het ervan af te hakken. Het komt zo vaak voor dat mensen je iets niet gunnen. Vanaf toen ik 30 was hebben we de afgelopen 14 jaar hier een mooie stal opgebouwd. Werken van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. En ja, mijn vader en moeder hebben er zeker bij geholpen, nog steeds trouwens want ik ben er vaak niet. Via-via hoor je wel van alles. Dat het me in de schoot wordt geworpen, dat ik er niks voor hoef te doen, ach, er wordt zoveel gepraat wat niet waar is. Ik ben zeker al tien keer zwanger geweest, tien keer failliet, tien keer naar Frankrijk verhuisd.”

De paardentoekomst van Paulien Alberts was vanuit haar jeugd niet vanzelfsprekend: “Mijn ouders hadden er niks mee, ik heb van m’n 6e tot m’n 10e gezeurd of ik op een pony mocht rijden. Nou was ik nogal wispelturig, elke sport deed ik drie weken en dan hield ik er weer mee op. Oh ja, tennis heb ik veel langer gedaan. Toen ik 10 was, mocht ik uiteindelijk op ponyrijden. Twee jaar lang heb ik elke week op een manegepony gereden, op de Pro hoeve, waar Loes Corsel nu zit. De pony’s kwamen vooral van Roelof Luning, die daarin handelde. Van Frans Hesselman kregen we daar echt ouderwetse Deurne-instructie: we werden gedrild. Honderdduizend in-uitjes gesprongen, ook met pony’s die dat niet zo leuk vonden. Handen op de rug, dat soort werk. Heel leuk, ondanks dat ik er best vaak van afviel.”

Toen Paulien 12 was, zette haar vader haar voor het blok: “Hij had op de manege een leuke Duitse rijpony gezien. Ik mocht ‘m hebben maar dan moest ik kiezen. Het tennisracket heb ik daarna natuurlijk nooit meer aangeraakt. Na anderhalf jaar was ik te groot en hebben we de pony verkocht, L2 en L-springen was ik toen. Ik kreeg een paard, een Nabuur x Pastrocio, 1m63, maar na een jaar was ie 1m75. Bleek hij een groot kankergezwel te hebben, moest ik ‘m afgeven. Ik was hélemaal klaar met paardrijden. Maar mijn vader sleepte me mee naar Meinte Jensma, moest ik op een jonge Tolbert x Rigoletto, net zadelmak. Die deed niks anders als met z’n hoofd schudden en terwijl ik erop zat bedacht ik: als ie een rondje lang niet met z’n hoofd schudt, dan moest het maar doorgaan. Hij deed het elke twee seconden, maar toen net een rondje niet. En toen moest ie maar mee naar huis. Was natuurlijk een beetje raar om zoiets te verzinnen. Ik ben niet zo spiritueel of zo, maar soms heb ik van die dingen: als dat gebeurt, dan doe ik dit of dat. Het heeft wel doorgewerkt: als ik tegenwoordig bij iemand een raar gevoel heb, houd ik die persoon wel meer in de gaten. Ik heb de afgelopen jaren wel geleerd om meer op m’n gevoel af te gaan, best nodig in de paardenwereld. Misschien heb ik daarom wel een manege-app gemaakt waarin eigenaren van een aantal pension- en trainingsstallen elkaar kunnen waarschuwen.”

Stal De Oude Meerdijk in Emmen

“Met de Tolbert x Rigoletto heb ik na twee jaar mijn eerste winstpunt in de Z1 gehaald. Ik kreeg les van Annekee Oostra, die me vertelde dat hij nooit een wissel zou gaan leren. Nou was ik best wel een recalcitrante tiener, ik ben aan allerlei mensen raad gaan vragen en thuis gaan oefenen en twee weken later kwam ik terug op les: kon ie aan beide kanten een vliegende wissel. Ik was toen voor haar niet zo heel interessant, en iemand die wel interessant was, kreeg in de les haar aandacht. Ben ik voor haar gaan staan: als je nou niet ophoudt met die persoon, dan betaal ik je niet. Werd ze boos op mij, kreeg ik geen les meer. Kreeg ik ook nog van mijn vader op m’n donder: zoiets zei je niet tegen een volwassene. Maar het was toch zo? Ik kan tegenwoordig goed met Annekee hoor! Daarna ben ik naar Loes Corsel gegaan. Uiteindelijk werd ik vierde op de KNF-indoorkampioenschappen in de Z2 en is het paard via Maathuis verkocht naar Amerika, naar familie van de Iron Spring Farm van Mary-Alice Malone.”

Jurenco volgde, gekocht bij Arend Broek: “Ik heb een heel goede, zei hij, maar hij is niet zo makkelijk. Nou, dat was zacht uitgedrukt. Het duurde vier maanden voordat we er alleen maar op konden zitten. Na maand of zeven kon ik er een oefenrondje mee rijden. Ik heb er heel wat mee beleefd: stuk vinger eraf, oor eraf, pols gebroken. Uiteindelijk zat alles erop: wissels om de pas, passage, piaffe, maar hij was niet betrouwbaar. In het ZZ-licht heb ik Edward Gal met Lingh nog een keer verslagen.” Moresco kwam, gekocht bij Wiepke van de Lageweg: “Ik hield altijd wel van springpaarden om dressuur te rijden. Ik ermee naar de lokale keuring voor het brandmerk: de jury vond het een paard zonder ras en kwaliteit en verre van het fokbeeld van het KWPN, ik stond helemaal achteraan.  Het jaar erop werden we Drents kampioen in het M2 en zaten we in de finale van de Pavo Cup. Uiteindelijk ben ik er Grand Prix mee geworden.”

Winnares van de Emsländische Meisterschaft met Untouchable

Paulien en relaties is wel een dingetje: “Ik heb ook les gehad van mijn toenmalige vriend, die had zijn opleiding bij Willy Schultheis gedaan, was een leuke vent en geen homo. Hij kwam uit Italië, hij wilde hier niet blijven en ik wilde niet naar Italië, we hebben nog wel altijd goed contact. Met de meeste van mijn exen kan ik nog goed. Ik was nooit zo heel goed met relaties, geloof ik. Misschien vonden ze het moeilijk dat ik een zelfstandige vrouw ben. En ik kan er niet goed tegen als ze denken dat ze de helft van mijn bedrijf mogen hebben omdat ze toevallig drie keer de paarden hebben gevoerd. Met een aantal was ik dus zo klaar. Ze hebben me al een paar keer willen aanmelden voor Boer zoekt Vrouw. Wie weet, ik vind alles leuk, maar ik weet niet of ik zo’n hoog entertainmentgehalte heb.”

“Tussen al dat gedoe” deed Paulien een opleiding scheikunde aan de Hogeschool Drenthe. Al sinds 2007 geeft ze er zelfs les: “Via een klant van me geef ik twee dagen in de week Horse Business Management, zeg maar commerciële economie met een sausje paard. We schakelen heel veel gastdocenten in en zijn veel met businessplannen bezig. Bij Schockemöhle, Pharmahorse, Equitana, de Paardendrogist, Divoza, overal kom ik oud-studenten tegen.”

Paulien jureerde de Indonesische kampioenschappen

In dezelfde tijd bouwde de familie Alberts aan de accommodatie en ontstond ook de manege naast de pensionstal: “Die manege was toch niet zo mijn ding. Nu heb ik alleen pensionklanten, en alleen als ik ze leuk vind. Als dat niet zo is, vraag ik ze vriendelijk om te verkassen.” Inmiddels staat er een rijhal van 20 x 40m omdat de bouw niet groter mocht zijn, 23 boxen, een buitenbak, 5 hectare land, een kantine en een inpandig woonhuis: “Ik heb het volgens mij netjes voor elkaar, mensen vinden het geordend en schoon. Het staat er nu bijna 15 jaar maar dat zou je niet zeggen. Er staan acht paarden van mezelf: een 9-jarige en verder jonge paarden, van veulen tot 4-jarige. De rest is voor de pensionklanten, de meesten krijgen ook les van mij.”

Naast al die activiteiten is Paulien ook actief in de handel: “Ik heb inmiddels diverse paarden in de lichte tour gereden en twee in de Grand Prix. Dat helpt om af en toe een paard te verkopen, de laatste jaren zelfs best veel. Om het gemakkelijker te maken heb ik een verzendlijst gemaakt met 220 mensen. Kan ik een oproep doen: ik zoek zus en zo’n paard, stuur mij info. Dat werkt heel goed, meestal komt er wel een match uit. En je snapt dat ik best wel veel met m’n mobiele telefoon werk. Ik heb heel veel begrip voor mensen, ik ga ze zeker geen poot uitdraaien. Als ik als commissionair optreed, spreek ik met de koper en de verkoper af wat mijn commissie is. En een ding is zeker: op mij zal een verkoop nooit niet doorgaan. Als ik 500 moet laten vallen, dan doe ik dat, dan liever een keer een extra paard verkopen. Die loyaliteit komt ook weleens slecht uit. Als je twee jaar lang iemand begeleidt en klaarstoomt van nauwelijks M-niveau naar met 65% meedoen in de Asian Games, je probeert de kosten in de hand te houden en je bent eerlijk en netjes, dan is het zuur dat ze je zo aan de kant schuiven omdat ze denken dat het gras aan de overkant groener is.”

Er zijn pagina’s te vullen over het leven en de activiteiten van Paulien Alberts. Over haar lesgeven en jureren via Eric Naberink in Indonesië, het begeleiden van internationale para-dressuuramazones, ook via Hanneke Gerritsen, wedstrijden rijden op IJslanders, het produceren van zo’n dertig küren op muziek per jaar. En nu? “Gelukkig kunnen mijn ouders nog hand- en spandiensten verrichten, anders kon dat allemaal niet. Zij wonen op nr. 2 in de straat, ik op 48. Sommige mensen schijnen last van hun ouders te hebben, ik niet. Ik hoop dat ik word toegelaten tot de zware tour-jurycursus, nu is het tot en met de lichte tour. En ik vind het heel leuk om leerlingen te begeleiden. Tja, wie weet wat er op mijn pad komt, ik houd altijd wel van een nieuwe uitdaging.”

Paulien won meteen de eerste wedstrijd op een IJslander

Win Duo Hoefvet of Duo Ledervet

Win Duo Hoefvet of Duo Ledervet

Simone Vlietstra en Gerrit Jan van Enck produceren Duo Hoef, Duo Leder en Duo Dog, een natuurproduct dat steeds breder gebruikt wordt. Ingegeven door de kennis van vroeger en inmiddels ook voorzien van officiële rapporten. Voor de lezers van Nieuws.horse stellen ze twee potten Duo Hoef en twee potten Duo Leder beschikbaar. Voor wie op Facebook de origineelste reactie heeft.

Gerrit Jan brengt de meeste tijd door in de smelterij waar diepgevroren paardenvet van de manenkam en de buikholte gekookt en gesmolten wordt tot het product waarmee blikjes worden afgevuld. De verpakkingen worden aangeleverd vanuit slachterijen, veelal in België. Simone is meer van het regelwerk vanuit kantoor. En samen zorgen ze ervoor dat de etiketten op de blikken komen, dat de voorraad wordt bijgehouden en dat er verzonden wordt naar de vele ruitersportwinkels en andere klanten in allerlei landen.

Simone doet de etikettering

Bijna vijf jaar geleden merkte Simone dat hun paard slechte hoeven begon te krijgen: “Dat wilde ik boosten met hoevenvet. Mijn vader maakte dat vroeger altijd zelf en dat wilde ik weer. We zijn terecht gekomen bij slager Jan van Veen in Nijkerk, die het wel kende. Hij gaf ons tien kilo manenvet en buikholtevet vanuit zijn slagerij, wat zeven of acht liter vet zou opleveren. Met een pannetje zijn we naar een schuur gegaan om dat te smelten. Op stal vroegen ze al snel wat we toch gebruikten. Voor de hoeven, voor onderhoud van het leer: alles uit één potje.”

Gerrit Jan werd enthousiast zoals hij is, maar Simone hield hem met de voeten op de grond. Ze besloten om het langzaam aan te pakken, zonder grote investeringen, om rustig te bekijken of het te verkopen was. Simone: “Toen ben ik op zoek gegaan naar potjes, gewoon kijken wat er te koop was. We kwamen uit op blikjes. En in januari 2014 zijn we officieel begonnen. De NRPS hengstenkeuring was de eerste plek waar we stonden met een standje. Oudere mannetjes, boertjes, die kochten het als eerste. En Marrigje van Baalen kwam vragen wat het was. Zij had een man of tien om zich heen staan die volgden wat zij deed, die moesten allemaal zo’n potje hebben. Toen heette het nog Duo Protection Hoef- en Ledervet, maar al snel hebben we de namen Duo Hoef, Duo Leder en Duo Dog vast laten leggen, de merken van ons bedrijfje Duo Protection.”

Gerrit Jan: “In het begin zagen we het als hobby: het zou al prachtig zijn als je je hobby ervan zou kunnen bekostigen. We huurden een kleine loods van 40m2 in Bunnik, zeg maar gerust een oude schuur. Maar ja, alles werd langzamerhand verfijnd, en die paar liter die we maakten, werd al snel te weinig. En we hoorden wel van iedereen dat het super werkte, maar ja, als verkoper wil je toch ook een goed verhaal hebben over wat er in zit. Toen hebben we een TNO-rapport op laten maken en daar kwamen heel goede resultaten uit: vitaminen A en D, glycerine, omega 1 en 6, wisten wij veel…. En we zagen dat mensen het voor van alles en nog wat gebruikten: eczeem, brandwonden, wintervoeten, kloven, eigenlijk alles wat schraal is. En we hoorden dat boeren vroeger hun gereedschap insmeerden met paardenvet, tegen het roesten, als een beschermlaag. Ons verhaal werd steeds completer.”

Gerrit Jan bezig met de verzending

Wijlen dierenarts Jan Nas merkte in de tussentijd dat zijn Rottweiler het vet aflikte en dat hij er steeds beter uit ging zien. Zo ontstond Duo Dog, dat als supplement door het voer gaat. Gerrit Jan: “Het blijkt goed voor honden die slecht eten, tegen hardnekkige huidaandoeningen, tegen stramheid, haaruitval, noem maar op. Door de inspiratie van Jan Nas zijn we ermee begonnen. Maar hij zei ook: wat doe je met de reststukjes? Want er blijven altijd hardere stukjes over bij het kookproces. Hij zei: dat is een super snack voor de honden! En nou verkopen we dat ook, eigenlijk het restproduct van een restproduct.”

En nu wordt voorzichtig gedacht aan een grotere locatie. De verkoop gaat door, via winkels, online, of via evenementen als de Friese hengstenkeuring of Animal Event. Met langzamerhand klanten uit allerlei landen en met distributeurs in Spanje, Tsjechië, Dubai, België en Duitsland. En via professor Cobree van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht zijn er inmiddels onderzoeksresultaten die er niet om liegen. Simone: “We zien dat ambachtelijke producten terugkomen. Die werden op een gegeven moment niet meer gebruikt, alles moest chemisch. Mede door de crisis keren veel mensen terug naar ouderwetse middeltjes. Het gaat best heel hard met ons bedrijfje, de smelterij zal toch een keer uitgebreid moeten worden. Maar het moet wel ambachtelijk blijven!”