Tegenslag op tegenslag en nu is het gedaan: op zondag 7 januari komt er een eind aan de Akasha Manege in het Oost-Brabantse Gassel. Om 14.00 uur zijn mensen er welkom, het carrouselteam rijdt bij het vallen van de avond voor de allerlaatste keer in deze setting. ‘Met een knuffel en een traan,’ zegt Anne Muller, die eraan toevoegt: ‘Er moet natuurlijk een enorme stapel spullen een nieuwe eigenaar vinden.’
Daarom zegt ze: ‘Loop alsjeblieft zondag even door naar boven, daar hebben we een ‘winkel’. Boeken, halsters, dekens en veel meer. Voor de helderheid, eerlijke prijzen en liever geen contante betalingen, alles moet transparant. Ook het carrouselteam, jasjes, plastrons, hoofdstellen en meer, misschien is een ander team er blij mee.’
Het is een drama. Niet meer en niet minder. Bijna dertig jaar geleden stortte ik me samen met partner in een avontuur dat verstrekkende gevolgen zou gaan hebben. Wist ik veel. Best naïef kochten we 28 manegepaarden en plakten onze naam op het bord. Akasha’s Bosmanege. Toen nog op de Mookerheide. Met veel omzwervingen zijn we uiteindelijk in Gassel geland. En in Gassel stopt het. Ofwel de Akasha Manege stopt. Vier jaar geleden nam Maaike, mijn dochter, de manege over om er verder mee aan de toekomst te bouwen. Het Akasha College werd mijn ding, de workshops, de opleiding voor ZitCoach+ en alle andere WOW welzijnsprojecten, dat blijft. Het College is op veel plaatsen welkom en gaat gewoon verder met timmeren aan de betere weg voor paarden.
De manege kreeg te maken met te veel hobbels in de weg. Maaike trok de manege door de Covid tijd heen maar kreeg zelf long-covid. Voor het goed draaien van een paardenbedrijf heb je heel veel energie, veerkracht en flexibiliteit nodig, dat is precies waar het aan mankeert. Als er veel werk uit handen gegeven moet, omdat de ondernemer dat zelf fysiek niet trekt, kost dat veel. Tegenslag op tegenslag en nu is het gedaan.’
Royal GD, vroeger gewoon de Gezondheidsdienst geheten, stelt dat zo’n 160.000 paarden in beeld zijn bij 22.000 eigenaren. Ze noemen dat zelf een onderschatting. Terecht, want LTO Nederland zegt immers dat in Nederland iets minder dan een half miljoen paarden zijn. Dat betekent dat van meer dan 300.00 paarden niet bekend is waar ze staan, terwijl dat vanaf 21 april 2021 wel verplicht is. Werk aan de winkel dus voor de RVO, de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland.
De Helpdesk Paard, speciaal voor dierenartsen, werd in de periode van 2016 tot en met augustus 2021 jaarlijks gemiddeld 311 keer geraadpleegd. Gelukkig constateerde Royal GD dat het mogelijk is om een indicatie te geven van paard-dichte en paard-arme gebieden in Nederland. De meeste paarden die in I&R stonden geregistreerd, worden gehouden in het oostelijk deel van het land. Gemiddeld waren er op basis van deze data zeven paarden per locatie aanwezig. In de meeste gevallen werden er twee paarden gehouden. Verrassend!
De registratie van importpaarden in de I&R-systemen van de RVO mag per 1 januari niet meer via een managementsysteem maar moet via een paspoort uitgevende instantie. Een stamboek dus. En als je je paard als spijtoptant toch wilt inschrijven, bekijk dan hier even waar je terecht komt. Ff doorbijten. In het wereldje geloven partijen echter sterk in elkaar. De verwachting is dat de waarde van analyses zoals van Royal GD zal toenemen als ook andere databronnen ontsloten worden en (vooral) meer paarden in het I&R-systeem worden geregistreerd. LNV, de opdrachtgever van de monitoring, ziet deze waarde ook en trekt er extra geld voor uit. Daarom worden de beschikbare gegevens vanaf dit jaar jaarlijks geanalyseerd om trends en ontwikkelingen in de gezondheid van de paardenpopulatie te kunnen monitoren en om signalen uit de andere monitoringsinstrumenten te kunnen ondersteunen of te nuanceren. Wellicht dat ook de registratie van paarden via RVO gestimuleerd kan worden, anders is het vooral werkverschaffingsgeld voor Royal GD.
Het begon 10 jaar geleden: bij een slager paardenvet halen omdat dat goed zou zijn voor de hoeven van hun paard Diva. En nu hebben Gerrit-Jan van Enck en Simone Vlietstra het bedrijf Duo Protection, met vijf mensen aan het werk. Met een lijn van verzorgingsproducten op basis van paardenvet: voor de hoeven, tegen mok en eczeem, antiklit, handcrème, lijnzaadolie, kruidenshampoo, supplementen voor honden en katten en het onderhoud van leer. Inmiddels zijn de Duo Protection-producten te koop in 95% van de ruitersportzaken, inclusief Epplejeck en Welkoop. En er is een eigen webshop furpets.nl. Gelukkig blijven ze met beide benen op de grond van de praktijk en zo vierden ze op 2 januari ook het 10-jarig bestaan van Duo Protection: gewoon bijkletsen met de mensen die dicht bij hen staan.
Gerrit Jan brengt nog steeds de meeste tijd door in de smelterij waar diepgevroren paardenvet van de manenkam en de buikholte gekookt en gesmolten wordt tot het product waarmee blikjes worden afgevuld. Slachterijen, veelal in België, zorgen voor de aanvoer. Simone is meer van het regelwerk vanuit kantoor. En samen ontwikkelen ze steeds door want waar het eerst vooral ging om de verzorging van de hoef, ging het al snel over toepassingen bij mok en eczeem, voor de handen, het leer van hoofdstellen en zadels, eigenlijk overal waar vet voor gebruikt kan worden. Inmiddels zorgen ze er samen met hun personeelsleden voor dat de etiketten op de blikken komen, dat de voorraad wordt bijgehouden en dat er verzonden wordt naar de vele ruitersportwinkels en andere klanten in allerlei landen.
Tien jaar geleden Tien jaar geleden merkte Simone dat hun paard slechte hoeven begon te krijgen: “Dat wilde ik boosten met hoevenvet. Mijn vader maakte dat vroeger altijd zelf en dat wilde ik weer. We zijn terecht gekomen bij slager Jan van Veen in Nijkerk, die het wel kende. Hij gaf ons tien kilo manenvet en buikholtevet vanuit zijn slagerij, wat zeven of acht liter vet zou opleveren. Met een pannetje zijn we naar een schuur gegaan om dat te smelten. Op stal vroegen ze al snel wat we toch gebruikten. Voor de hoeven, voor onderhoud van het leer: alles uit één potje.”
Het begin Gerrit Jan werd enthousiast zoals hij is, maar Simone hield hem met de voeten op de grond. Ze besloten om het langzaam aan te pakken, zonder grote investeringen, om rustig te bekijken of het te verkopen was. Simone: “Toen ben ik op zoek gegaan naar potjes, gewoon kijken wat er te koop was. We kwamen uit op blikjes. En in januari 2014 zijn we officieel begonnen. De NRPS hengstenkeuring was de eerste plek waar we stonden met een standje. Oudere mannetjes, boertjes, die kochten het als eerste. En Marrigje van Baalen kwam vragen wat het was. Zij had een man of tien om zich heen staan die volgden wat zij deed, die moesten allemaal zo’n potje hebben. Toen heette het nog Duo Protection Hoef- en Ledervet, maar al snel hebben we de namen Duo Hoef, Duo Leder en Duo Dog vast laten leggen, de merken van ons bedrijfje Duo Protection.”
TNO-rapport Gerrit Jan: “In het begin zagen we het als hobby: het zou al prachtig zijn als je je hobby ervan zou kunnen bekostigen. We huurden een kleine loods van 40m2 in Bunnik, zeg maar gerust een oude schuur. Maar ja, alles werd langzamerhand verfijnd, en die paar liter die we maakten, werd al snel te weinig. En we hoorden wel van iedereen dat het super werkte, maar ja, als verkoper wil je toch ook een goed verhaal hebben over wat erin zit. Toen hebben we een TNO-rapport op laten maken en daar kwamen heel goede resultaten uit: vitaminen A en D, glycerine, omega 1 en 6, wisten wij veel…. En we zagen dat mensen het voor van alles en nog wat gebruikten: eczeem, brandwonden, wintervoeten, kloven, eigenlijk alles wat schraal is. En we hoorden dat boeren vroeger hun gereedschap insmeerden met paardenvet, tegen het roesten, als een beschermlaag. Ons verhaal werd steeds completer.”
Duo Dog Wijlen dierenarts Jan Nas merkte in de tussentijd dat zijn Rottweiler het vet aflikte en dat hij er steeds beter uit ging zien. Zo ontstond Duo Dog, dat als supplement door het voer gaat. Gerrit Jan: “Het blijkt goed voor honden die slecht eten, tegen hardnekkige huidaandoeningen, tegen stramheid, haaruitval, noem maar op. Door de inspiratie van Jan Nas zijn we ermee begonnen. Maar hij zei ook: wat doe je met de reststukjes? Want er blijven altijd hardere stukjes over bij het kookproces. Hij zei: dat is een super snack voor de honden! En nou verkopen we dat ook, eigenlijk het restproduct van een restproduct.”
Ambachtelijk Inmiddels is de productenlijn flink uitgebreid. De verkoop gaat door, via winkels, online, of via evenementen als hengstenkeuringen of Animal Event. Met langzamerhand klanten uit allerlei landen en met distributeurs in Spanje, Tsjechië, Dubai, België en Duitsland. En via professor Cobree van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht zijn er inmiddels onderzoeksresultaten die er niet om liegen. Simone: “We zien dat ambachtelijke producten terugkomen. Die werden op een gegeven moment niet meer gebruikt, alles moest chemisch. Mede door de crisis keren veel mensen terug naar ouderwetse middeltjes. Het gaat best heel hard met ons bedrijfje, de smelterij zal toch een keer uitgebreid moeten worden. Maar het moet wel ambachtelijk blijven!”
Patrick van der Meer is vandaag begonnen in zijn nieuwe rol als bondscoach van de dressuurruiters: “Er is behoefte aan duidelijke communicatie. Openheid en eerlijkheid heb ik hoog in het vaandel en we moeten er met zijn allen tegenaan gaan. Positief en niet in een negatieve cirkel. De positieve spirit, dat is mijn ding. Iedereen heeft een mening en heeft een stukje gelijk, maar ik wil helder en duidelijk zijn. Afspraken zijn afspraken en ik zal ook wel eens een foute beslissing maken, je kunt het nooit voor iedereen goed doen. Ik sta voor wat ik zeg en probeer te doen wat ik moet doen.” CHIO Rotterdam publiceerde een uitgebreid interview met hem, dat lees je hier.
In het KWPN Magazine staat ook een verhaal met Patrick, met daarin onder andere de volgende passage:
“Afgelopen jaar hebben we een beetje pech gehad met het uitvallen van combinaties richting het EK, maar pech is altijd makkelijk praten. We moeten het pechpercentage verlagen. Een keer goed scoren op een kampioenschap mag geen toevalstreffer zijn. Maar we moeten ook niet negatief zijn door te zeggen dat we er heel slecht voor staan.”
“We willen duidelijk een lijn aangeven aan ruiters, zodat iedereen weet wanneer ze moeten pieken. We moeten goed communiceren hoe we dingen beter kunnen doen. Zowel trainingstechnisch, veterinair als bijvoorbeeld qua wedstrijdplanning: hoe kunnen we dat per combinatie ideaal houden en ondertussen toch die combinaties voldoende verbeteren en sterker maken? En dat zonder teveel vragen en daarmee een grotere kans op blessures krijgen. We moeten blijven monitoren hoe alles ervoor staat. Hoe de weg richting een groot kampioenschap verloopt weet je uiteindelijk nooit precies. Ik zie nu dat er best een aantal jonge paarden met perspectief zijn, maar of Parijs haalbaar is weten we niet. Gelukkig komt er nog veel meer ná Parijs, we moeten nu al verder kijken.”
Bij het Internationaal Indoor Concours Hippique (IICH) Groningen was het op de voorlaatste dag van het jaar de beurt aan de springruiters. In Martiniplaza wist Rutger Gieske (Dalfsen) zaterdagavond de finale over 1.35 m. op zijn naam te schrijven met Heldorado (Eldorado van de Zeshoek x Goodtimes). Hessel Hoekstra uit Lelystad bleek in de finale over 1.30 m. de beste met de pas 6-jarige Max van de Marijenhoeve (Hermantico x Verdi) en in de finale van de 1.20 m. wedstrijd ging Quinten ter Harmsel (Enter) met de hoofdprijs strijken met Geronimo EB (Carthino Z x Mermus R).
De afsluiter van de avond was de finale over hindernissen van 1.35 m. In een klassiek parcours met een afsluitende barrage waren het bepaald niet de minste ruiters die in de ring kwamen. Zeventien combinaties moesten het tegen elkaar opnemen en uiteindelijk kwamen van die zeventien deelnemers zeven combinaties in de barrage. Zij maakten er een spannende eindstrijd van, die in de laatste rit pas de beslissing bracht. In de tweede rit had Hessel Hoekstra uit Lelystad zich al aan kop genesteld en de ruiter uit de Flevopolder leek met zijn 7-jarige ruin op de winst af te stevenen. Niemand van de concurrenten die na hem de ring betraden kwam aan zijn tijd, of wist niet zonder fouten te blijven. Tenminste zo bleef het tot aan de laatste barragedeelnemer.
Het venijn bleek in die laatste rit te zitten. Rutger Gieske ging voortvarend van start en hij bleef tot en met de laatste hindernis foutloos. Met Eldorado, een 11-jarige ruin, klopte hij Hoekstra op snelheid. Waar Hessel Hoekstra een tijd klokte van 34.66 seconden, liet Gieske de klok op 34.53 seconden staan. En daarmee ging hij uiteindelijk met de winst strijken.
Ook Aniek Diks uit het Brabantse Vorstenbosch bleef in de barrage foutloos, maar zij reed in de voorlaatste rit niet echt snel en kwam met haar tijd van 39.57 seconden niet in de buurt van Hoekstra, die op dat moment nog aan de leiding ging.
Julian de Boer uit Nieuwleusen maakte weliswaar de snelste tijd in de barrage, maar met zijn 7-jarige ruin incasseerde hij vier strafpunten.
In de finale over 1.30 m. was Hessel Hoekstra wel de man die met de hoofdprijs ging strijken. Met de 6-jarige hengst Max Van De Marijenhoeve bleef hij foutloos in de barrage met een tijd van 33.15 seconden. De na hem startende Nicole Botma deed nog een poging die tijd te verbeteren, maar met Napoli PP Z kwam ze tot 35.41 en werd daarmee derde. De Ier Conan Wright voltooide met Ard Reason To Be de barrage foutloos in 34.60 seconden en werd tweede.
Van de deelnemers die het klassieke parcours over 1.20 m. reden, was Quinten Ter Harmsel (Enter) de beste. Romy Diks uit Uden werd met Moviestar Ad tweede en Wesley Mulder met Milaviana derde.
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue to use this site we will assume that you are happy with it.
