by Ad Mulders | 08 April 2019, 15:00
SPRUNDEL – Door de vergrijzing krimpt het aantal ploegers met paarden. ,,Met twintig deelnemers en dankzij onze vele vrijwilligers is het nog goed te doen”, zegt organisator Theo Herrijgers. Niet alleen de ploegers genieten ervan. Mede door het lenteweer passeren over de Klein Zundertseweg veel fietsers en ook zij komen even bij het nostalgische schouwspel kijken.
Al twintig jaar organiseert de werkgroep van de paardensportvereniging St. Isidorus een ploegwedstrijd. Voor de vijftiende keer gebeurde dit op akkers van de familie Koevoets. Met als decor de ontluikende natuur van De Lokker en de Pannenhoef, leidde dat tot schitterende beelden. De akkers lagen er voor de ploegers voortreffelijk bij.
Geerploegers, Wim Koevoets, regerend Nederlands kampioen, en Kees Koenen, voormalig winnaar van de nationale titel, scoorden elk 58 punten. Koenen ontving de beker omdat zijn beginvoor beter was.
In de klasse ‘wentelploeg meerspan’ won Rini Aarts met 61 punten, voor Jef Dams/Jac Christianen met 50 en Peter van Gaal met 36 punten. Bij ‘wentelploeg enkelspan’ kwamen dertien combinaties in actie. De uitslag: 1. Sjaan de Bruijn; 2. Bert Eestermans; 3. Theo Herrijgers; 4. Jan Voeten; 5. Albert Dictus.
Het paard van Jan Voeten toonde de meeste kracht tijdens de trekwedstrijd, Wim Koevoets werd met zijn paard tweede en Philippe Vanaeken derde.
Door een toertocht van oldtimer tractoren elders kwamen er daar maar twee van in actie. Ad Coertjens zegevierde met 56 punten over Arjan Koevoets, 53 punten.
Op een boerenbedrijf in Sprundel werd in allerlei samenstellingen geploegd met paarden. Foto: Pix4Profs/Marcel Otterspeer © Pix4Profs/Marcel Otterspeer
by Ad Mulders | 08 April 2019, 07:58
De Nederlandse para-dressuurruiters zijn afgelopen weekend tweede geworden in de landenwedstrijd (Deauville). De Britten waren met een score van 70.583% beter dan de Nederlanders die een score van 69.440% behaalden. Rusland werd derde met een score van 67.007%. Het Nederlands team bestond uit Nicole van den Dulk, Anni Meijer en Yvette Overgoor.
by Ad Mulders | 08 April 2019, 07:41
“Ik had gedacht dat het sneller kon”, vertelt de winnaar van de twee ster Grote Prijs in de Peelbergen. Maikel van der Vleuten en Beauville Z finishte na een vloeiende barragerit in de snelste tijd. Met Marcus Ehning nog te gaan, was het even spannend, maar de Duitse geweldenaar kon het feest niet meer verstoren. “Ik had zelf Marcus als winnaar getipt, maar ik had vandaag het geluk aan mijn zijde”.
Van de zestig combinaties kwamen er twaalf in de barrage van de 1.45m proef. Met daarin vier Nederlanders was de hoop op een topklassering niet ijdel, maar enkel Van der Vleuten schaarde zich bij de top vijf. Patrick Lemmen kreeg met Eline Maria M (v. Diamant de Semilly) een balk aan de benen, terwijl Mel Thijssen en Michael Greeve allebei niet ongeschonden uit de dubbel en de bocht naar de laatste steil kwamen.
Eigen manier
Met de negenjarige Bustique-ruin Beauville Z klaarde Van der Vleuten zijn huzarenstukje in 41.41 seconden. “Er stond een mooie proef”, gaat de Brabander verder. Net aan de maat met een toegestane tijd om rekening mee te houden. Met die tijd in mijn achterhoofd waren de laatste twee sprongen in de basisproef wat hectisch. Dat had niet gehoeven, ik zat nog drie seconden binnen de tijd. Beauville springt de afgelopen vijf concoursen alleen maar foutloze rondes. Hij doet dat op zijn eigen manier, maar wel super!”.
by Ad Mulders | 08 April 2019, 05:48
HEUKELOM – Vier uur in de namiddag op zondag bij de mendagen in Laag-Heukelom, die op een ‘geleend’ stuk grond van ongeveer 10 hectare gehouden worden. Mennend Nederland koestert zich in de lentezon met een pilsje. Ons kent ons. Boerenvolk, paardenvolk, goed volk, veel hoeden, veel honden.
Vanuit een trailer hinnikt een paard dat naar huis wil. In de kinderboerderij schreeuwt een kalkoen moord en brand. Verkopers van attributen hangen wat vermoeid achter hun kraam, de friettent doet goede zaken en de container, die dit weekend dienst doet als zandbak, zit vol klein grut. Een combinatie met vier paarden, is het Welsh, haflinger, of shetlander, crosst in volle galop langs de hindernissen.
‘We willen niet groeien’
De menner roept fanatiek, de groom achterop hangt de andere kant op voor het nodige tegenwicht. Rob van Erp zit de Stichting Mensport Heukelom voor. ,,Met 110 vrijwilligers doen we dit jaarlijks al zo’n 15 jaar. We hadden dit jaar 115 deelnemers, die met deze wedstrijd onder leiding van de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportbond punten verdienen. We willen niet groeien, het moet gezellig blijven. Dit is de eerste wedstrijd van het seizoen, en de paarden moeten weer vertrouwen krijgen. Daar passen wij ons parcours op aan, qua veiligheid. Veel ruiters komen op vrijdagavond, en blijven hier twee dagen.”
Het parkeerterrein heeft veel weg van een hap-snap camping met luxe campers, marathonwagens, balen hooi, caravans waar een hondje voor ligt te waken. Bijna niet te geloven, maar over enkele weken groeit op de plek waar vandaag de paarden crossen, weer mais.
by Ad Mulders | 07 April 2019, 14:09
Martijn Straatman (27)
Gevestigd in: Wenen
Product: Manureality, meubels van paardenmest
,,Hier in Europa verlangen we naar klinisch, wit, strak design. Ik was juist altijd gefascineerd door traditionele bouwtechnieken. In Kameroen zag ik hoe Afrikanen de mest van hun vee gebruiken, ze strijken het bijvoorbeeld op muren om die glad en stevig te maken. Wij gooien poep weg, het is uit onze samenleving verdrongen. Waarom, vroeg ik me af. En hoe breng ik het terug op een bewuste, vriendelijke manier?
Het moest mogelijk zijn de kwaliteit te leveren die de consument verlangt en toch gebruik te maken van restmateriaal. Ik heb geëxperimenteerd en paardenmest bleek geschikt. Bacteriën verwijderen, drogen, milieuvriendelijke hulpstoffen toevoegen. Uiteindelijk vond ik de juiste samenstelling.
Zo kwam mijn droom uit: meubels maken. Het materiaal perste ik in een mal. Het bleek zelfs mogelijk een gebogen zitting te fabriceren voor een kruk. Ik heb ook een kast en een zijtafeltje gemaakt. Met allerlei producten sta ik op exposities, zodat mijn signatuur bekender wordt. Mijn ideaal is circulair leven, nooit iets weggooien. Kijken wat echt nodig is, wat minder kan, en dan je behoeften aanpassen. Moet het allemaal zo strak en wit? Nee toch?’’
Martijn Straatman maakt meubels van paardenmest. © Theo Peeters
