“We hebben het geen moment in de gaten gehad”, vertelt ze, terugkijkend op de tijd dat de merrie drachtig was. “We hebben een supergoede dierenarts, maar die heeft het niet gezien. Ze kunnen er zó in gezeten hebben dat het gewoon niet te zien wás.”

‘Niet voor gebouwd’

Dat een paard een tweeling ter wereld brengt is bijzonder. “Een paard is daar eigenlijk niet voor gebouwd. Als blijkt dat sprake is van een tweeling, wordt vaak één van de twee embryo’s weggehaald. Anders is het risico gewoon te groot dat het mis gaat”, vertelt ze.

Moeder paard rent door de wei, terwijl de twee veulens achter haar aan dartelen. “Als de moeder tien centimeter lager was geweest, hadden we hier nu niet gestaan. Dan was het zeker fout gegaan.”

‘Drie beentjes vast’

Tijdens de bevalling dacht Anne-Liza in eerste instantie dat er iets mis was met de moeder. “Ik had de dierenarts via de speakers aan de telefoon. Toen ik zei dat ik drie beentjes vast had, zei hij dat dat niet kon. Maar het kon dus wel, want het bleek een tweede veulentje te zijn.”

De kleintjes hebben intussen ook een naam: Contharelle I en Contharelle II. “Dat is een samenvoeging van vader Conthargos en moeder Cacharelle.”

‘Iets unieks’

De veulens blijven bij Anne-Liza. “Het mooiste zou zijn als ze beiden in de springsport terecht komen. En dan bijvoorbeeld tijdens een concours op plaats 1 en 2 komen. Dan heb je echt iets unieks in de paardenwereld. Broers of zussen gebeurt wel vaker, maar een tweeling…”