[responsive_menu_pro]


‘Kijk, dat bedoel ik nou,’ zegt Kees van den Oetelaar met de telefoon nog in zijn hand. ‘Deze man belt dat hij zo’n mooi veulen heeft van O’Bailey. Hij is blij, ik denk zijn vrouw en kinderen ook, en ik ben vooral heel benieuwd, net als ons Lotte en Tijn! Dat is de emotie van de fokkerij, die moeten we vooral in stand houden. We mogen niet toestaan dat de natuur of het gevoel uit de mensen wordt gehaald.’

Kees van den Oetelaar uit Schijndel aan het woord, de man die met zijn paarden zoveel sportsuccessen heeft beleefd. Maikel van der Vleuten, Eric van der Vleuten, Eric van der Vleuten jr.: ze rijden vaak op paarden die Kees van der Oetelaar voor ze heeft opgespoord. Olympisch zilver-winnaar Verdi is er één van. De pas 8-jarige hengst O’Bailey van het Brouwershof kon wel eens zijn opvolger worden. In Someren staat ook nu weer een aantal jonge Schijndelse hengsten op stal.

Positief
Kees van den Oetelaar is positief ingesteld: ‘Dat doe ik vaak, gewoon een simpel sms-je naar andere paardeneigenaren als hun paarden iets goeds gedaan hebben. Ik vind het oprecht mooi dat mensen iets kunnen bereiken, op allerlei vlakken. In de paardenwereld moeten we positief zijn over wat we met elkaar presteren. Ik kijk graag naar andermans paarden, prachtig als die het goed doen, ik ken daarin geen jaloezie. Ik kan ook hele dagen naar veulens kijken, ken de moeders, ken de vaders, en dan is het spannend om uiteindelijk te zien wat daar voor ’n paarden uit komen. Weet je: vroeger keken de mensen naar de zon om te kijken hoe laat het was, hadden ze geen horloge om. Het lijkt erop dat dat soort gevoelens bij de mensen weggehaald wordt.’

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Linn-Kvernes-OBailey-1024x639.jpg
O’Bailey van het Brouwershof won als vijfjarige met Linn Kvernes, partner van Kees van den Oetelaar

‘Veulens kijken, fantastisch! Maar dat hoeft over 20 jaar niet meer omdat we al van tevoren weten wat voor een veulen geboren wordt. We willen het toch niet zover laten komen dat iemand over twintig jaar zegt: ik heb hier het dna van Maikel van der Vleuten, ik wil een paard fokken waar hij straks Aken mee kan rijden. Of ik dan tegen vooruitgang ben? Nee, helemaal niet, ik waarschuw alleen voor de ontwikkelingen omdat ik de sport zo mooi vind!’

Melkveehouderij
‘Mensen maken in de genoom-discussie makkelijk de vergelijking met de melkveehouderij. Willen we dat? Allemaal dezelfde dieren? Een flinke zak melk en een hoop botten, en ze zijn allemaal hetzelfde. Paardenfokkerij is toch een heel andere emotie dan de koeienfokkerij? Haal asjeblieft niet het mooie uit de fokkerij. We gaan naar een fokker thuis, we hebben discussies, we pakken koffie, we praten erover, prachtig! Ik wil het gevoel niet weghalen uit de mensen, het mooie, het genieten, de moraal.’

Geldklopperij
‘Zoals het er nu naar uitziet, hebben over 25 jaar alleen een paar miljonairs de goede fokmerries. Gewoon omdat daar geld mee te verdienen is. Het zijn de mensen die zelf niet eens gaan kijken naar hun fokmerries. En dat terwijl de beste paarden toch nog altijd geboren zijn bij mensen die hun eigen gang zijn gegaan. Het mooie van de fokkerij weghalen, dat is wat ze aan het doen zijn. En ervoor zorgen dat de merries op de verkeerde plekken terecht komen. Als je een merrie hebt die Grand Prix-paarden brengt, zitten rijke mensen er achteraan om die te kopen. Gaan ze er icsi mee doen, kunnen ze er 30 embryo’s uit spoelen. Dat heeft niks meer met fokkerij te maken, wel alles met geldklopperij.’

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Joris-de-Brabander-1024x640.jpg
Joris de Brabander

‘We moeten voor de sport fokken, en vooral genieten van een veulentje, dat gevoel moeten we niet verliezen. En we mogen niet te snel ons oordeel klaar hebben. Joris de Brabander is een van de beste paardenmensen die ik ken. Hij heeft het meeste bereikt met zijn fokkerij, misschien wel ter wereld. Maar als hij in Nederland gewoond had en het Nederlandse beleid had gevolgd, hadden misschien we nooit van zijn Stal De Muze gehoord. Zijn paarden staan helemaal tegen ons keuringsbeleid in. Joris heeft altijd alleen aan de sport gedacht. In België moeten ze springen, daarom ben ik ook vaak daar te vinden. Het is maar één voorbeeld hoe iemand zijn eigen gang gaat.’

Moeilijk te beoordelen
‘Niet te snel ons oordeel klaar hebben, dat hebben we in het verleden in Nederland toch wel geleerd? Je kunt pas een fokhengst beoordelen als de kinderen internationaal in de ring komen. Kijk naar Hickstead, Jikke, Cedric, Ratina, El Wikke, veel Darco-kinderen: allemaal voorbeelden van paarden die als jong paard moeilijk te beoordelen waren. In elk geval niet wat een huidige merrietest of verrichtingsonderzoek van ze vraagt. Die ervóór stonden, daar heb ik later nooit meer wat van gehoord.’

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Eric-Lamaze-Hickstead-video-still-1024x613.png
Eric Lamaze met het wereldfenomeen Hickstead

‘Op dit moment is de best verervende hengst Chacco-Blue. Maar bij een verrichtingsonderzoek, merrietest of jonge paardenrubrieken staat er niks van bovenaan. Echt, je kunt een hengst pas beoordelen als de kinderen op niveau lopen. Hanassi werd uitgescheten op een reebeentje maar werd in de vererving een van de beste volbloeds. Of Silvano: twee wetenschappers, zeg maar juryleden, hadden gezien dat twee veulentjes wat gevoelig liepen: de hengst werd afgekeurd. Hij heeft internationaal gesprongen, net als heel veel van zijn kinderen.’

Genetica
‘Natuurlijk is het mooi van een stamboek om de genetica op de meest moderne manier te onderzoeken en te gebruiken, maar gebruik het asjeblieft niet de eerste 25 jaar tot je meer zekerheid hebt.  Onze beste verervers, paarden zoals Verdi of Zirocco Blue, kunnen dadelijk zo maar eens in hun dna heel slecht uitpakken, omdat we niet genoeg zekerheid hebben. Daarom gebruiken we dat als AES niet: we willen eerst meer zekerheid hebben. We kunnen dat allemaal wel, hebben alle apparatuur ervoor, ons lab is er ook voor ingericht. Maar dan nog: fokkers worden op een verkeerd spoor gezet, we moeten niet op een te smal spoor gaan zitten qua bloedlijnen. Als AES vinden we dat die informatie uiteindelijk niks toevoegt. Komt nog iets bij: als het niet zo gestuurd zou worden, zou er ook geen vraag naar zijn.’

Allemaal hetzelfde paard
‘De discussie en de beleving moeten blijven bestaan onder de hengstenhouders en de fokkers. Neem de hengstencompetitie. Vroeger gaven we punten en je kon over de koppen lopen, zo druk was het. Nu zet je op TV de hengstencompetitie aan en als je in de bank zit, val je binnen vijf minuten in slaap. Als de eigenaren en de ruiters er niet zijn, is er geen publiek. Het mooie van de fokkerij weghalen, dat is wat ze aan het doen zijn. En ervoor zorgen dat de merries op de verkeerde plekken terecht komen. Wat hebben we eraan om over 50 jaar allemaal hetzelfde paard te hebben? Wat schieten we daarmee op? We moeten van de paarden geen fabriek maken, het moet geen machinale productie worden. Let op: de stamboeken en de fokkers gaan eraan kapot.’

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-39-1024x1024.png
Evert Soethout

Discussie rond de fokkerij is van alle tijden: ’Ons vader en Evert Soethout waren vroeger de enigen op concours die een hengst hadden, eigenlijk waren ze de enigen die al over de sport praatten. Het waren hengstenhouders met hengsten als Janmaat of Huzaar. Twee dikke vrienden. Ik was erbij toen ze samen op een grote WPN-vergadering in de Brabanthallen waren. Bij de rondvraag, toen de springpaardenfokkerij nog geen onderwerp was, vroeg mijn vader aan Van Binsbergen, de grote man van het stamboek: is het niet beter als je een merrie die goed kan springen, kruist met een hengst die goed kan springen? Toen vroeg Van Binsbergen: dus jij wilt zeggen dat als je Atje Keulen Deelstra met Ard Schenk kruist, dat je dan een goede schaatser krijgt? Toen zei mijn vader: toch eerder dan een pianospeler?’

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-40-1024x1024.png
De vader van Kees: Dorus van den Oetelaar

‘We moeten voor de sport blijven fokken. Paarden met een goed karakter, braaf ook. De toekomst is toch een paard dat zich fijn laat bewerken. We hebben het nou vooral over springpaarden maar praat me niet van de dressuurpaardenfokkerij want dan zakt de broek van m’n kont. Die weten al op de bloedvoering hoe het moet, sluiten op papier al hengsten uit. We worden met dressuurpaarden gruwelijk verneukt: vanaf dat ze geboren zijn tot hun vierde jaar. We lopen er hard achteraan met een plastic zak, met hun staart omhoog, met hun zwarte kleur.  En daarna zie je er in de sport niks meer van terug. De werkelijkheid komt pas op zeven- of achtjarige leeftijd naar boven, en dan houden ze het niet vol, komen ze tegen de ruiter in.’

‘Nogmaals: ik ben niet tegen vernieuwing. Maar de emotie van de fokkerij, dat houdt onze paardensport in stand. Als we dat weghalen, verworden we tot een soort communistische staat. In het oude Oost-Duitsland werd het ook allemaal van tevoren bepaald. Als je geboren werd, wist je eigenlijk al dat je op je 18e een Trabant zou gaan rijden. Die kant wil ik niet op.’

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is 1200px-TrabiLondon-1024x1024.jpeg

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz