[responsive_menu_pro]

De KNHS heeft zich de woede op de hals gehaald van een deel van de Nederlandse dressuurwereld. Ruiters, trainers, juryleden, ouders en eigenaren hebben een petitie opgesteld omdat ze ontevreden zijn over de nieuwe regelingen rond de kadervorming voor de jeugd. In de tekst staat geen woord Spaans. En en passant wordt de hele structuur rond bondscoaches even uitgelicht. Dit krijg je als je zonder gevoel voor tradities en verhoudingen de boel overhoop gooit.

Wij, ruiters, amazones, trainers, juryleden, ouders en eigenaren verzoeken U nadrukkelijk om onverwijld de navolgende beslissingen te nemen en uit te doen voeren met betrekking tot de jeugdrubrieken Junioren, YR en U25:

A. Het besluit tot afschaffing van de nationale kaderwedstrijden in te trekken.
B. Het besluit, kadervorming slechts nog via CDI’s te laten plaatshebben, in te trekken.
C. Duidelijke criteria vast te stellen voor de uitzending van combinaties naar de CDI’s, EK’s en CDI Landen wedstrijden.
D. Het invoeren van een selectiecommissie van minimaal drie gelijk stemgerechtigde leden binnen de KNHS welke onder toepassing van sub C de keuzes zal maken en motiveren.
E. Het definiëren van de taken en verantwoordelijkheden van de bondscoaches met vastlegging van integriteits-eisen en preventie van “conflict of intrest” situaties.

WAAROM?:

De door de KNHS in Januari dit jaar genomen besluiten tot afschaffing van de nationale kaderwedstrijden, de beperking van de kadervorming tot CDI’s en het uitblijven van criteria voor de uitzending naar CDI’s, EK’s enz hebben binnen de Nederlandse dressuursport en haar belanghebbenden tot grote onrust en onvrede geleid.

Noch de bondscoaches, nog de technisch directeur Iris Boelhouwer en evenmin Annemiek van de Vorm ( de portefeuillehouder topsport binnen het hoofdbestuur ) hebben de vele verzoeken om uitleg ook maar enigszins kunnen beantwoorden.

Dat NOC NSF op de bekritiseerde besluiten zouden hebben aangedrongen blijkt een onjuist bericht te zijn. Meergenoemde KNHS bestuurders spreken elkaar op dit punt ook al tegen.

Waarom dan? Gesteld wordt dat Nederland meer medailles zou moeten binnenhalen in de dressuursport. Dat de senioren daar op dit moment enige moeite mee hebben mag zo zijn. De jeugd daarentegen haalt al jaren achteren vele medailles binnen.

Inmiddels wordt aangevoerd dat Kadervorming niet relevant of belangrijk meer is. Verwezen wordt naar de disciplines eventing en springen. Ook dit argument gaat niet op. Vooropgesteld vinden wij het toch wel zeer betuttelend om dit zo zonder enig voorafgaand overleg met ons te beslissen. Bovendien kent de dressuursport een andere dynamiek. Het betreft een politieke jury sport waarbij het juist wel van evident belang is dat kadervorming wordt nagestreefd.

Voor het overige kunnen wij alleen maar gissen naar de argumenten van de KNHS voor deze desastreuze besluitvorming.

ONZE ARGUMENTEN:

1. De bekritiseerde besluiten zijn genomen zonder overleg met ons. Voorbij wordt gegaan aan het feit dat de bestuurders er voor ons zijn en niet andersom. De KNHS is een vereniging met als doelstelling de belangenbehartiging van haar leden.
2. Het afschaffen van de nationale kaderwedstrijden beperkt de dressuurruiters in hun mogelijkheden zich met elkaar te meten.
3. Door de kaderwedstrijden te beperken tot CDI’s zijn er in Nederland slechts nog circa 6 ( 5 omdat Geesteren alweer afvalt ) meetmomenten terwijl er voorheen minimaal 1 per maand en zeker 14 per jaar waren.
4. Aan CDI’s kunnen slechts enkele Nederlandse combinaties deelnemen. Bij kaderwedstrijden als voorheen gold een vrije inschrijving en waren dat er zelfs 30 per rubriek.
5. Omdat Kaderleden voorrang krijgen bij CDI’s is er vrijwel geen ruimte voor nieuwe deelnemers.
6. Combinaties met kaderambities kunnen al helemaal geen tweede paard meer starten. Kon voorheen zeker wel.
7. Voorheen kon een kaderwedstrijd gereden worden waarvoor slechts startgeld van circa 20 euro verschuldigd was. CDI’s kosten minimaal 500 euro voor alleen al de inschrijving. Daar komt nog van alles bij. Maakt de sport zeer hoogdrempelig.
8. Een reguliere kaderwedstrijd duurt een dagdeel. Voor een CDI is men minimaal vier dagen onderweg, hoezo werkende ouders en schoolgaande kinderen?
9. Een kader met slechts een of maar enkele leden schaadt het imago van de Nederlandse dressuursport. Het leeg laten van kaders doet de Nederlandse dressuur geen goed. Zijn er dan geen goede combinaties meer, zo vraagt men zich af!
10. Onze juryleden jureren nu geen kadervorming meer. Zij zijn volledig buitenspel gezet. Hoe kunnen de ruiters en de juryleden dan nog samen bouwen aan een betere topsport?
11. Vele organiserende verenigingen worden buitenspel gezet. Ook zij worden bedankt. Hoe moeten die verder?
12. Ondanks vele en herhaalde verzoeken weigert de KNHS duidelijke selectie- en uitzendingscriteria te formuleren. Dit alles zorgt voor onrust binnen de deelnemersgroep. Goed beschouwd zegt de KNHS ( Iris Boelhouwer ) dat het slechts aan de coaches is om dergelijke beslissingen te nemen. Desgevraagd worden geen criteria als door de coaches toe te passen genoemd. Criteria dienen duidelijk, transparant en beoordeelbaar te zijn. Nu is er niets laat staan deugdelijk vastgesteld en vastgelegd. Als Iris Boelhouwer niet weet ( blijkt uit recente correspondentie ) wat de criteria zijn dan kan de KNHS de selecties niet toetsen.
13. Door alles over te laten aan de coaches (wat ook verder in de hand wordt gewerkt wanneer gezonde en faire kadervorming achterwege blijft) ontstaat een gun en misgun cultuur. Wanneer coaches vervolgens op grote schaal les geven en andere petten op hebben binnen de dressuursport worden objectieve en faire behandeling van de ruiters niet voldoende gewaarborgd. Opnieuw onrust binnen de ruitergroep. Hoog tijd dat selectie commissies worden ingericht. In de omringende landen zijn hiervan goede voorbeelden. De KNHS kent deze maar besluit niets.
14. De KNHS laat na een duidelijk toekomstperspectief aan haar dressuur ruitergroep aan ten bieden. Er is geen plan, geen strategie. Desgevraagd zegt men dat men er mee bezig is. Intussen schaft men wel belangrijke zaken zoals de nationale kadervorming af. Wat men zich kennelijk niet realiseert is dat de jeugd tot dusver met veel plezier aan de dressuur topsport deelnam. Dat plezier moet zo blijven willen wij in de toekomst een succesvol senioren team kunnen samenstellen.
15. Kaderleden hebben een voorbeeld functie en dienen andere ruiters te kunnen motiveren. Daarvoor is nodig dat de kaderleden herkenbaar zijn. Die herkenbaarheid verdwijnt door het besluit de kadervorming niet meer belangrijk te vinden en de nationale kaderwedstrijden af te schaffen. Naar wie dienen beginnende ruiters nog wel te kijken?
16. Ruiters ervaren een behaalde kader plaats als een erkenning en beloning voor het harde werk. Het motiveert ook de ouders en de eigenaren als erkenning dat men goed bezig is. Waardering voor al het werk en financiële inbreng. Kader paarden zijn ook herkenbaar en stijgen in waarde gelijk het geval bij de WK dressuurpaarden.
17. Wat te denken van al die goedwillende sponsoren? Waarom zouden die nog in paarden investeren wanneer deze geen status van een kader-plaats kunnen bereiken! Waarom zouden sponsoren top paarden houden en niet verkopen wanneer de toekomst van zo’n paard en diens ruiter volledig afhangt van een coach en geen kader status meer is te behalen?
18. Dan de sportstatus van de jeugd. Door de kaders niet meer belangrijk te vinden en de combinaties te bemoeilijken aan kadervorming deel te nemen wordt de jeugd ook beperkt in de mogelijkheid sportstatus te verkrijgen. Antwoord KNHS: wij kunnen desgevraagd wel een briefje sturen zodat de ruiter daarmee verder kan. Een compleet goed functionerend systeem wordt hier weer buiten werking gesteld waarna het weer aan de KNHS is om volledig willekeurig ruiters sportstatus te gunnen of niet. Het is lange tijd een goed werkend systeem geweest dat kaderleden via een Loot school de middelbare school doorlopen naast hun topsport. Is nu over boord gegooid.
19. In de lijn van het vorenstaande wordt het hoog tijd dat de KNHS de functie van de bondscoaches heroverweegt. Deze zouden minder dienen te “trainen” en meer dienen te begeleiden om daarbij onderdeel te zijn van een management team. Dit als ondersteuning van de ruiters in plaats van alleen “beoordeling”. Dit laatste veelal ook amper noch deugdelijk gecommuniceerd. Ook dienen regels te worden vastgesteld en vastgelegd wat de coaches dienen te doen en wat zij dienen na te laten. Dit zeker ter voorkoming van conflict on intrest situaties. De huidige code is vaag, onvolledig en dus onduidelijk en al evenmin controleerbaar. Mag een coach nu wel/niet combinaties buiten de kaders om begeleiden cq trainen? Enz enz

Afrondend willen we graag verwijzen naar de recente uitlatingen van FEI voorzitter Ingmar de Vos die met het oog op de OLYMPISCHE SPELEN 2028 aandacht vraagt voor de opleiding van de jeugd als aanzet naar die OS. Wat gaat Nederland nu doen voor haar jeugd? Niets. Nee, men stelt de kadervorming buiten spel, maakt de sport hoogdrempelig enz.

Dit kan en mag niet de bedoeling zijn.

Wij menen dat het vijf voor twaalf is voor de KNHS om actie te nemen en de door ons gevraagde besluiten te nemen. In het onverhoopte geval dat de KNHS hierin niet bewilligt zullen deze verzoeken in een groter en meer publiek verband aan de orde gesteld gaan worden.

Klik hier voor de petitie

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz