[responsive_menu_pro]

Een hengst goedgekeurd krijgen is altijd een mooi feestmoment. Pascalle Wagemans uit Einighausen bij Sittard kreeg het voor elkaar: de Escolar x Vitalis x Lord Loxley die ze als veulen had gekocht, werd zelfs Premienhengst op de keuring in Westfalen. Met dank aan vooral vader Jan Wagemans, haar zus Danielle en Gwen Vogely.

Het verhaal van Pascalle Wagemans (34) is geen standaard-verhaal. Ook geen luxe verhaal, al zou je dat wel kunnen denken: welk meisje krijgt nou het advies van haar vader om na de HAVO eerst maar eens twee jaar naar Duitsland te gaan, in een soort sabbatical? ‘Niks geen verwend grietje, allesbehalve! Ik kon terecht bij mensen die papa goed kende uit de paardenwereld maar ik moest nog geld meenemen om er te mogen werken. Het was echt een harde leerschool, maar voor mij fantastisch: ik heb achter de schermen met veilingen meegeholpen als groom, invlechten, verzorgen en zo, ik heb heel veel geleerd daar, gewerkt van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat.’

Vader Jan Wagemans is haar grote voorbeeld, steun en toeverlaat. De onderwijzer in Einighausen, inmiddels gepensioneerd, startte eind jaren ’80 als hobby met zijn oriëntatie op Hannover en Oldenburg: ‘Het eerste veulentje dat bij ons kwam was Duits, en eigenlijk is die oriëntatie op Duitsland al die jaren gebleven. Ik weet niet anders dan dat hij enorm bedreven is in afstammingen en dat hij een heel goed oog voor de kwaliteit van veulens heeft. Die veulens kochten we, we fokten ze op, ze werden soms goedgekeurd in Duitsland en dan ging ik ze rijden voor de verkoop.’

Vader en dochter Wagemans

Laat maar eens zien
‘Zo ben ik met paarden opgegroeid, niet eens actief bij de pony’s gereden, meteen naar de paarden. Met een jonge Saros heb ik Z gereden, net als mijn zus Danielle trouwens. Ik was een jaar of 15 of 16, was met leerpaarden aan de gang. Welkanto was er ook zo een, de Weltmeyer-zoon die we goedgekeurd hebben gekregen. Maar op een gegeven moment kocht mijn vader geen ervaren paard meer. Als je dat echt wilt, dan laat je dat eerst maar eens zien, zei hij. Vandaar dat ik toen naar Duitsland ben gegaan en sindsdien eigenlijk vooral jonge paarden heb gereden, paarden waar nog niet de knopjes op zitten. Superleuk om ze op te leiden. En ook superleuk om de hengsten op te fokken voor de keuringen.’

Onderwijs
Het is natuurlijk verleidelijk om na de twee jaren in Duitsland in de paardenwereld verder te gaan in de volgende job bij de volgende stal of om thuis te gaan werken. Pascalle koos ervoor om toch verder te gaan studeren, wel in lijn met de twee jaren in Duitsland: ‘Ik heb toen de HBO-docentenopleiding Duits gedaan. En ja, ik heb ook voor de klas gestaan, van m’n 23e tot bijna m’n 30e. Toen kwamen de kinderen die nu 6 en 4 zijn. Ik ben met lesgeven gestopt omdat mijn man ook als revalidatie-arts een fulltime job heeft en ik er toch voor de kinderen wilde zijn. Hij kan niet rijden, heeft er niks mee, maar is naast papa toch ook mijn steun en toeverlaat. Ik heb het zo heel mooi kunnen combineren met het thuis trainen van de paarden, ik kon helpen om de stal verder uit te bouwen.’

Wagemans Stables
Twee jaar geleden richtte Pascalle de Wagemans Stables op: ‘Samen met papa, we zijn zo verbonden met elkaar. Samen met hem is het een heel leuke combi. We hebben een kleinschalige stal, zo’n 15 paarden, met enkele paarden in training voor mensen, heel leuk maar daar ligt niet de nadruk. Dat is toch echt het veulentjes kopen en opfokken. En ook het fokken met onze 2 of 3 merries. Ik ben nou ook mee aan het rondrijden, dat moet ik ook leren. Vooral gericht op Duitsland, dat komt door papa, dat heeft niks te maken met dat we Nederlands bloed niet zouden willen, dat is zo gegroeid. We hebben thuis een binnenbak van 20 x 40, daar ben ik al heel blij mee met m’n halletje en vier hectare land. Personeel hebben we niet. Mijn zusje Danielle werkt ook nog mee, ze heeft ook een eigen baan maar helpt ieder moment van haar vrije tijd mee, maar eigenlijk doe ik toch alles met papa samen.’

Pascalle en Danielle Wagemans

Sorento
‘Zonder hem zou ik niet staan waar ik nu sta. Eigenlijk heb ik het aan de hele familie te danken. Ik ben meer de opleider thuis, best wel wat als moeder met een man die full time werkt. Ik ben nou wel op een punt gekomen dat ik een of twee paarden voor mezelf wil houden. Het is toch ook leuk om te laten zien wat ik kan op wat hoger niveau. Want tja, nou is het zo dat ze al weg zijn voordat ik het kan laten zien. We hebben een heel leuke 5-jarige merrie, Blue Hors Zack x Sorento x Warkant, zelf gefokt. Sorento, de Sandro Hit x Donnerhall, hebben wij trouwens ook als velen gekocht, thuis opgefokt, in Duitsland voor de keuring gebracht en toen verkocht naar de familie Venderbosch. Papa heeft voor hem een stukje PR in Duitsland gedaan, uiteindelijk heeft Stefanie Wolf hem naar de Grand prix gereden oor de stal van Johan Hinnemann.’

Pascalle met de jonge Blue Hors Zack

Klein team
Pascalle Wagemans heeft een klein team van getrouwen om zich heen: ‘Ik ben ook heel blij dat ik Manuela Poulsen heb ontmoet, aan haar heb ik heel veel steun, ze doet het hartstikke goed, verkoopt heel veel paarden, heeft een oog voor wat een goed paard is. Zij is na mijn vader voor mij echt een voorbeeld, ze verkoopt ze over de hele wereld. Ze komt af en toe, dan kijkt ze wel eens mee met de training, maar ik train vooral bij Diederik Wigmans en Krista Kolijn in Weert.’

Escolar x Vitalis x Lord Loxley, goedgekeurd in Westfalen en verkocht naar Landgestüt Celle

De hengstenkeuring
Met de jonge Escolar-hengst in Münster-Handorf werd het nog een beetje spannend: ‘Ik heb heftig corona gehad, ik dacht dat overkomt mij niet. Ik had de hengst zelf klaargemaakt tot de voorselectie, een maand voor de eigenlijke keuring, maar ja, toen lag ik eruit. Gwen Vogely heeft de voorbereiding toen verder opgepakt en ook op de keuring gelongeerd. Ik was er wel maar omdat zij de laatste weken met hem gewerkt had, leek het ons beter om dat zo te laten.  Toen kwam op de keuring het berichtje van de Zuchtleiter dat we een Premienhengst hadden. Ik heb direct Danielle gebeld, en samen met Gwen zijn we toen samen heerlijk emotioneel geworden. Pap was daar ook maar die stond vooral mensen te woord omdat er zo’n animo voor de hengst was. De hengst is via de veiling naar Landgestüt Celle verkocht. Het mooie was ook dat de Zuchtleiter zei: we hebben hem ook geprimeerd omdat hij zich zo goed liet zien aan de longe!’

foto Blue Hors Zack: Ivonka Dopieralski

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz