Weet jij wat je later wilt gaan doen? Of wist jij vroeger wat je wilde gaan doen? Esther Huisman ook niet. Ze studeerde van alles, was zangeres in een band, manager tegen wil en dank maar kwam er uiteindelijk achter: zelfkennis is de basis van alles. Op basis daarvan is ze ervan overtuigd dat ruiters beter kunnen worden. En, net zo belangrijk, dat ook het welzijn van het paard sterk kan verbeteren.

Het verhaal van Esther Huisman begint bij de paarden. ‘Weet je, ik zie mezelf nu nog steeds als een pennymeisje. Heel gek met m’n paarden, ik verzorg ze, vijf keer in de week rijden, heerlijk, maar geen enkele bewijsdrang. Mijn twee paarden kunnen veel meer dan ik van ze vraag en volgens mij vinden ze dat prima. Dat begon ruim 40 jaar geleden toen ik een jaar of 6 was: met Sinterklaas kreeg ik een grote doos met een rijbroek, rubberen laarsjes, sporen en een cap èn een leskaart voor de manege.  Ik heb alles aangetrokken en opgezet, ben met m’n cap op in bed gaan liggen. Ik mocht naar Brummen, naar de manege van ome Gerrit en tante Erna, de eerste les op Rascal, helemaal lyrisch was ik.’

‘Op m’n 14e kreeg ik mijn eerste pony, dat ging heel raar. De pony stond in pension op de manege en mijn ouders lagen in scheiding, een redelijke vechtscheiding. Komt die pony te koop, mijn vader neemt me mee en koopt ‘m. Hij wilde m’n moeder een hak zetten maar ik was spekkoper! Ik denk dat het een kruising was tussen een Engels volbloed en een Arabier, een heel sensibele, snelle merrie. Als je achteraf bedenkt hoe dat soms ging….in mijn eentje, mijn ouders hadden niks met paarden, ze vonden het prima als ze er zelf maar geen tijd aan hoefden te besteden.’

‘Een tijdje heb ik geen paarden gehad, toen ik studeerde. Een beetje vreemde loopbaan heb ik wel gehad, wist nooit zo goed wat ik wilde. Ik vind heel veel verschillende dingen leuk en ik heb het lang lastig gevonden om iets te vinden wat bij me paste. Engels gestudeerd, internationale business studies ook, en in 2001 arbeids- en organisatiepsychologie naast mijn werk bij Super de Boer op het distributiecentrum. Tijdens m’n studie in Groningen rolde ik redelijk onverwacht een professionele coverband in. Ik werkte in een rock-café-achtige kroeg, daar speelde een band, en rond middernacht met aardig wat shotjes tequila achter de kiezen moest ik het podium op, aardig in de olie. Daar moet je wat mee doen, zeiden ze toen. Ik zangles genomen maar voordat ik het wist zat ik in een band. Geweldig om te doen, ik heb dat vijf jaar gedaan. Maar als je voor de 356e keer ‘I Will Survive’ staat te zingen…. ik was er een beetje klaar mee.’

Met Lennox (Laudabilis x Rohdiamant)

Via een uitzendbureau kwam Esther bij Super de Boer, waar ze uiteindelijk tien jaar bleef werken: ‘De paarden kwamen toen weer, zo’n tien jaar geleden toen ik een relatie had met iemand die wilde mennen. We hebben twee paarden gekocht, Lennox en Ex, een Westfaler en een Trakehner. De relatie ging uit, ik heb de paarden gehouden. Moest ik wel af en toe uitleggen wat ik bedoelde als ik zei dat ik nog regelmatig op m’n Ex kroop. Ik vond het mennen niet zo leuk, ik vond het een beetje een oudemannensport. Dat is niet zo, dat weet ik ook wel. Maar ik zit er liever bovenop, dat is mijn voorkeur, dat is het mooie aan de paardensport. Laat mij maar rijden, lekker recreatief. Ik heb wel een paar wedstrijdjes gedaan, les gehad van Lammert Laseur en van instructrices hier uit de buurt. Ze staan sinds drie jaar nog steeds op stal bij Irma Sieling in Grolloo.’

In haar zoektocht naar wat ze nou eigenlijk wilde, liet Esther zich bijstaan door een coach: ‘Ik zat met de vraag: wat past nou bij me? De vragenlijst en het gesprek waren voor mij een soort van life changing ervaring. Ik werkte met een collega, die kostte me zoveel energie. Ik zat altijd in mezelf te verzuchten: schiet nou toch op. Volgens mij kennen veel mensen dat. Daarna kreeg ik pas goed door dat je ook op een andere manier naar collega’s kunt kijken. Na dat traject ben ik arbeids- en organisatiepsychologie gaan studeren. Achteraf was het fijn dat ik dat toen pas deed: als ik 18 was geweest, had ik het niet kunnen plaatsen. Als je managers wilt vertellen hoe ze een team aan kunnen sturen, is het wel handig als je dat zelf ook gedaan hebt.’

‘Dat heb ik namelijk 2,5 jaar gedaan en ik vond het helemaal niks om leiding te geven. Omgaan met zeurders, met onzekerheid, je krijgt van bovenaf iets te horen wat je niet mag vertellen, je moet vanuit de organisatie blijven praten maar tegelijkertijd realiseer je je dat het heel veel impact zal hebben op de mensen. Nee, ik was het niet, ik zal nooit een toppositie krijgen in een grote organisatie. Gebrek aan tact ook. Maar ik pluk er nu nog steeds de vruchten van.’

‘Bij Super de Boer hadden ze een lean-traject van McKinsey bedacht: super interessant, twee jaar lang in een projectteam gezeten, het management van winkels trainen, coaching on the job om klantgerichter te kunnen worden, creatiever te ondernemen, ik vond het fantastisch. Toen kwam in 2006 de zoveelste reorganisatie: ik heb gezegd zet mij maar op de lijst, ik ben er wel klaar mee, klaar om voor mezelf te beginnen. Het was een heel lastige tijd voor veel mensen daar, dat kon ik allemaal meenemen in mijn rugzakje. Hoe werkt dat nou met veranderingen? Wat doet dat met mensen?’

‘Ik wist wat ik ging doen, in 2007 ben ik mijn eigen bedrijf begonnen. Ik wilde geen personeel meer, wel heel veel samenwerken. Hoe ik aan klanten kwam? Oh ja, dat was ook nogal naïef. Maar ja, mijn kennis zat in die retailwereld, en ik vond heel veel dingen leuk, met allerlei cursussen. Ik weet het eigenlijk niet meer, ze kwamen op mijn pad. Het liep best wel snel, al zat er niet een heel duidelijke lijn in. Ik kon al snel aan de slag als docent in het trainen van managementvaardigheden. Ik ben redelijk optimistisch, soms ook naïef hoor. Ik heb me nooit zorgen gemaakt over klanten of inkomen, ik dacht altijd: als het niet goed gaat, stap ik zo naar een uitzendbureau. Dat is tot nu toe niet gebeurd.’

‘Teams en managers trainen om prettiger en effectiever samen te werken, dat deed ik. Op basis van zelfkennis, waarmee alles begint. Begrijp eerst waarom je doet wat je doet, waarom je reageert zoals je reageert. Elke keer was ik weer verbaasd: hoogopgeleide mensen, met heel veel kennis, maar ze hebben vaak nog nooit stilgestaan bij het effect van hun gedrag op de omgeving. Zeker als het minder gaat, is het wel handig dat je daarnaar kijkt. Soft skills? Kijk hoeveel het je oplevert, in ziekteverzuim, in verloop, klantgerichtheid, betrokkenheid, productiviteit, noem maar op, allemaal heel gemakkelijk te vertalen in harde euro’s. Plus dat mensen met ideeën komen als ze het gevoel hebben dat ze gehoord en gewaardeerd worden. Dat heeft allemaal niks met zweverigheid te maken.’

Met Ex (Kasparov x Lucito)

‘Nou had ik mijn paarden, was gek met mijn paarden. Tegelijkertijd: al die mensen die nog nooit naar zichzelf hebben gekeken, die rijden soms wel paard. En dierenwelzijn gaat me erg aan het hart, kijk naar de discussies over de ‘happy athlete’. Dus ik dacht: als ik die mensen inzicht kan geven in hun gedrag als ruiter en ik kan ze inzicht geven in de voorkeuren van hun paard, zodat ze weten hoe ze hun gedrag kunnen afstemmen op de voorkeuren van hun paard, dan gaan ze er prettiger mee om, trainen ze effectiever, hebben ze betere resultaten en voelen de paarden zich beter. Wij als ruiters en paardeneigenaren zijn er immers verantwoordelijk voor om ons gedrag af te stemmen op de voorkeuren van onze paarden.’

‘Als we maar blijven denken: een paard moet maar klaarstaan en doen wat ík wil, dan komt het niet goed. Begrijp je paard, begin bij jezelf. Een paard heeft geen keuze om af te stemmen, de mens wel. Best veel ruiters behandelen hun paard als een brommer. Onzin, hij moet gewoon doen wat ik zeg, hoor je dan. Maar als we zien dat afstemmen op de voorkeuren van ons paard resultaat op levert, dan zijn we vaak wel om.’

‘Stel je voor, je bent iemand die heel secuur is, helemaal gericht op details, iemand die de dingen altijd heel goed wil doen. Je rijdt zes keer het appuyement, wilt de kleine dingetjes verbeteren, het is nooit goed genoeg. Maar als je een paard hebt dat veel meer op de grote lijnen gericht is en snel is afgeleid, die is er na twee keer wel klaar mee. Hoe zich dat uit? Dat kan staken worden, of schrikken, noem maar op.’

‘Of als je een heel ambitieuze ruiter bent, dus veel wilt trainen, met een goed plan, om snel ergens te komen. Als je een paard hebt dat nogal introvert is, dan kan die heel onzeker worden. Het is echt aan jou om te begrijpen dat het paard meer tijd nodig heeft, dat je je tempo moet aanpassen. Of poetsen? Als jij iemand bent die het heel fijn vindt om het paard uitgebreid te poetsen en te groomen maar je hebt een paard dat dat daar niet van houdt: ga dan een ander paard poetsen. Sommige paarden houden heel veel van afwisseling, sommige heel veel van structuur.’

‘Een ander voorbeeld: als je vooral gericht bent op de relatie, fijn, in harmonie, dan kan het lastig zijn om consequent te zijn. Als je een hoog-dominant paard hebt, dan heeft die het nodig dat jij consequent hetzelfde doet. Het paard zal zich anders afvragen wie nou eigenlijk de leider is. Was jij dat of kan ik een stukje pakken? Als je niet consequent bent, wordt het soms gevaarlijk. Het paard kan onhandelbaar worden, komt in de handel, wordt verkocht en bij de volgende eigenaar herhaalt het patroon zich. Ik heb voorbeelden gezien….’

‘In 2013 heb ik onderzoek gedaan naar observatieprofielen voor het paard: vanuit drie verschillende betrokkenen, de ruiter, de partner en de eigenaar, gekeken naar hetzelfde paard. Op onderdelen verschilt dan de mening maar de grote lijn over zo’n paard is heel herkenbaar. Zo ben ik gekomen tot de beschrijvingen van paardentypen in HorseProfile. Iets soortgelijks gaat ook op voor de communicatiestijl van de ruiter. Via mijn bedrijf HorseProfile vul je een lijst over jezelf in met de focus op de omgang met je paard. In principe kun je het zelfstandig lezen en begrijpen, inmiddels zijn er ook instructeurs die je kunnen helpen met het interpreteren. Of ik geef online workshops.’

‘Via de FNRS help ik ook hippisch ondernemers. Met teamtrainingen, of voor instructeurs over lesgeven met stijl, over hoe je je lesklant observeert, en hoe je je boodschap effectief overbrengt naar verschillende typen lesklanten. Bij de een vliegt de tijd voorbij, bij de ander denk je: oef, nog 25 minuten. Dat heeft te maken met voorkeuren in gedrag. Ik heb mijn aanpak aangepast, waardoor je nu voor 35 euro een rapport hebt met je sterke punten, je valkuilen, mens- en taakgerichte kwaliteiten, etc. Een HorseProfile kost trouwens 54,95 en een instructeursprofiel 59,95, inclusief btw.  Als je dat met een team doet, kun je als team ook heel snel goede slagen maken. Het gaat mij vooral om het bereiken van een kantelpunt op het gebied van dierenwelzijn. Op basis van zelfkennis, de basis van alles.’

‘Of het nodig is? Ik denk het wel. Op zoveel onderdelen zijn er specialisten naast de hoefsmid en de dierenarts. De osteopaat, de masseur, de fysio, ruiterfit, noem maar op. Als het gaat over gedrag, het afstemmen: dat was er nog niet. Ik denk dat het toegevoegde waarde heeft in de relatie met je paard. Plus je tilt jezelf op een hoger plan als mens. Maar het begint bij jezelf: als iedereen zichzelf en de ander een beetje beter zou begrijpen, dan zouden we ook een betere wereld hebben.’

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz