Myrle Schoones is met de 5-jarige Keizer een van de deelnemers aan de Dutch Eventing Young Horse Trials op zaterdag 30 mei in Renswoude. Ze kocht de jonge Grand Slam x Goodtimes vorig jaar in de online eventing-veiling van ET Auctions. Toen had ze net afscheid genomen van Dimitri, de Vaillant x Enrico die onmiddellijk ook met Raf Kooremans internationaal scoorde. Myrle is pas 21 maar heeft toch een indrukwekkend verhaal hoe het zo is gekomen….

Het verhaal van Myrle Schoones is geen verhaal van luxe leven en onbeperkt investeren. Het is een verhaal van dingen die op je pad komen, maar vooral van een mooi soort eigenzinnigheid om het doel te halen dat je zelf hebt bepaald. Met een Rotterdamse moeder en een Eindhovense vader komt ze uit het Belgische Neerpelt, vlak over de grens. Die hadden niks met paarden: zwemmen was meer wat voor Myrle. Dat deed ze voor het laatst bij PSV in Eindhoven maar in de tussentijd kreeg haar leven een andere wending.

‘Ik wilde liever ponyrijden toen ik 9 was. Het mocht, maar dan moest ik het wel zelf regelen. Ik ben begonnen op de manege in Budel.  Met m’n lieve kleinemeisjesogen heb ik toen mijn vader aangekeken: ik wilde een eigen pony. Ik mocht een verzorgpony, maar ik moest het wel zelf regelen. Nou, die had ik binnen een week gevonden. Arlette Vermunt heeft geholpen om een pony te zoeken. Zij had een zoekertje op Marktplaats staan dat zij een pensionstal had, ik heb haar een bericht gestuurd of ze geen verzorgpony had. Ik ben best wel verlegen, ik zeg wel ‘hoi’ maar het is niet dat ik met iedereen gesprekken zo maar ga voeren. Maar dat durfde ik toen wel.’

‘We hebben de eerste pony gekocht en na en half jaar ben ik voor het eerst op wedstrijd gegaan. Die won ik gelijk. Mijn vader was erbij omdat mijn moeder toen iemand moest coachen met zwemmen. Mijn moeder was ook mijn trainster met zwemmen, ze heeft me net als mijn vader altijd gesupport. Ik ben niet in het zadel geboren, maar vanaf het eerste moment dat ik op een pony zat, zagen ze dat het helemaal paste. Toen gingen we meer op wedstrijd, en toen kwam er ook een tweede pony bij. Mijn ouders zijn heel snel fanatiek te krijgen als het om sport gaat. Toen zijn we ook van stal veranderd, naar Hamont, en van trainer geswitcht. Die zei: je zou eens eventing moeten proberen.’

Met de pony Coco

‘Ik had wel eens wat filmpjes gezien over eventing maar ik vond dat eigenlijk niks voor mij want ik zag alleen maar filmpjes waar van alles misging. Maar mijn vader had ook zitten te zoeken en die werd heel enthousiast. Hij heeft me voor een crosstraining opgegeven in IJsselsteijn bij Gerald Arts, zonder dat ik het wist. Kom, zei hij op een ochtend, we gaan op pad, we gaan een crosstraining doen. Ik vond dat echt zó leuk, ik was direct helemaal verkocht.’

‘In Castenraij heb ik mijn eerste wedstrijd gereden. Myrle zette haar beide pony’s in voor de nieuwe liefhebberij: ‘De een won óf was laatste, de ander had een groot hart en die deed alles voor me maar die was net niet goed genoeg. Plus ik was geen ster in de dressuur, dat vond ik niks. Ik vond eventing zo leuk, ben eigenlijk vanzelf steeds hogerop gaan rijden. Ik werd uitgenodigd voor de perspectieventrainingen bij Martin Lips. Kwam in het kader. Maar ik werd ook al 16 en groter, er moest dus een keer een paard komen. En we zijn geen miljonair dus er moest wat verkocht worden. Een pony hebben we best wel goed kunnen verkopen, toe had ik alleen nog Coco, die met het grote hart. We hebben de selectie voor het EK gehaald maar het is het net niet geworden.’

Myrle kreeg haar eerste paard: ‘Een 5-jarige, van 1m80, en ik was een smurf van 1m65. Als je bij de pony’s hoog hebt gereden, begin je best wel met vertrouwen aan zo’n paard maar ik kwam er snel achter dat dat anders was. Daar heb ik me heel erg in vergist. Achteraf had ik beter mijn ervaring op kunnen doen met een ervaren paard, maar ja. Hij had geen hart om te eventen, had op zijn leeftijd natuurlijk ook geen eventingervaring. In het crossterrein deed ie het goed maar het leek wel of ie een soort van verlatingsangst had, alleen het bos of het weiland in dat durfde ie niet. Ik kreeg hem niet eens de startbox uit, zo erg was het. Hij was voor eventing niet geschikt. Ik heb zo vaak echt heel veel gehuild want tegelijkertijd had ik een super band met hem. Maar met deze heb ik wel echt leren dressuren. Ik heb hem tot en met de Z2 gereden en toen hebben we hem verkocht. Ik geloof echt dat hij niet voor niks op mijn pad gekomen is, door hem ben ik dressuur ook echt leuk gaan vinden.’

In 2012 reed Myrle in de bekende zondagochtendrubriek met haar pony Nikita

Intussen kreeg ook Myrle’s moeder wat plezier in het rijden, op een gegeven moment kreeg ze zelfs een paard, van 14 jaar: ‘Ik eerst erop, hij was super braaf. Toen zij, helemaal verliefd natuurlijk. De eigenaresse had wel een hindernisje gesprongen van 80 cm maar meer niet, eigenlijk alleen dresuur gereden. Mijn moeder zag in mij natuurlijk geen concurrentie voor dit paard. Ik heb gevraagd of ik een keer mocht springen: dat mocht. En hij toonde echt talent! Wel op z’n eigen manier, maar ja. Toen heb ik gevraagd: kunnen we ‘m dan niet een keer meenemen naar het crossterrein? Gedaan, het paard deed echt alles gewoon. Toen was ik al helemaal verliefd. Ik had er een op stal staan waar ik al twee jaar mee zat te kloten om ‘m uit de startbox te krijgen. En m’n moeder kwam met dít paard aanzetten.’

Het was Ravallo van de Smeetshoeve, waarmee Myrle uiteindelijk 4* eventing reed: ‘We zijn wat wedstrijden met hem gaan rijden. Voor de lol B, een keer L proberen, hij vloog overal zo doorheen, M, Z, het ging als een speer. Niet met de beste techniek, maar wel met een super instelling, hij snapte wat er moest gebeuren. Toen begreep ik dat het zo hoorde, dat het niet normaal was wat ik eerder mee had gemaakt. Ravallo is nu 19, twee weken geleden heb ik besloten om hem met pensioen te laten gaan. Hij is nu nog topfit maar om hem nu door te blijven trainen voor wie weet wanneer, ik weet het ook niet.’

Met Ravallo

‘De laatste wedstrijd was een 4* in Polen in oktober, op zich was dat heel goed maar we vielen in het eerste water, ook de eerste keer dat ik van Ravallo viel trouwens, zo’n stomme struikel was het. Ik heb met Ravallo lang in het kader gezeten, dat had echt niemand verwacht. Hij had cornage, waaraan hij later geopereerd is, maar bij de 0-meting was er wat onduidelijkheid. De dierenarts zei: ik weet niet hoe we het verder moeten doen met conditietraining. Jan van Beek toen: hij klinkt misschien als de brandweer maar hij gáát ook als de brandweer. Jan was mijn springcoach, mijn eventing coach. Ik mis hem echt.’

Myrle volgde het VWO in België en begon toen aan een studie criminologie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. ‘Dat bleek niks voor mij, na twee maanden ben ik gestopt. In dat tussenjaar ben ik gaan werken bij Renske Kroeze op stal, bij De Beemdhoeve van Jan Kemps. Bij haar heb ik echt geleerd hoe je met een jong paard omgaat. Mijn vader wilde dat ik marketing ging studeren aan de Johan Cruyff Academy maar ik wilde heel heel graag voor schoonheidspecialiste studeren. Uiteindelijk mocht het, een van mijn beste beslissingen ooit. Hierna nog een jaar, dan ben ik klaar. Tja, beetje eigenzinnig wel hè.’

Met Dimitri won Myrle de wedstrijd in Strzegom

‘Het is eigenlijk beginnen te lopen toen ik drie jaar geleden Dimitri ging uitbrengen.Met hem heb ik vorig jaar in Marbach voor het eerst een 4*gereden. En toen vroeg Bettina Hoy me of ik de Nations Cup wilde rijden in Prattoni del Vivaro. Maar dat ging helemaal nergens over, ik ging helemaal de mist in. Het was de eerste keer dat we een echt lange reis maakte, en je bent young rider, en je gaat naar een echte Nations Cup…..voor mij als 20-jarige is dat toch te veel druk geweest, ook in het rijden. Dimitri is een geweldig talentvol paard, maar je moet er echt 1000% op rijden, nooit verslappen. Er was best wel wat animo voor Dimitri en toen heb ik nagedacht. Ik kon nog wel wat geld voor hem krijgen om een jonger paard te kunnen kopen….ik denk een goede beslissing geweest want Raf Kooremans scoorde direct in Boekelo met een topklassering, terwijl ze pas drie maanden bij elkaar waren.’

‘Ik heb heel veel respect voor ruiters die dat wel kunnen op zo’n leeftijd, maar ik had het ff niet. Veel mensen beseffen niet wat voor een druk dat met zich meebrengt. Ik heb gemerkt dat ik superveel voldoening haal uit het beter maken van een jong paard, dat is intens leuk. Na Dimitri was ik op zoek en mensen wisten dat. Renske stuurde me een berichtje: ik heb hier nou echt een leuke 4-jarige staan. Stuurde ze filmpjes door: oké! Echt mijn type paard! Maar ja, hij zou in de veiling komen. Ik dacht: oh…dat had ik nooit gedaan. Ik naar Renske toe, zij er eerst op. Hij was 4 maar nog wel heel groen, met opstappen een beetje rillerig en zo. Maar vanaf het eerste moment dat ik erop zat, had ik meteen weer het goede gevoel. Ik keek mijn moeder aan, we lachten naar elkaar. Ook qua uiterlijk leek hij heel veel op Dimitri.’

Met Keizer, in oktober gekocht in de ET Auction veiling voor eventing paarden

‘In de auto zei mijn vader: het gaat wel moeilijk worden want nou moeten we de hoogste bieder zijn. Dat was super spannend. We hadden een maximaal bedrag afgesproken. We hebben geen bedrijf dus de btw-kosten kwamen er nog bovenop. Raf Koremans appte me nog: heb je al een nieuw paard gevonden? Ik as toevallig aan het bieden en die had hij ook gespot. Het duurde een paar dagen, we hebben gewacht tot de laatste dag. Ik was aan het lesgeven, steeds af en toe stiekem kijken. En toen was het afgelopen! Ik ben de kantine in gerend, helemaal door het dolle heen. We hadden ‘m.’

‘Ik zou Keizer heel graag het WK jonge paarden laten lopen, als 6-jarige, hij kan natuurlijk niet te veel wedstrijdervaring opdoen dit jaar. Maar hij is nog jong, is sinds vorig jaar ook twee centimeter gegroeid. We gaan kijken hoe snel ie alles oppakt, misschien nog het WK voor 7-jarige eventers, en dan verkopen. Dan kan ik weer met een nieuw project beginnen. Probleem is wel dat ik geen hart van een handelaar heb. Eerst naar Renswoude, het is superfijn dat ze dit organiseren. Het wordt ons eerste eventingoptreden, het is mooi om hem ook zo te leren kennen. Bij zoiets kun je namelijk pas echt zien waaraan je moet gaan werken.’

© Nieuws.Horse 2018 | powered by Olland.biz